CAPÇALERA: CONGRÉS AMIC
CAPÇALERA2: FAI-TE SOCI

Jornalet, gaseta occitana d'informacions

Dissabte, 19 d'octòbre

Eric Roulet

Dimècres, 26.2.2014 03h00

Restaurar l’identitat


Comentaris 8 comentaris    
Dolent Fluix Bo Molt bo Fabulós (6 vòtes)
carregant En cargament


L’occitanisme non s’estauviarà pas una soscada prigonda sau fenomen identari.
 
Parli aquí de l’occitanisme ubert au monde de uei, en presa dab las realitats complexas de la societat nòsta.
 
Ailàs! Ailàs! Ailàs! L’identitat occitana n’a pas arren de genetic, es pas tanpauc un present de Diu que sonque los maishants franchimands pòden refusar. E la societat d’a l’ora d’ara n’a pas hrèita de nosauts… Ic podem regretar e soi lo purmèir d’ic héser, mès egau, atau es, e es atau!
 
A nosauts donc de se bastir una plaça dens lo Monde e aquò, ic haram, solide, pas dab una seguida de dògmas o de leiçons espandidas cap aus praubes “ Occitans shens ic saber” que n’an pas avut la revelacion….
 
Qué pòt esperar lo monde vertadèir de l’occitanisme?
 
Segur una reflexion cap a l’identitat: es casí tostemps la purmèira de las qualitats qu’espèra de nosauts lo public, mès egau, es pas forçadament aquò que trabalhèrem dens lo passat, cunhats qu’èram enter lo “colonialisme interior” e la “ruralitat regretada”.
 
“Restaurar l’identitat” es una via navèra per l’occitanisme actuau a maugrat de çò que se puiré pensar…
 
Començam per la question purmèira: l’identitat qu’es aquò?
 
Coma ic hasuri la setmana passada, tornarèi díser qu’un articlòt com aqueste i sufiré pas, mes egau, deisham prepausar quauquas vias possiblas de reflexion.
 
Çò purmèir una definicion: podem enténer dens lo concepte d’identitat lo restacament socioculturau. L’ensems de las valors culturaus de reconeishença comuna que van perméter a cadun de trobar plaça dens la vita sociau.
 
Quauquas decennias d’alà, l’identitat se presentava coma una seguida de cercles concentrics successius: i avè la familha, dab sa cultura pròpria, pui lo barri o lo vilatge, dab sas caracteristicas, pui en seguit venèva la nacion atau definida coma la comunautat lingüistica, culturau e istorica.
 
Aquesta se tròba donc a la debuta dau camin, la lenga e la comunicacion dab los auts, e au cap dau camin, pui qu’incluis lo mei de monde.
 
Atau cadun se sentiva gahat, sa vita tota, dens un hilat relacionau e culturau qu’eishiva l’ànsia existenciau e qu’assegurava l’avenidor (cf Los libes d’Enric Mendras sociològ dau monde rurau).
 
Aqueth procediment teoric a coneishut dens l’istòria una tropa de variacions possiblas: lo raubadís de l’istòria e de la lenga per los conquistaires n’es una possibla: un traumatisme solide per los que lo viscon (aquí en Occitània qu’ic sabem). Mès los que vason i a chic de temps, en tot pérder la lenga, la cultura e l’istòria de lor parçan au profièit de la “francitat”, son adara d’identitat francesa: es una realitat que nos podem pas estujar medish se la podem discutir.
 
Tots aqueths cercles se son copats chic a chic: fin de la familha eslargida e de la vita comunautària enter lo sègle XIX e lo sègle XX, fragilisacion de la famliha nucleara, encara en camin a l’ora d’ara. Lo nacionalisme francés “estrèit”, en tot voler destruir la cultura locau e la remplaçar per messorgas nacionalistes, acaba de destruir tota credença identitària.
 
Tot aquò deisha la persona curta dens una quista casí desesperada de repèris de vita: a de qué s’estacar quan damòra pas arren d’aqueths cercles concentricas indipensables au suberviu individuau?
 
Fin finau, aquí la question que nos pausa la societat tota: com tornar bastir un hilat identitari navèth que preni la plaça deishada liura per l’evolucion sociau…
 
Tornam trobar la nostalgia ruralista: la d’un Monde on cadun teneva una plaça, pas totjorn de las bonas, mes au mens una plaça… Solide que cap a la soletat qu’impausa la modernitat tecnocratica, e dab l’arreculada dau temps, aquò pòt aparéisher com un paradís perdut.
 
Egau podem pas (e volem pas) prepausar de tornar au monde rurau dau passat!
 
Alavetz, qu’avem de prepausar?
 
Son aqueras vias qu’avem d’experimentar e i soscaram la setmana que ven, en tot assajar de miar cap a l’occitanisme, una reflexion mei o mens scientifica, hòra las credenças e los dògmas identitaris.



publicitat
BANER1-2-3: DGPL DICTADES



Comentaris

5 de març 10.02h

#7 Ai trobat un briu del repèrtòri d'Aşık Veysel per "samartphone android" aqui : https://play.google.com/store/apps/details?id=tr.androidtursusu.asikveysel

aqui las nòtas :

FA SOL SOL SOL SOL FA FA Mİ SOL FA FA

SOL FA Mİ Mİ RE FA Mİ Mİ

Mİ RE RE DO Mİ RE RE

RE DO DO Sİ RE DO DO

DO Sİ Sİ LA DO Sİ Sİ

Sİ LA LA SOL DO LA LA

LA LA LA LA

DO RE RE DO LA DO Sİ Sİ ... Legir la seguida


Valora aquest comentari:   votar positiu 0   votar negatiu 0
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

5 de març 09.36h

#6 Aqui dos autres ligams.
Prumièr per Aşık Veysel el meteis : http://youtu.be/7YZ2JmMUUg8

Per una cantaira, totis los cantaires an cantat aquèla cançon que se canta enquera
http://youtu.be/xF4FE_6hI_I

lo trabador anatolian aşık Veysel, « soi sus un long e linge camin, me vai lo jorn e la nuèch, sabi pas dins qu’un estat soi, me vai lo jorn e la nuèch ».


Valora aquest comentari:   votar positiu 0   votar negatiu 0
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

5 de març 08.31h

Antalya, mercés per la cançon, mas fa dòl que lo ligam fonciona pas...


Valora aquest comentari:   votar positiu 0   votar negatiu 0
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

3 de març 09.32h

Robèrt Lafont a ja produch una reflexion rica e intensa sus l'oposicion entre "identitat" (rigida e negativa) e "personalitat" (dobèrta e evolutiva). Leis occitanistas deurián legir pus sovent Robèrt Lafont.


Valora aquest comentari:   votar positiu 4   votar negatiu 0
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

28 de febrièr 10.00h

#2 Adíu Elisa. Me pensavi que benlèu sarià tu que nos aurià propausat quicòm, sias jove e la vida te porgis sus camins qualques còps rascanhuts, aquò rai ! Benlèu faràs veterinari, benlèu cantairitz, profesora d’occitan, te sabi mai. Coma o canta lo trabador anatolian aşık Veysel, « soi sus un long e linge camin, me vai lo jorn e la nuèch, sabi pas dins qu’un estat soi, me vai lo jorn e la nuèch ».
Se las vos excotar aquíu es la cançon : Legir la seguida


Valora aquest comentari:   votar positiu 0   votar negatiu 0
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

27 de febrièr 18.09h

Ta responsa me va drèit au còr, per rasons afectivas, jo tanben soi flaütista e la flaüta es hòrt importanta dens lo grop nòste que se sona Gric de Prat. Tanben mos mainatges parlan occitan pr'amor qu'ic parlèrem en familha e tanben, n'an pas guaire trobat digun de lor atge dens la ciutat per pertajar l'occitan.
Per çò qu'es de la musica, lo conservatòri a Bordèu ne coneish pas la musica occitana, medish la classica. Lo pifre, es per eths risolèir.
Mes egau, aquò ven chic a chic,... Legir la seguida


Valora aquest comentari:   votar positiu 1   votar negatiu 0
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

27 de febrièr 13.03h

Ai 11 ans e veni de legir vostre article (amb mon paire qui escriu ço que li disi) Per ieu l'identitat aquo's ço que cadun representa. Ai una identitat de 2014, aimi los libres, las bèstias (associacion galgos France) me sentissi a mieitat occitana, coneissi un pauc la lenga e toqui la flabuta. Esser occitan aquo's parlar la lenga. Pas grand monde o fan. La musica a tanben son importancia, mos professors (classa cham) la coneisson mal o pas. Per ieu èsser francés es pas coma èsser occita... Legir la seguida


Valora aquest comentari:   votar positiu 2   votar negatiu 0
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

26 de febrièr 09.51h

L'identitat occitana ? Jacoti e la catinon ? Non pas benlèu !


Valora aquest comentari:   votar positiu 1   votar negatiu 2
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

5 -10 -20 -tots
1




Comenta

Lo comentari es estat mandat corrèctament

  Previsualiza

La direccion del Jornalet a lo drech de publicar pas aqueles comentaris que respècten pas las nòrmas basicas d'educacion, civisme e dialòg.
publicitat
BANER2: 468x60 Aran TV

Perfil

Eric Roulet

Eric Roulet logo rss

Creator, compositor e contaire de la companhia de musica occitana Gric de Prat. Pedagòg e especialista en educacion. Es adara musician e professor d'occitan

mai d'informacions

contactar l'autor

Categorias

Mai d'articles

Archius




D'autres articles


Jornalet, gaseta occitana d'informacions