CAPÇALERA: Nit arpiatana occitana cat
CAPÇALERA2: FAI-TE SOCI

Jornalet, gaseta occitana d'informacions

Dimars, 18 de junh

Gerard Joan Barceló

Dimenge, 7.4.2019 03h00

L'Occitània e l'occitanisme que ne pantaisi


Comentaris 10 comentaris    
Dolent Fluix Bo Molt bo Fabulós (15 vòtes)
carregant En cargament


Martin Luther King, lo jorn de son ben conegut discors "I have a dream" (fau un pantais)
© Version catalana de Wikipèdia




Fau un pantais, ò bensai ne fau mai d'un.

Fau lo pantais que leis occitans nos uniguem enfin per aparar concretament nòstrei territòris e aquelei que i vivon, conscients que sensa lo desvolopament de nòstrei territòris e sensa lo benèsser de totei nòstra cultura se podrà pas espandir tanpauc.

Fau lo pantais que nòstra paura lenga mespresada fugue utila a viure e a pantaisar, coma cantava lo cantador francés Julien Clerc, e non solament a discutir de lònga d'estandards que volèm pas bastir ò de gramaticas que se contradison, ò de biais de dire quand nòsta lenga non se ditz pus gaire.

Fau lo pantais, adonc, que se parle absoludament de tot en occitan, nieus en oblidant que o fasèm en occitan.

Fau lo pantais que non se parle pus d'occitan de comunicacion en oblidant de comunicar chasque jorn en occitan en tota circonstància.

Fau lo pantais d'un occitanisme mai femenin e mai umil, sensa que degun fugue preocupat d'un poder derisòri, amb mai de tolerància deis opinions contràrias.

Fau lo pantais d'un occitanisme amassat per un projècte de país. D'origina rumanesa e descendent de provençaus, me faudriá aimar solament lo Daufinat e Provença? Amb leis influéncias arpitanas de l'occitan ancestrau mieu, sariáu obligat de considerar estrangiera la Baiona tròp pròcha dau Bascoat? Deuriáu oblidar Auvèrnhe, Lemosin, lei tèrras gasconas, la bèla Vau d'Aran e lei luenchenquei Valadas? Deuriáu veire un enemic en un Lengadòc onte la lenga nòstra se tròba pas mielhs qu'autra part? Quand viviáu a Montpelhier, me faliá aimar lo Clapàs solet?

Fau lo pantais que comprenguem totei qu'avèm de resistir per existir. Maugrat sei diferéncias intèrnas lingüisticas radicalas, lei curds o an entendut. Mai nosautres non?

Resistirem pas, existirem pas se cambiam pas. E fau lo pantais que mei pantais fugon pereu un pauc vòstres.







 



publicitat
BANER1-2-3: DGPL DICTADES



Comentaris

18 d'abril 09.23h

Que parlan d'occitan pendent que... Quoi ? C'est lourd ? Bo ! Le lecteur du Jornalet est habitué !


Valora aquest comentari:   votar positiu 0   votar negatiu 1
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

11 d'abril 10.12h

Consciència territoriala
Les pòbles se pensan a l'un còp, lingüisticament e territorialament.
La lenga e le territòri son mentalement indissociables, localament e globalament.
Le decopatge official geopolitic e geografic occulta le decopatge natural istoric, e l'escafa de la memòria collectiva.
Le monde d'Occitània se pensan en França e en departament, accessòriament en region administrativa.
Com se fa que ieu, sabi de noms de parçans tals coma Bigòrra, Commenge, Coserann, eca..., s'... Legir la seguida


Valora aquest comentari:   votar positiu 0   votar negatiu 0
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

10 d'abril 13.35h

Pensi que la convivialitat es la motivacion primièira de totas activitats umanas, culturalas, fisicas, e mai economicas, e que l'occitan pèca de per manca d'activitats convivialas intergeneracionalas en totes domenis. La crise de l'occitan, çò es son arrèst resulta d'una ruptura sociala entre generacions successivas. Gara que l'occitan real finisquèsse pas dins les remembres affectius dels pensionaris dels EHPAD...


Valora aquest comentari:   votar positiu 1   votar negatiu 0
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

8 d'abril 01.22h

La lingo d'oc vivento es dialectalo. Acò pauso de questious diferentos dién toutos lei regious d'oc.

L'abat velaienc Delaigue (1892 - 1976) trantalhet entremié duos ourtougràfios : uno founetico e uno influenciado per lis occitanistos mas ammé lou dezi de plô trascrìoure soun parla

Én ome ayå dus garsus.Lu plü dzwéine digèt å sû paire : i tês ke çitsu mû mèstre é ke aÿå d'ardzêt

En ome aiå dos efans, lo plus joeine dïguèt a son paire : "Paire, beila-me la part de l'i... Legir la seguida


Valora aquest comentari:   votar positiu 1   votar negatiu 5
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

7 d'abril 18.53h

#3 Comentari que resumís fòrt plan la situacion....
çaquelà de qu'es encara aquela petèga qu'auriam trapada- coma se n'aviam pas prossas!-...l'acedia?


Valora aquest comentari:   votar positiu 3   votar negatiu 0
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

7 d'abril 11.47h

Papioli, atz finalament totjorn quauquaren a dire tre que se parla de qqr d'un biais que l'i setz pas de consent. Vos 'riba de menar quauquaren de constructiu e de 'restar d'escupir sus los "intellectuaus" que fatz mina d'asirar? Si aimatz pas l'escòla, e mai siá pas perfacha segur, la societat podriá benleu eissaiar l'ignorància, veiram ben...


Valora aquest comentari:   votar positiu 12   votar negatiu 0
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

7 d'abril 11.13h

Joan Bracelò nos fai la crisa de l'ensenhaire.
Sabe pas si avetz remarcat que daus ensenhaires se son qualifiats de stilò rotge. Tot un simbòl per una corporacion que se dich educacion. Ensenhan una educacion mas disan que l'educacion daus efants deu esser facha per los parents. Reclaman daus psi e mesme daus policiers per far renhar la patz. Lòr vita quò es un stilò rotge. Tota sa vita l'òm escrich : quò es bon, quò es pas bon. Quò es una filosofia un pauc maniquenna.
Critique lo... Legir la seguida


Valora aquest comentari:   votar positiu 7   votar negatiu 22
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

7 d'abril 09.27h

Viscut coma objècte de nostalgia, l'estaca a la lenga isòla e dessepara. Viscut coma un projècte d'avenir, et donc un projècte de societat a bastir, l'estaca a la lenga sembla plan mai lo pantais de JG Barceló, me sembla.

Segon que serà percebuda coma un objècte museografic (passat) o coma un mejan de comunicacion dinamic (futur), la lenga servirà sempre de rason de guèrra o de ligam de fraternitat.

Lo problèma essent qu'al present, trevam (per plan mai de 40 ans…) pel desèrt, a... Legir la seguida


Valora aquest comentari:   votar positiu 9   votar negatiu 0
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

7 d'abril 07.26h

Qu'ei tanbèn lo men saunei.
Que demòri en Provença daufinesa
Qu'escrivi en gascon deu Biarn
Que legi jornalet e sapiença


Valora aquest comentari:   votar positiu 2   votar negatiu 0
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

7 d'abril 07.26h

Qu'ei tanbèn lo men saunei.
Que demòri en Provença daufinesa
Qu'escrivi en gascon deu Biarn
Que legi jornalet e sapiença


Valora aquest comentari:   votar positiu 9   votar negatiu 0
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

5 -10 -20 -tots
1




Comenta

Lo comentari es estat mandat corrèctament

  Previsualiza

La direccion del Jornalet a lo drech de publicar pas aqueles comentaris que respècten pas las nòrmas basicas d'educacion, civisme e dialòg.
publicitat
BANER1-2-3: DGPL DICTADES

Perfil

Gerard Joan Barceló

Gerard Joan Barceló logo rss

Lingüista, professor agregat de gramatica e director de la revista electronica universitària Lingüistica Occitana. President de l'associacion Los amics de Jornalet

mai d'informacions

contactar l'autor

Categorias

Las mai...


Mai d'articles

Archius




Etiquetas

D'autres articles


Jornalet, gaseta occitana d'informacions