CAPCALERA: IEA-AALO

Jornalet, gaseta occitana d'informacions

Dimècres, 2 de decembre

Gerard Joan Barceló

Dimècres, 20.5.2020 20h15

Catalonha e Aran: per un independentisme actiu e coerent


Comentaris Un comentari    
Dolent Fluix Bo Molt bo Fabulós (20 vòtes)
carregant En cargament


Perpinhan, lo 29 de febrièr de 2020




Etiquetas
Aran, Barceló, Catalonha, independéncia, independentisme

Non soi pas un partisan incondicional de l'estat coma estructura politica: idealament, o escondi pas, m'agradariá mai una societat comunalista libertària que son nuclèu es, doncas, la comuna, gradualament federada a d'entitats mai grandas segon lo principi d'un contracte. Pasmens, jamai non ai amagat mon sosten a l'independentisme catalan, e a son projècte de republica parcialament catalana (ai tostemps pensat que la nacion catalana se limitava pas al Principat) e parcialament occitana (l'integracion d'Aran al projècte representa l'espèr d'una visibilitat estatala de la nacion occitana). D'efièch, me pensi qu'aquel projècte es compatible amb l'idèa d'aver d'espacis de decision mai democratics perque mai pròches de la realitat dels territòris. Tanben me sembla legitim que las nacions catalana e occitana (aquesta fòrça mai flaca, ne soi conscient) dependan pas pus de las bonas e sovent marridas volontats d'autras nacions per existir. 

Totun, farai aicí mon autocritica, non pas compelida pel totalitarisme, coma las famosas autocriticas dels regims autoritaris marxistas-leninistas, mas provocada per l'idèa del melhorament, per tornar prene un mot important de nòstra civilizacion. Foguèri ninòi: cresiái que l'independència foguèra mai rapida, çò que foguèt pas. Foguèri impacient, coma s'un procès de liberacion democratic prenguèsse pas, necessàriament, fòrça temps. Mai que mai, foguèri tròp romantic, mentre que la lectura d'un dels melhors romans franceses, L'Éducation sentimentale de Flaubert, m'auriá degut avisar de las atrapas del romanticisme davant una realitat de còps amara. Mesestimèri la complexitat del problèma, e de contradiccions de l'independentisme catalan.

La primièra d'aquestas contradiccions es de pretendre d'arribar a l'independéncia en renonciant a la nacion catalana. La trobam, primièr, dins las direccions del partit ÈRC ont de nauts representants venon regularament dire qu'aiman Espanha, que lo castelhan deu èsser lenga oficiala de la Catalonha independenta, que son pas nacionalistas. ÈRC lo dirigís un catolic, e compreni, coma crestian non catolic ieu meteis, que devèm aimar nòstres enemics. Mas en nom de qué los deuriam revertar? Se se prèsa tant Espanha e lo castelhan al ponch de daissar sens defensa Catalonha e lo catalan, perqué bastir un projècte independentista? Se d'unes son ara republicans espanhòls, qu'o digan en tota sinceritat! Mas que quiten de donar la desagradiva impression que son quora republicans catalans, quora republicans espanhòls.

La segonda foguèt, dins lo govèrn catalan d'ara, de cridar a la desobesissença de la carrièra en contunhant d'obesir, institucionalament, a l'estat espanhòl e sos mecanismes de repression. Cèrtas, de politicians e de simples militants pagan de lor libertat la desobesissença, mas lo refús de tornar investir lo president Puigdemont e las umiliacions del president Torra per una pancarta de libertat o per poder confinar o desconfinar Catalonha pr'amor de la situacion sanitària an alonhat lo mitan politic de la valentiá collectiva que permetèt l'organizacion del referendum d'independéncia de Catalonha, malgrat las menaças d'Espanha. E cossí se gandir dins de manifestacions en seguretat se la polícia catalana, los Mòssis, ven tabasar la protèsta?

Totas aquelas contradiccions an menat, après l'unilateralitat sens la quala lo Mond començariá pas de comprene que Catalonha es una nacion, a un bilateralisme contraproductiu. En despièch d'un discors mens dobèrtament catalanofòb, los socialistas espanhòls an pas res fach per empachar los procèsses de Moscòu de l'independentisme, los presonièrs politics son encara en preson, los exiliats encara en exili, la "taula de dialòg" vantada per cèrts politicians coma la panacèa pareis oblidada e cossí que siá inutila, sens reconeissença del drech d'autodeterminacion, e lo PSÒE pacha amb los anticatalans mai que mai durs de Ciutadans per esperlongar l'estat d'alarma, en demostrant una volontat de recentralizar l'estat espanhòl.

Uèi, ça que la, entrevesi un espèr de recobrament de l'independentisme actiu e coerent. Los tres partits independentistas, ÈRC, Amassa per Catalonha e la CUP, an votat ensems contra la politica espanhòla de gestion de la crisi de la Covid-19. I vòli trobar lo senhal que se comença d'entendre lo besonh de l'unitat per definir una estrategia que permeta lo retorn del camin de l'independéncia.

D'Occitània estant, coma poirai, tornarai caminar amb lo pòble catalan qu'es tanben mieu.

abonar los amics de Jornalet

 



publicitat
BANNER1: IEO Arièja



Comentaris

21 de mai 14.45h

Lo comportament d'ERC me sembla mai que mai dictat per la volontat de torpilhar lo sieu "aliat" Junts per Catalunya. Aquel biais de faire espanholista e botifler perjudica gravament l'independentisme.
Per astre, i a encara entitats (ANC, Omnium cultural, ...) que son dins la dralha de la ruptura ambe l'estat espanhol !


Valora aquest comentari:   votar positiu 7   votar negatiu 0
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

5 -10 -20 -tots
1




Comenta

Lo comentari es estat mandat corrèctament

  Previsualiza

La direccion del Jornalet a lo drech de publicar pas aqueles comentaris que respècten pas las nòrmas basicas d'educacion, civisme e dialòg.
publicitat
BANER3: Ràdio Occitània

Perfil

Gerard Joan Barceló

Gerard Joan Barceló logo rss

Lingüista, professor agregat de gramatica e director de la revista electronica universitària Lingüistica Occitana. President de l'associacion Los amics de Jornalet

mai d'informacions

contactar l'autor

Categorias

Las mai...


Mai d'articles

Archius




Etiquetas

D'autres articles


Jornalet, gaseta occitana d'informacions