CAPÇALERA2: FAI-TE SOCI

Jornalet, gaseta occitana d'informacions

Diluns, 18 de març

Andrieu Abbe

Dimècres, 13.1.2016 03h00

De blanc e de color


Comentaris 2 comentaris    
Dolent Fluix Bo Molt bo Fabulós (5 vòtes)
carregant En cargament


Sus leis ecrans de la television, dètz còps de la jornada, vesèm l’espòt “Je suis de la couleur de ceux qu’on persécute”, que si vòu messatge de solidaritat entre lei pòbles, leis etnias, lei classas socialas. De l’epòca de l’esclavatge avèm gardat en tèsta que lei “blancs” son en generau dau caire dei persecutaires e lei “non-blancs” dins aqueu dei persecutats.
 
Un jorn, l’an passat, esperavi mon amic Jaume sus un trepador de la plaça de la gara TGV de Corbeil-Essonnes. Naissut a Capdenac Gara en Avairon, es exiliat damont, pecaire.
 
Dau temps qu’esperavi, passet plan-plan una veitura davant ieu e, fenèstra dubèrta, lo passatgier, que duviá aguer d’avis africans, mi diguèt “cadavre”. N’èri restat candit. Ai pas encara comprés se comparava ma pèu an aquela d’un mòrt o s’auriá agut enveja de mi sagatar.
 
Pasmens lei camins de la “blanquitud” son estrechs per nautrei, naissuts dins lo miegjorn d’Euròpa. En 1971, en Gabon li aviá fòrça portugués venguts per una part d’Angòla que tenián botiga. Lei francés de l’endrech lei consideravan pas coma blancs. Aviáu ausit dire “À cette soirée nous étions 3 Blancs, 6 Noirs e 4 Portugais”.
 
Tau que mi vesètz ara, amb mei peus negres (venguts blancs) e ma pèu marcada dau soleu, aviáu passat per nòrd-african en Escandinàvia e per italian en Olanda; aquò m’aviá vaugut de passar doas oras au comissariat. Lei policiers locaus cercavan un gang d’italians que bracavan lei bancas e ieu, colhon, aviáu pres una fòto davant una banca.
 
Tot aquò m’es arribat. Auriá ges de sens s’inventavi. Conven d’apondre que blanc es pas una color, es l’addicion de totei lei colors. Lo negre es l’abséncia de color. Siáu pas segur que difusar un eslogan de patz amb una istòria de color sèrve en quauquarren. Aquò voudriá dire que totei leis umans an sa color ben definida.  Un geniau jugaire antilhés qu’aviá marcat doi buts còntra Croàcia au Mondiau 98 disiá, en respònsa an aquelei que consideravan que li aviá tròp de “blacks” dins l’esquipa: “Quand je porte le maillot de l’équipe de France, je ne suis pas noir, je suis un des onze joueurs de l’équipe de France sur le terrain”.



publicitat



Comentaris

13 de genièr 10.00h

#1 Passsamessa, sortís d'aqueste còrs!


Valora aquest comentari:   votar positiu 6   votar negatiu 3
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

13 de genièr 09.30h

aquest còp, l'amolaire ei pas inquiet, a diablament rason lo cronicaire de criticar l'infantilisme d'aquesta propaganda oficiala dins un pais europenc qu'ei pas racista, ont la menaça ei d'una autra natura, mai que d'unei, dempuei l'epòca MItterand, s'engenhan à remochinar, coma s'reriam dins la Sud Africa de l'apartheid. En cas que foguessiam un estat racista, lei centenas de mil d'emigrants recensats d'una annada a l'autra s'engardarián ben de li cercar refugi, crenhènci dei persecucion... Legir la seguida


Valora aquest comentari:   votar positiu 2   votar negatiu 2
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

5 -10 -20 -tots
1




Comenta

Lo comentari es estat mandat corrèctament

  Previsualiza

La direccion del Jornalet a lo drech de publicar pas aqueles comentaris que respècten pas las nòrmas basicas d'educacion, civisme e dialòg.
publicitat
BANER2: 468x60 Aran TV

Perfil

Andrieu Abbe

Andrieu Abbe logo rss

Jornalista e païsan, militant occitan e viatjaire

mai d'informacions

contactar l'autor

Mai d'articles

Archius




Etiquetas

abbe   rugbi  

D'autres articles


Jornalet, gaseta occitana d'informacions