CAPÇALERA2: FAI-TE SOCI

Jornalet, gaseta occitana d'informacions

Dissabte, 16 de febrièr

Gerard Joan Barceló

Dissabte, 29.12.2018 03h00

Per un confederalisme democratic occitan


Comentaris 26 comentaris    
Dolent Fluix Bo Molt bo Fabulós (11 vòtes)
carregant En cargament


L'estela dels sèt rais de la bandièra occitana




Etiquetas
Barceló, confederalisme, ConfederalismeDemocratic, occitan, Occitània

S'acaba lèu-lèu l'an 2018, e coma sovent dins nòstra concepcion ciclica del temps, ven amb la fin de l'an lo temps dels bilances. Fa qualques jorns, un escrivan occitan que dirai pas son nom, perque o faguèt dins un quadre privat, en seguida d'un malentendut coma se passa sovent suls rets socials, interpretèt un comentari mieu coma una mòstra de mon nacionalisme occitan, e m'enebiguèt formalament de far la mendre propaganda "nacionalista" sus sa pagina. Puèi parlèrem mai tranquillament, e lo dialòg seren avaliguèt l'incompreneson. Blosa anecdòta, en se fòrça pauc significativa, mas que me faguèt chifrar sus mon bilanç politic.

Fa d'annadas que las circonstàncias de ma vida personala m'an empench a m'engatjar per la libertat dels pòbles. Doni mon supòrt a la libertat de Corsega e de Catalonha, en particular, non solament pr'amor de las relacions especialas que teni amb aqueles territòris, mas tanben perque constati en aqueles dos pòbles una volontat de liberacion nacionala. Rèsti pas regularament en Corsega ni en Catalonha, mas se i a fòrça còrses e encara mai de catalans que se vòlon liberar dels quadres estatals ont se senton pas respectats, perqué los sostendriái pas? Filh de pènegre, soi conscient de las luchas dolorosas entre los pòbles, e del pes despietadós dels imperialismes que menèt dos rèireoncles mieus a luchar per l'independéncia d'Algèria mentre que la rèsta de la familha preniá lo camin de l'exilh.

Longtemps, totun, me considerèri pas occitan, e, tot comptat e rebatut, sabiái pas quitament res d'Occitània ni de sa lenga ni de sa cultura. En comprenent tot çò que l'estat francés e la consequenta alienacion familiala m'avián escondut e dissimulat, volguèri ragantar lo temps perdut. Alavetz, calquèri sus Occitània las luchas còrsas e catalanas, persuadit que lo pòble occitan se desvelhèra en pauc de temps a la plena consciéncia de se. Mas se pòt desvelhar un pòble se las circonstàncias istoricas, sociologicas e politicas o vòlon pas?

16 ans après, devi constatar que pas grand causa a cambiat. Una region "Occitània" qu'es en partida catalana, e que fa pas res d'important per la cultura occitana, mas que son nom es l'indici qu'una part limitada de la populacion occitana s'identifica a Occitània, mas en li donant un sens identitari e territorial desparièr dels pantaisses occitanistas. La possibilitat d'una republica occitanocatalana en cas d'independéncia de Catalonha Sud, mas segon una dinamica ont los araneses se distàncian del conflicte istoric entre Castelha e Catalonha; s'aquela republica existís un jorn, quin ròtle i auràn jogat los occitans d'Aran? Quand los occitanistas se parlan pas francés suls rets socials, la lenga nòstra es mai presenta sus Internet, e avèm quitament un jornadièr occitan en linha, Jornalet. Mas avèm perdut nòstre solet setmanièr de papièr, e fòrça nos demandam que servís d'aver un Ofici Public de la Lenga Occitana. L'occitan s'ensenha encara tròp pauc per que se garentisca sa subrevivéncia, amb de fòrtas inegalitats territorialas que son totjorn las meteissas. Enfin, l'occitanisme politic amassa pauc de mond, e aquel mond son fòrça devesits, e cadun amb son estrategia desparièra, al mièg d'una populacion occitana generalament indiferenta.

En qué servís de voler calcar sus Occitània de modèls que li correspondon pas? Corsega e Catalonha, mas caduna a son ritme, agisson coma nacions. Mas Occitània? Sens mespresar los que pensan qu'Occitània poiriá seguir las draias còrsa e catalana, Occitània a l'originalitat d'èsser estada una civilizacion abans de desvolopar un foncionament nacional. Repetiguèssem milanta còps a nòstres compatriòtas occitans que son occitans, seriá probable que capitèssem pas. Fa de temps que Mistral escriguèt dins la Cançon de la Copa que sèm una nacion, qual l'a cregut?

Non assagi pas de vos dire que quitetz de luchar, sèm obligats de luchar. Sens luchar, fa de temps que l'occitan seriá una lenga mòrta. Assagi de vos dire que nos cal trobar d'autras draias. Fa un mes, lausèri los curds e lor confederalisme democratic. Encara uèi, me pensi qu'es un modèl interessant. Pas exactament calcable, de tot segur, ça que la. Los curds poguèron desvolopar lor consciéncia de pòble en abséncia d'un estat pro estable e pro centralizat per los assimilar; l'ostilitat de cèrts pòbles vesins e de qualques estats autoritaris repressius a probablament mantengut una coesion malgrat las diferéncias lingüisticas intèrnas e l'espandida del vast territòri nacional. Aquò dich, contunhi de creire que lo confederalisme democratic auriá mai d'un avantatge. Abans de voler crear un estat uèi d'a fons quimeric, escometriam sus un afebliment dels estats, en particular sul que pertòca la màger part d'Occitània, lo francés, en prepausant d'autras formas de govèrn non centralistas, non chauvinistas, non autoritàrias, non sexistas, non racistas, non fanaticas, socialas, cooperativas, ecologistas, egalitàrias, distanciadas del capitalisme neoliberal que provòca la revòlta. Non s'impausariá pas pus l'uniformitat mas se cercariá la justícia, e enfin poiriam donar un sens a la convivéncia que revendicam de contunh. Abans de somiar una Occitània qu'auriá recuperat pertot la lenga occitana, cercariam de poder viure nòstra lenga e nòstra cultura amb de mond que partejan pas nòstras valors, dins lo respècte recipròc, en encoratjant lo dialòg e lo respècte democratic. Enfin, respondriam a las criticas dels gents que, malgrat que lor agrade pas l'estat francés, non vòlon pas una Occitània que ne seriá una còpia, e benlèu vendrián los qu'aiman pas los estats ni las identitats barradas ni las pàtrias.

T'aimi encara Occitània, mas puèi que t'aimi, te vòli non solament liura mas tanben justa. Perque sabi que la justícia te fa venir bèla e polida.


 



publicitat



Comentaris

4 de genièr 22.51h

#24 Amagui pas res : vos mòstri que vos enganatz, e çò de qu'ai páur, es qu'aquò siá impossible.


Valora aquest comentari:   votar positiu 2   votar negatiu 0
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

4 de genièr 08.58h

#24 Perque negar que sètz la demostracion d'aquo en ensajant de vos amagar darrièr Quim Monzo, Schopenhauer o Jung ? Ensajatz de vos rassegurar de quicom ?


Valora aquest comentari:   votar positiu 18   votar negatiu 3
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

4 de genièr 00.07h

#17 Los vòstres prepauses me fan pensar al títol justament famós del grand Quim Monzò : el perqué de tot plegat. Aqueste "perqué", semblatz plan lo conéisser. E totun…

S'aquo vos agrada de pensar e de vos descriure a vos-meteis los occitanistas coma o fasètz, grand ben vos faga a vos tanben ! Mas coma o auriá fait remarcar Schopenhauer, de tot biais, qué que me'n diga o me'n raconte, çò que disi "lo mond" es ma representacion, la que me'n fau. E clar m'es aquí que la vòstra rep... Legir la seguida


Valora aquest comentari:   votar positiu 2   votar negatiu 0
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

2 de genièr 18.09h

Lou tèste excelent per countengut. La lingo es inquèro bi artificialo, noti mè lei piejes formos, li barbarismes :

Blosa anecdòta, m'an empench, suls rets socials,


Merci d'aquel article qu'es mai prigound que pot sembla à primièro visto.


Valora aquest comentari:   votar positiu 3   votar negatiu 0
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

30 de decembre 22.37h

#20 "Coma farai a la fin de ma vida?"
Coma tu, me fotràn en ostal de retirada e escriurai de comentaris sus Jornalet tota la Santa jornada, se de braves afogats coma moussu Barcelona se bolegan encara lo cuòl per far viure nòstra lenga e prepausar de reflexion pertinentas mentre que los autres...


Valora aquest comentari:   votar positiu 11   votar negatiu 6
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

30 de decembre 22.35h

#19 Lucy, çò melhor es de li demandar.


Valora aquest comentari:   votar positiu 2   votar negatiu 4
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

30 de decembre 19.23h

#16 I a un tipe que te porgis La Clau e tot ço que trobas a faire es de contunhar a romegar ! Coma o faràs fins a la fin de ta vida, pecaire...


Valora aquest comentari:   votar positiu 28   votar negatiu 0
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

30 de decembre 18.59h

#12 Sigmund, Sigmund e pas Simon, trist senher qu'avetz pas brica lo sens de l'umor e de la transcendancia ! P.S. Lo Barcelo los ten, dobtatz-en pas !


Valora aquest comentari:   votar positiu 32   votar negatiu 0
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

30 de decembre 18.08h

#15 Aquò porta un nom : disneylandizacion. "Plus belle la vie" disneylandiza Marselha pel plaser mai grand de la parisencalha que ven envasir Marselha e i fai pojar lo prètz dels ostals. "Un si grand soleil" fai cò meteis amb Montpelhièr, e aquò se passa tanben a Sèta amb una seria télé tant debila e nulassa que me sovèni pas dau nom. Disneylandizacion que se fai tanben pel biais de la mondializacion anglo-saxona a Paris, dins França tota e dins Europa tota pel plaser mai grand dels a... Legir la seguida


Valora aquest comentari:   votar positiu 28   votar negatiu 0
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

30 de decembre 16.46h

#16 S'aquo vos agrada d'o pensar atal, grand ben vos fague ! E doblidatz pas jamai qu'om es totjorn lo colhon de quauqun. Ai pas cap de mespres per lo fan de Johnny que per l'afogat d'Occitània. Plan seua e bon camin.


Valora aquest comentari:   votar positiu 34   votar negatiu 12
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

5 -10 -20 -tots
1
-
2
-
3 >




Comenta

Lo comentari es estat mandat corrèctament

  Previsualiza

La direccion del Jornalet a lo drech de publicar pas aqueles comentaris que respècten pas las nòrmas basicas d'educacion, civisme e dialòg.
publicitat
BANER2: IEO Label ÒC

Perfil

Gerard Joan Barceló

Gerard Joan Barceló logo rss

Lingüista, professor agregat de gramatica e director de la revista electronica universitària Lingüistica Occitana. President de l'associacion Los amics de Jornalet

mai d'informacions

contactar l'autor

Categorias

Las mai...


Mai d'articles

Archius




Etiquetas

D'autres articles


Jornalet, gaseta occitana d'informacions