CAPÇALERA: Eth Ligam occitan Youtube

Jornalet, gaseta occitana d'informacions

Dijòus, 13 d'agost

Bernat Bergé

Divendres, 3.7.2020 03h00

La calinhada salvadora


Comentaris Un comentari    
Dolent Fluix Bo Molt bo Fabulós (3 vòtes)
carregant En cargament


pxfuel.com




Àudios La calinhada salvadora (MP3, 2' 24'')

Escolta audio


Lo 18 de novembre de 1995, rapòrta un jornal american, nasquèron davant ora doas bessonas que foguèron plaçadas cadunas dins la siá coadoira. Mas se l’una balhava bon esper, l’autra èra talament falhòta que pensavan que subreviuriá pas. Davant aquela novèla vida que s’anava lèu lèu escantir, digús sabiá pas qué far, levat qualques pregàrias. Mas una infirmièra, aital, manièra de pas demorar los braces crosats, aguèt l’idèia de botar las doas bessonas dins la meteissa coadoira. Sul pic, la mai fòrta pren la siá sòrre per l’espatla e la sarra contra ela. Lèu lo baticòr de la feblòta s’estabiliza, l’alenada s’apasima, la temperatura deven normala: l’embraçada de la sòrre l’a salvada.
 
Quand legiguèri dins un almanac aquela istòria, me tornèt lo messatge del “ministèri encargat de la santat”, difusat tot lo sanclame del jorn a la ràdio e a la television, que veniái d’ausir un còp de mai: renonciar a las embraçadas, a las potonejadas, a las alisadas, sustot se tenir luènh de l’autre, sustot lo tocar pas.
 
Pensèri tanben als ainats, vivent totes solets o embarrats —perdon, resident— dins los EHPAD, privats de las visitas de la siá familha, del poton del felen o de la felena, de la gauta que rescontra la gauta, de la man que sarra la man o que se pausa sul braç o sus l’espatla, dels dets que penchenan la cabeladura, de la calor del còs de l’autre, de tot çò que se ditz delà los mots, delà la paraula, delà lo discors.
 
L’isolament ne salvèt, segur de l’epidèmia. Mas l’angoissa, la solesa, la melanconia ne tuèron d’autres.
 
Puta de virus!
 
 
 
 
abonar los amics de Jornalet
 
 


 



publicitat
BANER1: Amics campanha covid



Comentaris

3 de julh 07.04h

Puta de medecina que jamai lo micròbe o lo virus a la possibilitat de tuar quauqu'un.
Lo virus o micròbe tuat pas mas arrieba quand lo monde son febles o ben stressats. Es la consequença d'un afeblissament dau còrps, de las condicions de vista que se degradan a commençar per lo psichisme.
Puta de medecina qu'interdit de pensar autrament.
Tot un es capable de se guarir se-mesme e a pas besonh de confiar sa santat a d'un autre. Daus vacins, daus medicaments quò rapòrta de l'argent pa... Legir la seguida


Valora aquest comentari:   votar positiu 0   votar negatiu 5
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

5 -10 -20 -tots
1




Comenta

Lo comentari es estat mandat corrèctament

  Previsualiza

La direccion del Jornalet a lo drech de publicar pas aqueles comentaris que respècten pas las nòrmas basicas d'educacion, civisme e dialòg.
publicitat
BANER3: Ràdio Occitània

Perfil

Bernat Bergé

Bernat Bergé logo rss

Conegut coma lo “Bernat contaire” es escrivan e contaire de contes e ensenhaire retirat

mai d'informacions

contactar l'autor

Categorias

Las mai...


Mai d'articles

Archius




D'autres articles


Jornalet, gaseta occitana d'informacions