CAPÇALERA: CONGRÉS AMIC
CAPÇALERA2: FAI-TE SOCI

Jornalet, gaseta occitana d'informacions

Dimenge, 13 d'octòbre

Gerard Joan Barceló

Dimenge, 23.12.2012 03h00

Occitània, mon país qu’existís pas


Comentaris 56 comentaris    
Dolent Fluix Bo Molt bo Fabulós (13 vòtes)
carregant En cargament


Sovent, o sabèm ben, als adversaris de l’occitanisme, e mai de l’occitan, lor agrada de dire qu’Occitània a pas jamai existit, valent a dire coma estat independent unificat, per li refusar tota existéncia, istorica, politica e mai culturala, perque segon eles, s’Occitània a pas jamai existit, nimai l’occitan. De còps, d’occitanistas que s’assumisson pas d’a fons daissan Occitània sens nom e preferisson de parlar de “païses d’òc”, coma se foguèsse una vergonha de li dire “Occitània”. E, de segur, fòrça occitans sabon pas res d’Occitània, de sa lenga pròpria, de son nom.
 
Aital a l’occitanista que, coma ieu, pantaissa de libertat, pòt venir al còr e a l’arma l’estranha e oximorica sensacion que viu dins un país qu’existís pas. Per comparason, se me disi de Corsega a las gents, sul pic comprenon de que parli – malgrat d’indefugibles estereotipes. Se precisi qu’ai d’originas malhorquinas e argerianas, tanben identifican los territòris. Mas se lor ajusti qu’en realitat me senti d’en primièr occitan e que vòli l’independéncia d’Occitània...
 
Longtemps per ieu Occitània significava pas res. Cèrtas, pendent mon enfància còrsa, aviái agut ausit a parlar provençal dins las emissions qu’arribavan fins a mon illa, mas pensavi qu’èra simpletament la lenga de Provença coma lo còrs es la lenga de Corsega. O ignoravi tot, coma tota la familha mairala, ça que la occitana, de la lenga nòstra, encara mai d’Occitània,  e es dins una Histoire de France en bande dessinée (Istòria de França en benda dessenhada) qu’aprenguèri pel primièr còp l’existéncia dels trobadors coma lo simple equivalent sudista dels trouvères. De segur, segon aquel cap d’òbra de l’istòria oficiala, los trobadors èran franceses, coma ja los galleses e evidentament los òmes preïstorics…
 
Ara coneissi aperaquí los limits d’Occitània, ara ai pogut recuperar la coneissença de son istòria e de sa lenga, ara assagi de parlar e d’escriure en occitan cada jorn, mas quin long combat per far entendre a mos escolans e als gents a mon entorn qu’es pas una lenga mòrta coma lo latin, qu’es una lenga de civilizacion, non pas un patois (escrivi volontàriament lo mot en francés perque vòli mostrar que deu èsser una nocion estrangièra a l’occitan), que sens l’òbra dels trobadors tota la literatura europèa auriá uèi una cara diferenta, que, fin finala, es lo francés la lenga estrangièra en Occitània e non pas l’occitan mentre que totòm sembla de creire çò invèrs. Doncas, de còps, ai la sensacion d’èsser exiliat en cò mieu – o de viure dins un país qu’existís pas.
 
Occitània, mon país qu’existís pas… De biais paradoxal, ça que la, aquel constat descoratjador se pòt revirar en quicòm de positu car de nòstra feblesa pòt sortir una fòrça, una energia, un vam. S’Occitània existís pas, es perqu’es un país de bastir. Dins un país qu’existís pas, despareisson las tristas certesas nacionalistas que pòdon embarrar las gents dins los estats que ja existisson. Qu’Occitània existisca pas nos compelís d’inventar de contunh d’autres modèls de societat, de pensar a de formas d’organitzacion politica melhoras que las que coneissèm, de concebre que s’Occitània venguèsse independenta, auriá pas los defauts de França, d’Espanha o d’Itàlia. De voler, coma ieu, qu’Occitània pòsca un jorn trobar lo camin de la libertat es viure en utopia, mas l’utopia, la cal considerar segon una amira activa: se tracta pas d’ignorar la realitat per la fugir dins lo pantais. Non: se tracta de la voler transformar, de se donar los mejans per qu’aquela transformacion siá possibla, perque, un pauc coma o disiá Karl Marx, basta pas de pensar lo mond, tanben lo cal transformar. Los trobadors parlavan de melhorament: aquel melhorament, ara lo cal veire, non pas pus d’un ponch de vista individual mas tanben collectiu: detràs lo país que volèm s’amaga la question del mond que desiram per nosautres.
 
Òc, los occitans sèm dins un país qu’existís pas. Bona nòva: avèm de bastir Occitània.



publicitat
BANER1-2-3: DGPL DICTADES



Comentaris

20 de febrièr 10.04h

"païses d'Òc" que pòt estar un bon mejan, d'explicar l'unitat de la lenga d'Òc, e tanben la coëréncia d'un ensemble culturau comun, mes dab diferéncias e identitats locaus hòrtas.
En aquera França qui a darrigat tota consciéncia de çò qui èm, que cau har pròva de pedagogia còps que i a.
E l'expression "Països catalans" exiteish per quauqua rason...


Valora aquest comentari:   votar positiu 3   votar negatiu 0
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

18 de febrièr 10.39h

Com estrangèrs a casa...


Valora aquest comentari:   votar positiu 3   votar negatiu 0
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

30 de decembre 11.23h

Occitania es una nation fictiva ella qu'a jamai on jamai existada dins la realitat politica de las epocas. Mas a tanben una existencia de fach. D'Aups als Pireneus, De la Mar Nòstra a la Granda es lo commun denominator de los que parlan una lenga d'Òc quin que sia lo parladis vertadiér. Es una lenga de còr que fach lo ligam ambe nostres davancièrs e la terra que los an pastats.


Valora aquest comentari:   votar positiu 2   votar negatiu 0
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

30 de decembre 00.10h

#52 La basa intellecutala es la dau Felibrige mai dau movement occitanista. Es benleu contestable, coma vòstre ideia vascona. Qu'es pas talament çò qu'es important. Totas las nacions son basadas sus una lectura mai o mens subjectiva de la realitat. L'important es de portar un projècte que lo monde l'i van aderar. Qu'es tot.

De tot biais, me, sei lemosinista. Oc-es. Per un Lemosin beu de Limòtges a Elx. :-D E podem convidar los peitavins mai los aragonés. Bastir la consciéncia d'una comu... Legir la seguida


Valora aquest comentari:   votar positiu 3   votar negatiu 0
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

29 de decembre 09.48h

#51

Jo melièu que tustar sus digun que volerí saber on es la basa intelletuala que’ns ditz que un gavòt e hè partida de la medisha nacion (“occitana“) que un gascon, alavetz que un catalan non ...

En hèit, non i a pas nada, en dehòra deu reducionisme lingüistic e lo nacionalisme de filiacion franchimanda: “Occitània“ com creacion en miralh de la França.

Los hèits culturaus, istorics e economics que restacan la Gasconha a la Vasconia. L’occitanisme qu’ei um movemen... Legir la seguida


Valora aquest comentari:   votar positiu 4   votar negatiu 4
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

28 de decembre 18.31h

Un article fòrça interessant e que balha dau vam. Partege la conclusion : "se donar los mejans per qu’aquela transformacion siá possibla." E mai vòle far una remarca a tots los nacionalistas occitanistas coma gascons que s'exciten dins los comentaris. P'una nacion exista d'un biais naturau. Qu'es totjorn una construccion intellectuala, simbolica, a laquala dau monde van aderar. Adonc, totas las nacions existen, o pusleu, pòden existar. Per contra, fau bastir un projècte nacionau atracti... Legir la seguida


Valora aquest comentari:   votar positiu 7   votar negatiu 0
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

27 de decembre 10.27h

#49
E los rosilhonés? Son pas, eths, lo pòble occitan?


E los catalans, e los valencians?


Quan Peire Maury e los pastors pirinencs s'en anavan a víver au barrei d'eths, non èran pas dens lo son pòble?


Valora aquest comentari:   votar positiu 3   votar negatiu 2
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

27 de decembre 10.15h

#47

Bonas questions e responsas aisidas: los gascons son occitans e Gasconha es Occitània.

Los gascons son lo pòble occitan e Gasconha es la nacion occitana.

E atal podèm dire de Lengadòc, Provènça, Lemosin eca.




Valora aquest comentari:   votar positiu 3   votar negatiu 3
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

27 de decembre 09.38h

#45 “Sètz completament liures de parlar lo vòstre gascon coma volètz e dins la forma que volètz.“



Mes ecrive’u, aquò non s’escad pas, pr’amor qu’escriven OCCITAN, pas gascon, qu’ei tot juste un dialècte oral. Gran mercés a tots los qu'an escriut lo dialècte oral gascon (d’Astròs, Adèr, Arnaudin, Blader, Bèc, Camelat, Daugèr, Desporrins, de Garròs, Filadèlfa, Larada, Manciet, Morà, Palay, Peirotet ... ) entà que nos poscam ESCRIVER OCCITAN ...


Valora aquest comentari:   votar positiu 4   votar negatiu 4
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

27 de decembre 09.25h

#46

Segon vos ne i a pas nada nacion gascona.
Qué i a alavètz ?

Segon vos Gasconha n’ei pas ua nacion. E que’m pensi que pensatz tanben que los gascons son pas un pòble.
Alavètz qué sètz ? Qué sem ?

La 1ra question que vs’pausi qu’ei hèra simplassa: se per vos los gascons son pas un pòble, qué son?


Valora aquest comentari:   votar positiu 3   votar negatiu 1
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

5 -10 -20 -tots
1
-
2
-
3
-
4
-
5
-
...6 >




Comenta

Lo comentari es estat mandat corrèctament

  Previsualiza

La direccion del Jornalet a lo drech de publicar pas aqueles comentaris que respècten pas las nòrmas basicas d'educacion, civisme e dialòg.
publicitat
BANER1-2-3: DGPL AN LAFONT

Perfil

Gerard Joan Barceló

Gerard Joan Barceló logo rss

Lingüista, professor agregat de gramatica e director de la revista electronica universitària Lingüistica Occitana. President de l'associacion Los amics de Jornalet

mai d'informacions

contactar l'autor

Categorias

Las mai...

Mai d'articles

Archius




Etiquetas

D'autres articles


Jornalet, gaseta occitana d'informacions