CAPÇALERA: publicitat jornalet
CAPÇALERA2: FAI-TE SOCI

Jornalet, gaseta occitana d'informacions

Dimenge, 21 de julh

Eric Roulet

Dimècres, 8.1.2014 03h00

Nacionalisme occitan: una andròna?


Comentaris 53 comentaris    
Dolent Fluix Bo Molt bo Fabulós (10 vòtes)
carregant En cargament


Èi totjorn avut una cèrta complicitat amistosenca dab los que presican un nacionalisme a l’escala d’Occitània. Mès, ic me fau díser, pas jamei non i èi poscut créser.
 
Parli aquí d’aqueste nacionalisme mei o mens copiat sus lo de França: una comunautat d’èsters umans ligats per una consciéncia de pòble tirada d’una istòria comuna (sovent farlabicada), d’una lenga comuna (aquí se tracta a tot còp d’un lengadocian mei o mens francizat) e d’una cultura comuna (en desbrombar las diferéncias). Una mena d’estat-nacion potenciau, centralizat alentorn d’una capitala (Tolosa), d’una bandèra (la crotz de Tolosa) e de simbòus coneishuts de tots (Se Canti per exemple).
 
Una tala pausicion poiré estar una andròna per la culura occitana: qu’i vesi au mens duas rasons de las bonas. Una que ten a l’uman e au projèit istoric e l’auta a l’estrategia militanta.
 
La basa de tota consciéncia de nacion (jacobina), es l’istòria comuna: lo problema,  per nosauts,  ven dau hèit que n’i a pas d’istòria comuna. N’i a pas jamei avut (o tant lunh dens lo temps) d’estat occitan. L’istòria occitana (se se pòt atau nomenar) es la de mantuns ensems de talha pichon que cadun ten lo son passat pròpri. Bastir un hat  comun es, solide, farlabicar l’istòria. L’occitanisme de 50 ans d’alà, s’apitèt sus l’istòria de Lengadòc; catars, guèrra daus albigés e autas revòltas daus vinhairons, servivan de cement a una consciència de pòble… Dens lo vam, la bandèra comuna causida, estèt… la crotz dau comtat de Tolosa, batiada per l’occasion “crotz occitana”.
 
Tot çò que Bordèu comptava de gents estacats a l’identitat se desvirèt de l’idèia occitana: l’istòria de Tolosa es pas la de Bordèu... Que díser mei? Avèvan rason, solide! Lo ducat d’Aquitània ten son passat pròpri, tant beròi com lo de Tolosa e se pòt pas demandar a un bordalés de gahar lo passat dau vesin… A mens d’ adobar una istòria faussa a la mòda de Michelet per França. E aquí serè lo projèit occitanista?
 
Deisham adara de parlar d’una lenga comuna. Solide la lenga occitana es una realitat, mes dab sos dialectes, tant legitimes los uns com los autes. Perqué se diuré demandar a un gascon que parla gascon dempui 1000 ans de cambiar de dialecte? Au nom de qué? Aquí es lo projèit occitanista? Bordèu es gascon e ic vòu damorar…
 
L’idèia d’una unitat, tant coma la de França o de Catalonha, pausa problemas etics e umans daus grans,  e nos menaré lèu a un jacobinisme contrari a la libertat que pensam deféner.
 
Passam adara a l’estrategia.
 
Estanqui dens la carrèira un ciutadan mejan d’una vila occitana mejana… Li parli de cultura occitana (en generau) en tot li contar qu’es un “occitan sens ic saber”…
 
Duas solucions: s’es plan ensenhat, me va escotar e pui cambiar de subjèit, s’es mau ensenhat, se va trufar… Lo ciutadan mejan n’a pas hrèita d’un estat de mei! La nacion jacobina, jà l’avem dab França!  Vesem cada jorn pujar la laissèra, o au mens l’indiferéncia cap a l’Estat, e aquò, a maugrat daus esfòrç daus politics per lo reviscolar!
 
Au medish ciutadan, li parli de la sua istòria, de çò qu’an viscut sos aujòus dens la sua vila. Li parli daus messorgas que li ensenhèren. Li parli d’eth: de çò que viu, e de çò que se poiré víver en tot tornar arrecaptar lo son passat dens sa pluralitat e sa realitat. L’atencion serà tota auta. Pr’amor que l’identitat de la comuna, dau petit país, damòra  viva e tots n’avem hrèita. La soletat rentabla capitalista amuishèt sas limitas.
 
Alavetz arrestam de parlar de nacion occitana? Atau com una nacion jacobina, solide! Mes damòra l’identitat occitana que se poiré espelir dens la riquessa extraodinària de sa diversitat.
 
Es en partir e en tot reviscolar, reconéisher e acceptar las istòrias occitanas, los dialectes e la pluralitat culturau que se puirà bastir l’identitat nòsta. Lo trabalh occitanista es de tornar la cultura istorica dens cada parçan e atau afavorir l’identitat locau, mes en tot establir los ligams indipensables de l’un a l’aute.
 
Un còp pausada l’identitat istorica (la de la region, dau parçan o de la ciutat), lo besonh d’estar occitan arriba de faiçon naturau coma una realitat de préner en compte.
 
La cultura occitana es condemnada a inventar una consciéncia de pòble navèra, gessida de la diversitat e rica de sas diferéncias. Lo contrari de l’embarrament locau coma de la nacion jacobina. Causir l’un o l’aute, es causir la mòrt.



publicitat
BANER1-2-3: DGPL AN LAFONT



Comentaris

11 de genièr 00.15h

I a dus punts interessants dins ço que dises : la question del rotle de l'Istoria e la question del rotle de la linguistica dins la concepcion de l'Identitat nostre.

Ieu qu'ei fa d'estudis d'Istoria (ambe un grand I ; es a dire d'Istoriagrafia , ) e que soi originari d'una vila Tolosa , ai estat totjorn agaçat pel biais d'utilisar l'istoria (los faches "objectius") e la linguistica.
Foguèri militants e quitament a un "naut nivèl" . E sovent rescontrèri de monde d'autres parçans... Legir la seguida


Valora aquest comentari:   votar positiu 3   votar negatiu 0
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

10 de genièr 23.10h

Coma si soana aqueu qu'auria decidit de non tenir rason de la diversitat dialectala occitana ?


Valora aquest comentari:   votar positiu 1   votar negatiu 0
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

10 de genièr 20.11h

#50 Per aver viscut quauques anadas en Poitou-Charentes, qu'at puish díser que'm senti hòrt mè pròche d'un de Montpelièr, Marsilha, Barcelona, bilhèu Niça, que de lahòra. Mes, e'm pensi que son contraproductius los pleiteis qui denègan les particularitats nòstas : identitat, lenga, cultura. Le gènt que son estacadas au territòri, e qu'es capvath de'queth qu'arriban entà le lenga. Òc-be de vrai, le question de le cultura comuna qu'es hòrt delicata percè qu'es quasi subjectiu. Mes... Legir la seguida


Valora aquest comentari:   votar positiu 2   votar negatiu 0
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

10 de genièr 19.12h

Aprèp d'aver legit mantun dels arguments m'agradariá de poder dire que soi susprés... mas non amb l'"occitanisme" abitual es dificilament possible, de longa son las meteissas causas (gausarai pas dire de repapiatge...), una mena de volontat d'autodestruccion, de suïcidi identitari, benlèu d'autoòdi fin finala... inerent al fach de viure dins una lenga e cultura somesa... Basta pas mai de criticar, insolentar lo trabalh dels autres, cal anar mai fons encara, furgar las rasics per las derra... Legir la seguida


Valora aquest comentari:   votar positiu 8   votar negatiu 3
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

10 de genièr 18.35h

#46 Mes qu'at hèci , brave òmi !


Valora aquest comentari:   votar positiu 0   votar negatiu 0
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

10 de genièr 14.53h

#45 Si vous dites ça, c'est que vous n'avez rien compris à la réalité occitane alors...


Valora aquest comentari:   votar positiu 0   votar negatiu 4
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

10 de genièr 14.31h

#44
Demàndam pas au puple de decidar ; demàndam a l'elita de decidar en fonccion deu puple.


Valora aquest comentari:   votar positiu 1   votar negatiu 0
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

10 de genièr 14.27h

# 41 Castèths Los vielhs ? òc, e qui van parlar dambe eths " Hòra los ahuecats e mé quauques enhumats qui son los locutors de l'occitan!?? Lo quidam ??? " , aci qu'ei l'alh, los quidams qui parlan ara la lenga -un drin revista a la mòda CFPO ( pr'aquò los vielhs n'ac parlan pas mes dambe los quidams) son tanben locutors neo-naturaus e caldré benlèu pas que' s prengossen la vergonha coma los vielhs . Doncas, sia platz, que'vs cau parlar Occitan dambe los quidams Castèth...aquò ajudar... Legir la seguida


Valora aquest comentari:   votar positiu 2   votar negatiu 1
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

10 de genièr 14.21h

Je viens des Flandres et je m'excuse de ne pas pouvoir écrire en Occitan. Veuillez savoir que ceux que défend leur pays, ici l'Occitanie, ne sont pas des nationalistes mais des patriots.


Valora aquest comentari:   votar positiu 5   votar negatiu 4
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

10 de genièr 13.34h

Lo pòble decidèsse, aquò se saberé. La bèra majoritat deu monde seguissen çò qu'an decidit los eleits, enqüèra mei vertat uei qu'abans. Lo pòble prenèva un cèrt poder d'accion quan la religion èra menaçada o quan la hami lo butava a préner las armas. Adara, ni la religion ni la talent n'an efèit sus las decisions collectivas (en çò nòste, solide).


Valora aquest comentari:   votar positiu 0   votar negatiu 0
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

5 -10 -20 -tots
1
-
2
-
3
-
4
-
5
-
...6 >




Comenta

Lo comentari es estat mandat corrèctament

  Previsualiza

La direccion del Jornalet a lo drech de publicar pas aqueles comentaris que respècten pas las nòrmas basicas d'educacion, civisme e dialòg.
publicitat
BANER1-2-3: DGPL AN LAFONT

Perfil

Eric Roulet

Eric Roulet logo rss

Creator, compositor e contaire de la companhia de musica occitana Gric de Prat. Pedagòg e especialista en educacion. Es adara musician e professor d'occitan

mai d'informacions

contactar l'autor

Categorias

Mai d'articles

Archius




D'autres articles


Jornalet, gaseta occitana d'informacions