CAPÇALERA: HISTÒRIA DE LA CUINA CATALANA I OCCITANA
CAPÇALERA2: FAI-TE SOCI

Jornalet, gaseta occitana d'informacions

Divendres, 6 de decembre

Ciril Gispert

Divendres, 29.6.2012 03h00

L'enrasigament del Front Nacional en Occitània


Comentaris 16 comentaris    
Dolent Fluix Bo Molt bo Fabulós (10 vòtes)
carregant En cargament


Las eleccions legislativas confirman l'enauçada del Front Nacional en país occitan. Fins ara se disiá sovent que l'extrèma dreita èra un problema mai que mai localizat en Provença e dins las vilas costièras. Las darrièras resultas electoralas semblan invalidar aquela analisis d'enclaustrament geografíc del vòte frontista. Per comprener aquel fenomèn, e i trapar de solucions duradissas, nos  cal daissar las explicacions costumièras e sasir las dinamicas socialas a l'òbra.
 

Lo Front Nacional, delà rapatriats e retirats
 
La capitada electorala del Front Nacional es estat sovent explicat a l'encòp per la preséncia dels rapatriats dins una vila o un territòri e la fugida cap al solelh de las personas a la retirada. Auriám d'un costat lo laguiment de la frança granda e de l'autre la recerca d'una mena de vida aseptizada e plan segurada. Atal, lo rescontre entre aqueles doas populacions seriá la terranha unica de la creissença electorala del movement frontista. Las vilas de la Còsta d'Azur servisson generalament per illustrar aquel rasonament. Çaquelà, las darrièras evolucions politicas en occitània mòstran qu'es pas pus possible d'en demorar aquí. Lo Front Nacional tòca de cimas dins Gard, Erau, Aude, Tarn, Tarn-e-Garona, Pirenèus-Nauts … Aquela progression demanda que siá portat un novèl agach sus l'espeliment e l'enrasigament del vòte d'extrèma dreita en tèrra nòstra.
 

Lo centralisme regional: un desequilibri territorial
 
Entre las rasons de la difusion del Front Nacional, la mena d'urbanizacion que conneisson los territòris occitans dempuèi mai de vint ans es un element clau. Ara, avèm en Occitània de vilas capitalas coma Marselha, Montpelhièr, Tolosa, Bordèu que son vengudas de vertadièras metropòlis amb la fabrica de communitats urbanas grandas. Aquelas capitalas regionalas agantan mai en mai d'activitats e amolonan mai en mai d'estatjants al despens de las communas de campanhas o de las vilas mejanas. Es atal que se reprodutz a l'escala regionala çò que s'es passat dins las annadas cinquantas e seissantas a l'escala "nacionala", aprèp "Paris e lo desèrt francès" vaquí "las metropòlis e lo desèrt regional". Aquela dinamica estrissa lo malhum economic local, enfòrça las migracions cap a la vila e de mai entraina un auçada dels preses immobiliaris. Pels joves e los salariats las consequéncias socialas son terribles: d'un costat lor cal daissar la vida en çó d'eles per trapar de trabalh e de l'autre pòdon pas se lotjar sus lor nòvel luòc de residéncia. Del doble moviment de migracions e d'auça de preses favorisat per la centralizacion regionala resulta una periurbanization dins de vilas domitòris sens arma ni servicis e la pèrda d'una solidaritat de proximitat. Per la populacion se desvolopa la sentida de mestrejar pas sa vida o lo sieu biais de viure.  De mai, s'ajusta a tot aquò la percepcion d'un desclassament social prigond.
 

Lo centralisme nacional: un aflaquiment cultural
 
Los problemas territorials son acompanhats d'un fenomèn mai ancian qu'es el de l'aculturacion de la populacion occitana. Lo centralisme nacional a marcat l'estructura culturala del país nòstre e degalhat los encastres cognitius de los qu'i vivon. Las gents faiçonan lor identitat sociala mercés als escambis de la vida vidante, las discussions dins l'espaci public, las activitats esportivas, festivas e autres. Mas l'apauriment de la vida locala provocat pel doble centralisme nacional e regional a entrainat un aflaquiment de las nòrmas e de las reglas qu'estacan las gents las unas als autres sus una tèrra comuna. Solament los principis abstraches de la nacion una e indivisibla pòdon pas o remplaçar e èstre la basa dels ligams necessaris al viure amassa. Al contrari, aquel biais jacobin produtz una republica desencarnada ont lo reget de l'autre es gaireben l'unica mena de construire una sentida d'apartenéncia collectiva. Atal, la centralizacion atarís las ressorsas intelectuales, estandardiza las practícas socialas e fabrica de la dependéncia. Es per aquò que la question de la lenga es de la mai granda importança. La reconquista d'un autonomia d'accion e de pensada passa per l'existénca d'un ecosistèma cultural que pósca desliurar la semantica pròpia del territòri nòstre.
 

La decentralizacion: una dependéncia politica
 
Lo procèssus de decentralizacion commençat jos lo temps de François Mitterrand e perseguís dempuèi n'a pas tengut sas promessas totas. La vida democratica locala es luènh de s'èstre melhorar e las collectivitats n'an pas gaire los mejans de lors ambicions. A l'ora d'ara, avèm d'un costat de communitats d'aglomeracion  administradas per d'elegits que son pas causits pels ciutadans per o faire, de l'autre avèm de departaments e de regions que n'an pas de vertadièras autonomia fiscala e budgetaría. Pasmens, avèm ganhat de machinas  burocraticas de las bèlas que vivon principalament de las talhas que vòl ben lor tornar l'Estat central. Sèm dintrats dins lo temps del clientelisme de dependéncia. Aquela situacion a cambiat las relacions entre populacion e elegits.  Fins a las annadas ochentas, los òmes politicas d'occitània èran dins una meteissa posicion de subordinacion que lors administrats fàcia al poder parisenc. Totes dos partejavan la consiéncia d’èstre victima del centralisma. Sufís de se remembrar la faiçon dont los elegits del miègjorn reagissèron pendent las crisis viticòlas dins las annadas seissantas et setentas per sasir la fòrça de l'identificacion qu’i aviá entre lo pòble e la classa politica locala. Ara los elegits  pòdon pas pus èstre los pòrtavoses de la colera o del malcontentament, son eles meteis la figura del poder. Solide un poder limitat mas pr’aquò un poder als uelhs de la populacion occitana. Atal, la copadura novèla entre elegits del territòri e ciutadans, l'abséncia d'autonomia politica reala, enfòrçan la sentida de despoderança de la populacion. Fin finala, las decas del sistèma nacional se tornan trapar al nivèl local. 
 

Contra lo Front Nacional quina reconquista?
 
Se l'auçada del Front Nacional en occitània se pòt explicar per las dinamicas urbanas, lo procèssus d'aculturacion sociala e l'emergéncia d'una burocracia locala, nos cal cambiar de discors e de metòdas per ganhar la batèsta sul terren. Çò primièr, devèm daissar los arguments morals, servisson pas a res e conveçon solament los convençuts. L’experiénça de las annadas passadas  nos o demòstran, ni Ras l’front ni SOS Racisme empachèron la creissança de l’extrèma dreita. S'embufar contra lo montat del faiscisma e repotegar las gents perque pensam que vòtan mal n'es pas la solucion e a pas d'efièt sus lors comportaments. Çò que nos cal es de bastir un projècte politica a l'interior e en defòra de las fòrças politicas nacionalas que pòsca bailhar de perspectivas concretas a la populacion occitana. Puèi que lo federalisma es al punt mòrt a l'escala nacionala ou europèenca, es temps de pensar a un federalisma regional, es a dire un federalisma per enbàs. Atal, lo trabalh que d'unes occitans menan amb Catalonha van dins la bona direction. Aprèp nos cal trapar un modèl de desvolopament economica bastit sus un policentrisma de proximitat, ni fabricas dependentas, ni terciara bas-de-gamma. Enfin nos cal, encara e totjorn reconquistar la nòstre lenga per la multiplicacion d'inicitiativas de terren dins la quala las gents pòscan se reconéisser. Es vertat que las prèzfaches que nos espèran son complicats, lo camin es estreit, mas ara sèm pro nombróses a l’interior del partit socialista, del front d’esquerra, dels ecologistas, del partit occitan e de la societat civila occitana, per relevar los desfís, construire una dralha e far recular lo Front Nacional en terra nòstra.



publicitat
BANER1-2-3: DGPL AN LAFONT



Comentaris

2 de julh 09.19h

#12

Maime,

Parlavi del FN en Occitània e sonque. Pòdes èsser segur que se i a pas mai de França en Occitània, i aurà pas mai de FN!

Aquò non vòl pas dire que i aurà pas mai d'extrèma dreita en Occitània, malurosament! L'extrèma-drèita, es un fait, existís per totas las nacions. Seriá excelènt s'Occitània i escapèsse, mas i crèsi pas. Venguèsse independenta o autonòma Occitània, segurament que farián flòri los partits d'extrèma-drèita, coma pertot, mas seriá una e... Legir la seguida


Valora aquest comentari:   votar positiu 3   votar negatiu 1
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

2 de julh 07.18h

Se suportèm lo succursalisme en Occitània es perqué doás institucions politicas an decidat en 1792 de donar los poders legislatius a París (al entorn del 22 de setembre), Parlament de Navarra e los jurats d'Avinhon pel Comtat Venaissin. Son aital dins aqueles Parlaments o Jurats la lista dels traïdors que uèi sonam occitans.
Amai, son aqueles succursalistas que podèm veire que son gaire solidaris ambe Olympe de Gouge, que ela s'es batut contr ala terror, qu'a installat la fusion entre l... Legir la seguida


Valora aquest comentari:   votar positiu 0   votar negatiu 1
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

2 de julh 07.07h

L'expansionisme nacionalista del FN sembla fòrt als autres partits franceses, veirètz que lèu s'adaptarà al sistèma francés per arribar al poder ; es la sindròma Enric III de Navarra.
I a dos tipes de nacionalisme :
1 / l'expansionista (de totas las colors) e zo podèm provar en Occitània... E donc lo nacionalisme francés en Occitània avèm una color especiala per l'IGB (ajudada a l'arribada dels socialistas en Bearn) o lo colectiéu Prouvençau (ajudat pel Vauzelle en Provènça),e ... Legir la seguida


Valora aquest comentari:   votar positiu 1   votar negatiu 1
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

2 de julh 01.13h

Vau assajar de vos conciliar.
— Siáu consent amb Maime Caillon quand ditz que lei tèmas de l'extrèma drecha son un problèma afectant totei lei culturas d'Euròpa.
— Siáu consent amb Faidit e Geli Grande quand dison que l'extrèma drecha, tala coma la subissèm uei en Occitània, es una manifestacion particulara dau chauvinisme francés (FN, Blòc Identitari, Liga dau Sud, maurrassisme, etc.).
— La Liga dau Sud e lo maurrassisme son pas de fenomèns exactament "occitans". Son bèu ... Legir la seguida


Valora aquest comentari:   votar positiu 4   votar negatiu 1
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

2 de julh 00.04h

#11 Tròbe ton rasonament (e lo de Gèli Grande) fòrça simplista. E mai la comparason emb lo nazisme. Daus partits feissistas, ne'n i avia de pertot en Euròpa entre las doas guerras mondialas. Pas mestier d'esperar l'invasion alemanda (o d'esperar los chars russes a l'est per l'i veire daus partits comunistas).

Adonc, pus de França, pus de FN ? Mas que fas-tu de la liga dau sud de Bompard mai la dau miegjorn de Rodier ? Son pas daus partits occitans ? E mai lo Rodier reüssiguet de far pa... Legir la seguida


Valora aquest comentari:   votar positiu 3   votar negatiu 0
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

1 de julh 21.17h

#6

Car Bourdon,

T'enganas per çò de ieu perqué justament pensi qu'es un article de plan nauta qualitat emai se ne partatji pas l'analisa tota.

Veses ieu tèni una vision çò mai desexagonizada e descolonizada possible.

Aprèp tot, pensar, coma ieu pensi, que l'enrasigament del FN en Occitània es un fenomèn de nacionalisme francés sus una tèrra estrangèra es una vision que val tant coma d'autras.

S'aguèsse capitat l'orror nazi en Euròpa, benlèu qu'Occitània seriá ara una pro... Legir la seguida


Valora aquest comentari:   votar positiu 2   votar negatiu 0
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

1 de julh 15.38h

Mercé a Ciril Gispert per aqueste article excellent qu'alimenta la reflexion.

#8 @ Bourdon, teis opinions son respectablas. Ara, diga-te que leis opinions deis autres tanben son respectablas... Ta viruléncia excessiva, de còps, rend pas servici ais idèas que vòles defendre (te citi: "Ètz shord o qué ?", "v'estimatz mei escopir, un còp de mei, eth vòste catequisme").


Valora aquest comentari:   votar positiu 7   votar negatiu 0
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

1 de julh 10.37h

L'article del Ciril Gespert es fòrça interessant e completa lo de l'editorial del Lugarn n° 105 qu'es telecargable sus internet.

Lo Ciril Gespert es pas succursalista ... disi simplament que los occitanistas que creson encara que la solucion vendrà de l'esquèrra o de la dreita francesa s'enganan ... E ciril justament fa una mena de crida per l'autonomisacion de l'occitanisme politic e cultural rapòrt al monde politic francés e a milanta còps rason ...

Pensatz diferentament ... es lo ... Legir la seguida


Valora aquest comentari:   votar positiu 4   votar negatiu 0
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

30 de junh 23.48h

#7 Ètz shord o qué ? N'èi pas dit qu'eth sucursalisme e'm platz, qu'èi dit qu'èra de dòu har de parlar d'aqueth detalh (dera fin der article) meilèu que dera rèsta qui ei hèra interessanda.

Un còp de mei, que parlatz vos deth sucursalisme quan eth subjècte ei era pujada deth FN.

Qué sabetz deth sucursalisme de Ciril Gispèrt eth medish ? Lhèu e cita eths partits francés, dab eth PÒc, entà amuishar qu'ei ubèrt i qu'eth sò díser e s'adreça a tots eths legedors quau que sian ... Legir la seguida


Valora aquest comentari:   votar positiu 1   votar negatiu 1
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

30 de junh 22.07h

Car amic Bourdon

Te conselhi d'anar sul blòg lo.lugarn-pno e podràs telecargar a gratis lo n° 105 de la Revista Lo Lugarn e veiràs dins l'editorial l'analisi de la montada del FN en Occitània e veiràs que lo PNO ditz pas asenadas e que lo seu punt de vist rejonh parcialament lo del Ciril Gespert.

Sembla que lo succursalisme t'agrada ... grand ben te fasca ... tant qu'aurem paur de nos far portar per totas las eleccions coma occitanistas per que avèm paur de perdre las subvencions avan... Legir la seguida


Valora aquest comentari:   votar positiu 3   votar negatiu 1
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

5 -10 -20 -tots
1
-
2 >




Comenta

Lo comentari es estat mandat corrèctament

  Previsualiza

La direccion del Jornalet a lo drech de publicar pas aqueles comentaris que respècten pas las nòrmas basicas d'educacion, civisme e dialòg.
publicitat
BANER 3 teveoc

Perfil

Ciril Gispert

Ciril Gispert logo rss

Ciril Gispert, 32 ans, originari de Narbona, diplomat en sciéncias politicas, professor agregat de sciéncias socialas, ensenha dins un licèu de la banlèga parisenca.

mai d'informacions

contactar l'autor

Archius




D'autres articles


Jornalet, gaseta occitana d'informacions