CAPÇALERA: HISTÒRIA DE LA CUINA CATALANA I OCCITANA
CAPÇALERA2: FAI-TE SOCI

Jornalet, gaseta occitana d'informacions

Divendres, 6 de decembre

Alem Surre-Garcia

Divendres, 23.2.2018 03h00

Casta egemonica e  colonias de poblament


Comentaris 6 comentaris    
Dolent Fluix Bo Molt bo Fabulós (11 vòtes)
carregant En cargament


Dins l’article de julh de 2015 evocavi l’Occitània “gentrificada”. Uèi, a bels uèlhs vesents, lo moviment s’abriva e se delarga: Bordeus, Tolosa e Montpelhièr son las ciutats mai plebiscitadas per i viure[1] e ont la qualitat de vida es considerada mai importanta que non pas la dinamica economica. Çò que fa questionar sul ròtle de la casta al poder e de son ideologia. Una casta que se definís ofialament coma “Un groupe social qui se distingue par des privilèges particuliers, un esprit d’exclusive à l’égard des autres”. Una minoritat dominanta: una casta que percebem coma francoparisenca (o aparisenquida). Novèls immigrants que cercan d’escapar a una urbanizacion qu’an contribuit a degalhar, e podem pensar que degalharàn, ara d’enlà, lor novèl país d’acuèlh: agravacion de las inegalitats territorialas e socialas, pujada de las valors foncièras e apauriment dels autoctòns, enfortiment del centralisme jacobin pensat coma universal, eradicacion de la diversitat (accent, prononciacion, lenga, cultura, istòria e biais de viure), espandiment d’un mondialisme sens èime. Aquela casta ja pron americanizada, contunha lo pretzfach colonial, mai o mens conscientament, mai o mens discretament: ten la mestresa gaireben totala dels mejans de comunicacion.
 
Escasses son los que se mainan que participan a una colonizacion del dedins coma aquel director d’une “Maison de la Culture”[2]:
 

”Très vite, je me suis rendu compte que je m’étais trompé, car j’ai découvert qu’on pratiquait exactement le même impérialisme, la même colonisation culturelle à l’intérieur qu’en dehors de la France; en effet, je diffusais la culture parisienne, j’imposais une culture urbaine, je répandais un système de valeurs qui n’était que celui d’un petit groupe”. La casta egemonica practica de fach: “un verrouillage général, durable et silencieux des espaces et des destins sociaux”[3] e impausa “la dictature de l’opinion commune”[4].
 
Per melhor comprene, se cal assabentar de çò que se passa oltra-mar, e l’oltra-mar comença en Corsega amb lo revolum  demografic: ”Une hausse nettement supérieure à celle de la France métropolitaine”, segon l’INSEE, dins una iscla que coneis alencòp un apauriment  creissent de sa populacion. “Comment intégrer les nouveaux arrivants alors que notre propre modèle de société disparait progressivement” se làguian los Còrses[5] que denóncian “la disparition programmée du peuple corse”.
 
Lo Primièr Ministre francés al seu visitar la Caledonia Nòva recentament, precisa que lo referendum previst deu pas menar à “revenir à un état passé” e que los autoctòns devon admetre “des acquis irréversibles”:l’Estat francès determina sempre “ce qui n’est pas possible”[6] . La politica del fach complit. Aquí perqué los Kanaks denóncian belament l’estrategia francesa de “recolonisation et de repeuplement”[7]. La casta al poder sus l’iscla assegura lo relèva de l’Equacion Suprèma republicana e prèsta a acusar l’autoctòn de replec identitari, d’egoisme territorial e de racisme. E praquò, lo replec identitari e lo racisme son al còr de la cultura nacionala francesa. “Moi, je suis un homme du Nord, un Lorrain, un Normand, un Rhénan: il y a tous ces sangs-là dans mon sang, clamava en 1933 lo Général Lyautey, mais rien qui vienne d’au-dessous de la Loire…Je n’ai jamais pu regarder un Toulousain comme un compatriote[8]. Al sortir de l’Empèri colonial, se cal rementar çò qu’escriguèt De Gaulle al seu Ministre de la Justícia:
 
Sur le plan ethnique, il convient de limiter l’afflux de Méditerranéens et des Orientaux qui ont depuis un demi-siècle profondément modifié la composition de la population française…Il est souhaitable que la priorité soit accordée aux nationalisations nordiques. On pourrait envisager une proportion de 50% pour ces éléments”[9].
 
Ja al fin del sègle XIX, Maurice Barrès, presat per tantes òmes politics franceses, brandussava  l’espaurugal de l’immigracion italiana e polonesa. A l’ora d’ara, los pensaires de la drecha radicala, e tot primièr Renaud Camus, s’inquieta de vèser la civilizacion francesa “submergée par d’autres qui ne la valent pas”. Ocultan fin finala las emigracions massivas d’Euròpa cap a las Americas (amb l’eliminacion dels Amerindians), ocultan tanben las colonias de poblament en Argeria, que se contunhan uèi en Caledonia e en Corsega. E tanben en Occitània:  Renaud Camus fa partida d’aquela casta privilegiada que se  paga un castèl gascon , tot en denegar tota civilizacion occitana.
 
Atal la casta s’aprèsta a fagocitar çò que demòra d’una borgesiá miègjornala aculturada, al nom d’una França una indespartibla e etèrna. Es a capitar lo passatge de la vièlha binaritat balzaciana Paris/Província a la novèla bionaritat París-Banlèga.
 
D’en d’aquí l’urgéncia per nosaus de pensar melhor lo neò-colonialisme, l’importància de las migracions dins l’istòria (e la nòstra), e de melhor concebre los ecò-sistèmas e de promòure la necessària autonomia dins l’independéncia. “Comment renouveler la coexistence entre l’émancipation de l’individu et la vie collective? Comment organiser le bien commun dans les conditions nouvelles des bouleversements socio-économiques et climatiques” s’enquestiona recentament Antoine Franzini[10].
 
 
[1] Institut Great Place to work in CNews Toulouse 22/01/18
[2] citat per T.Zeldin, in Les Français
[3] Eric Maurin, Le ghetto français, Le Seuil, 2004
[4] Pascal  Merigeau in Cinéma, autopsie d’un meurtre, Flammarion, 2017
[5] Le Monde, 03/12/17
[6] Le Monde, 02/12/17
[7] Le Monde, 02/12/17
[8] in Présence de Lyautey de Raymond Portal, ed. Alsatia, 1946
[9] in Gérard Noiriel, Le Creuset français, Le Seuil, 1988
[10] in Le Monde del 03/12/17





abonar los amics de Jornalet
 



publicitat
BANER1-2-3: DGPL AN LAFONT



Comentaris

24 de febrièr 23.05h

Le TGV, l'avion de coste-bas... Mejans modèrnes del colonialisme parisenc, non?


Valora aquest comentari:   votar positiu 2   votar negatiu 0
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

24 de febrièr 08.38h

#4 Bastarà pas, se las metropòlis escanfan pas l'inegalitarisme material qu'impausan de mai en mai intolerablament, injustificablament, a de proporcions de mai en mai insofriblas, lo capitalisme mondializat. Cal de ciutats bastidas dins l'amira de l'èsser, del devenir, e non pas dins l'amira de l'aver individual. Tre que l'aimra es individualista, podèm èsser segur que la las culturas, de las lengas e dels pòbles, totes se'n foton !


Valora aquest comentari:   votar positiu 4   votar negatiu 0
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

23 de febrièr 23.49h

Brava reflexion. Podèm concebre una mondializacion metropolitana qu'escafa los Estats al profièt de las metropòlis e lor territòri. Seriá a las metropòlis d'intregrar los estrangièrs rics o paures dins la cultura locala. Baste escafar los Estats donc l'Estat francés !!!. L'occitanisme deu anar a la conquista de las metropòlis occitanas.


Valora aquest comentari:   votar positiu 3   votar negatiu 0
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

23 de febrièr 23.41h

L'independéncia de qué que siá es un mite inabordable. Çò independent es çò mòrt Los dinosaures dependon pas de res mai. Mas entre l'alienacion qu'enduram, e mai la qu'enduran los Catalans de l'autra man dels Pirenèus, e l'interdependéncia rigorosament equitabla e culturalament respectuosa, i a un brave camin de percórrer, que sabi pas se ne veirem jamai la fin.


Valora aquest comentari:   votar positiu 4   votar negatiu 0
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

23 de febrièr 15.53h

Sonque cal cambiar França per Reialme d'Espanha e Occitania per Catalonha e auretz la meteissa situacion.


Valora aquest comentari:   votar positiu 4   votar negatiu 0
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

23 de febrièr 13.41h

I auria belcòp a dire sur lo patrimoni culturau. Es quò lo patrimoni sociau,economic, scientific, filosofic, religios o autre?
L'escòla a passat per aqui e a farjat un patrimoni culturau frances e plan frances que s'es incrustat dins las pensadas daus jòunes e fin finala de tot lo monde. Es l'ora d'anar contre lo vent aura, si volam far avançar l'occitanisme a partir d'una mentalitat autonomista o independentista. Quò passa per una separacion daus pais de lenga d'òc e los de lenga ... Legir la seguida


Valora aquest comentari:   votar positiu 3   votar negatiu 1
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

5 -10 -20 -tots
1




Comenta

Lo comentari es estat mandat corrèctament

  Previsualiza

La direccion del Jornalet a lo drech de publicar pas aqueles comentaris que respècten pas las nòrmas basicas d'educacion, civisme e dialòg.
publicitat
BANER1-2-3: DGPL AN LAFONT

Perfil

Alem Surre-Garcia

Alem Surre-Garcia logo rss

Cargat de lenga e cultura occitanas alprèp del Conselh Regional Miègjorn-Pirenèus de 1989 a 2006. Traductor, escrivan, poèta, assagista, autor dramatic, conferencièr o organisaire d'esveniments culturals.

mai d'informacions

contactar l'autor

Mai d'articles

Archius




D'autres articles


Jornalet, gaseta occitana d'informacions