CAPÇALERA: HISTÒRIA DE LA CUINA CATALANA I OCCITANA
CAPÇALERA2: FAI-TE SOCI

Jornalet, gaseta occitana d'informacions

Divendres, 22 de novembre

Alem Surre-Garcia

Dissabte, 25.7.2015 03h00

Occitània gentrificada


Comentaris 7 comentaris    
Dolent Fluix Bo Molt bo Fabulós (19 vòtes)
carregant En cargament


Lo concèpte de gentrificacion, la sociològa anglesa Ruth Grass[1] l’empleguèt pel primièr còp a partir de  gentry (pichona noblesa), per designar un procediment urban d’emborgesiment. Ajuda a comprene cossí  los arribants generalament mai aisits s’apoderan un territòri que i vivon d’autoctòns mens favorizats, e cossí impausan lor biais de viure e  de pensar lo mond.
 
Sus l’ensems dels paises d’òc, e non pas solament en mitan urban, la gentrificacion correspond a una immigracion de la pichona borgesiá venguda de l’Ile-de-France e del nòrd. Seguida a l’exòdi rural e al vielhiment de la populacion autoctona, aquela classa sociala se poguèt crompar a mendre còst de residéncias segondàrias per las vacanças. Al cap d’una pontannada, aquelas residéncias se son cambiadas en principalas. Uèi lo defugiment d’una capitala-megalopòli pron polluida e lo tropisme solar accentuan mai que mai lo fenomèn. Los novèls arribants prenon pauc a cha pauc lo poder dins las comunas, coma conselhièrs, puèi coma cónses. Son a quichar sus las institucions publicas per obténer çò meteis que coneissián aperabans, e per melhorar, a lor biais, la qualitat de vida: cal pas de bruch, d’odor, pas tròp d’accent sobretot dins las escòlas, pas tròp de gestualitat, pas tròp de lenga autra. Per çò de las abitacions, dobertura maxiala per aprofiechar lo solelh, çò que provòca fraisses de climatizacion tota l’annada. La gentry se fa difusèira d’una jos-cultura francò-parisenca ara americanizada: la French Touch. Organiza la màger part dels festenals patronejats per los mediàs parisencs o aparisenquits. Basta d’escotar las ràdios publicas o privadas: animators intercambiables, meteis accent, meteis umor, meteissa vesion de las causas. Es atal que lo sèti de Sud Radio es passat de Tolosa a Paris: d’ ara enlà lo Sud se pensa dins de la capitala.
 
La gentrificacion sembla d’èstre la fàsi darrièra de l’assimilacion. Consequéncia logica de la centralizacion sempre relançada. Las principalas ciutats occitanas son pensadas a l’ora d’ara a tres oras de TGV de la capitala. Lo darrièr classament de las ciutats preferidas dels franceses[2] plaça Bordèu en primièr,puèi Montpelhièr seguit de Tolosa. Lo critèri retengut: “la proximité avec le littoral, climat agréable, la vie réputée douce et dynamique”. De las populacions e de lor cultura se’n parla pas: sem en França ça que la! Coma del temps de l’Argeria francesa e de las colonias: “la France doit porter, segon Jules Ferry, partout dans le monde où elle le peut, sa langue, ses mœurs, son drapeau, ses armées, son génie”[3]. Tota dinamica civilizaira vend el nòrd.    
 
Bordèu, per ara a tres oras de TGV, es a mand de venir la banlèga aquitana de la capitala: ”deux ans avant l’arrivée du nouveau TGV qui la reliera à Paris, en 2 heures, Bordeaux est déjà en effervescence[4].
 
 Marselha, a tres oras, ja s’endeven la banlèga mediterranèa de París. La seria televisada Plus belle la vie es l’expression mai evidenta de la gentrificacion. En defòra d’una sola preséncia pagnolesque, totes los personatges son aparsenquits emai los beurs de la ciutat qu’en principi son eles que pòrtan las caracteristicas marselhesas. Empèri de la negacion. Quora en 1872 foguèt jogada la peça de Daudet, l’Arlésienne, a la Comedia Francesa, los actors tenián totes “l’accent franco-parisien qui les ennoblit sauf celui du personnage tartarinesque, Patron Marc, le bouffon”[5].
 
Montpelhièr, a tres oras tanben de la capitala: ”Seul un adulte de Montpellier sur cinq y est né. Le cosmopolitisme de la ville est alimenté depuis le nord…et le montpelliérain de 2015 est une femme quadragénaire originaire de l’Ile de France”. Montpelhièr seriá pas forçadament una vila de la mar, s’enquestiona Telerama. “Vivre dehors, parler fort, gesticuler, c’est naturel tout autour…Avec la gentrification, on se parisianise” se trufa Chab del grop Mauresca[6].
 
E Avenhon? Una de las ciutats mai pauras de l’exagon qu’acuelhís praquò dempuèi d’annadas lo Festenal de teatre que dison lo primièr al mond. Un subremercat cultural menat per la gentry aparisenquida (la culture pour tous!) del temps que la populacion es a votar a 30 % per lo Front nacional[7].
 
E Tolosa? Per ara la mai aluenhada de la capitala (5 oras) e mai pròcha dempuèi un an de Barcelona (tres oras). Un astre, mas res es pas ganhat. Los medias e la oficinas parisencas ocupan dau mai va l’espaci e valorizan la gentry activa: ”Ils font bouger la ville, culture, nouvelles technologies, sport, gastronomia, mode urbanisme”[8]. La jos-cultura d’aqueles que fan la tendance dins las novèlas Sillicon Valley entre Nissa e Bordèu. Per quand Tolosa, banlèga pirenèa de París?
 
L’occitanisme se deu enfortir per poder portar una ofèrta diferenta, per far participar una part d’aquela gentry a l’emergéncia d’una societat novèla, de còtria amb la populacion autoctona fins ara en deseréncia. Per contrapesar las tecnicas dominairas d’uniformizacion e la dictatura de l’urgéncia. Avem de multiplicar los lòcs ont se pòdon aprene a gerir la complexitat e la religança. Per se melhor aprestar a las immigracions de la Mar.
 
Lo Paradís seriá en çò nòstre, çò pensa la gentry, entre Còsta d’Azur, Còsta Brava e Còsta d’Argent. Verai qu’existís lo  Paradise, al Pertus, e qu’es lo bordèl mai ample d’Euròpa ont se desplegan l’expleitacion e la misèria de las femnas africanas e de l’est europèu!  




[1] Ruth Grass, London: aspects of change, annadas 60
 
[2] La Gazette de Montpellier, 2 juillet 2015
 
[3] Jules Ferry, dicha del 28 juillet 1885
 
[4] L’Obs, 2/8 juillet 2015
 
[5] Robert Lafont, Clefs pour l’Occitanie, Seghers, 1971
 
[6] Telerama, n° 3415, 27 juin 2015
 
[7] Documentaire “Festival d’Avignon si proche si loin”, Public Sénat, 12 juillet 2015
 
[8] L’Express, 24 juin 2015 “Toulouse, ils font bouger la ville”
 



publicitat
BANER1-2-3: DGPL DICTADES



Comentaris

26 de julh 21.31h

Cal far viure la lenga d'oc coma un esplech d'aculturacion enta se destacar dels autres biais de communicar.Ont las lengas fortas son embarradas dins una granda rigiditat e regdor cal esser sople.
La lenga deu esser quaquarren de plastic.
Aquel texte me fa soscar a l'elevatge "vulgaris" de Cambon...


Valora aquest comentari:   votar positiu 2   votar negatiu 0
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

26 de julh 12.37h

Me pensi que la question es de faire una fòrça d'aquò pusleu qu'una flaquessa.... D'experiencia (e pensi qu'ac saps tant coma ieu Alem) lo "forastièr" es una fòrça a Occitania.... Tant la persona del pais aura lo costat "patois passéiste" tant la de l'endefòra aura una dubertura d'idea sus la lenga e la cultura (qu'a mai menara lo "tochtone" de l'aguèr tanben en se diguent "se de l'endefòra lo "patois" sembla "fun" o deu essér)....

A nosautres de rendre l'occitan "sexy" (en tot com... Legir la seguida


Valora aquest comentari:   votar positiu 9   votar negatiu 1
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

26 de julh 06.49h

Quante eime ! Quanta clarvesença !
Venètz de desvelopar ce que vese s'espandir despuèi bèl briu : un fenomene que se deuriá estabilizar devèrs 2030, ço dison los demografas e autres especialistas.
(tot parièr mès a despart, lo creis de la populacion mondiala emb de l'esperança de vida, ço dison, se deuriáun estabilizar devèrs 2050).

Mès, per revenir a la gentrificacion, l'esòdi rurau que n'es una de las encausas, e ben... contunha totjorn. A la campanha, diriái puslèu qu'es a... Legir la seguida


Valora aquest comentari:   votar positiu 9   votar negatiu 0
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

25 de julh 10.37h

Òc. Bèl article.
Joan dei Pins (Juan les Pins), Cana, Sant Tropetz costat frima
Sophia Antipolis, L'Arenas, Nice Meridia costat HiTech
Gordon, Sant Pau de Vença, Mogins, Esa costat vilatge tipik
toi de luecs que l'autoctòn es per escondre...
S'anatz dins lu vilatges tipiks, veirètz lo país sota vitre, dau país plus que de peiras emb plen de sovenirs made in china coma la lucky cigal!


Valora aquest comentari:   votar positiu 5   votar negatiu 0
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

25 de julh 10.29h

Vertat que se parla de mai en mai ambe l'accent ponchut dins las carrièras de las vilas del miègjorn . Las femnas mai quer los òmes tròbi , que prenon l'accent de las jornalistas de la television " orong' orong' ," le ton pour demon" ( pour orange , lo temps pour demain) .
Ambe lo TGV de Tolosa los elegits poiràn far lo cassolet de Castelnòu d'Arri lo matin e lo Lido en serada ( veire Boulogne), mentre que clavan las lignas segondarias , çò que pròvan plan qu'es pas question de m... Legir la seguida


Valora aquest comentari:   votar positiu 11   votar negatiu 0
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

25 de julh 09.53h

Òsca per aqueste article clarvesent!
Amb la vòstra moderacion avètz denonciat çò qu'ieu sòni la colonizacion demografica d'Occitània, çò es la venguda ultramassisa del pòble francés en tèrra occitana e la presa de ontraròtle politic e social mercés a l'arsenal juridic a lor disposicion. Lor preséncia es tanben lo vector màger de l'alienacion del pòble occitan e del renegadisme del sieu eleit.


Valora aquest comentari:   votar positiu 10   votar negatiu 1
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

25 de julh 08.42h

Bordeu,Tolosa, Montpelhier, la provença, lo paradis que!
Curios qu'i aja pas de paradis dins lo massif Centrau per los miegjorns manca un quart.


Valora aquest comentari:   votar positiu 4   votar negatiu 0
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

5 -10 -20 -tots
1




Comenta

Lo comentari es estat mandat corrèctament

  Previsualiza

La direccion del Jornalet a lo drech de publicar pas aqueles comentaris que respècten pas las nòrmas basicas d'educacion, civisme e dialòg.
publicitat
BANER1-2-3: DGPL AN LAFONT

Perfil

Alem Surre-Garcia

Alem Surre-Garcia logo rss

Cargat de lenga e cultura occitanas alprèp del Conselh Regional Miègjorn-Pirenèus de 1989 a 2006. Traductor, escrivan, poèta, assagista, autor dramatic, conferencièr o organisaire d'esveniments culturals.

mai d'informacions

contactar l'autor

Mai d'articles

Archius




D'autres articles


Jornalet, gaseta occitana d'informacions