CAPÇALERA: publicitat jornalet
CAPÇALERA2: FAI-TE SOCI

Jornalet, gaseta occitana d'informacions

Diluns, 23 de setembre

Gerard Joan Barceló

Divendres, 16.8.2019 03h00

Quin occitan volèm? Lenga d'un projècte politic


Comentaris 16 comentaris    
Dolent Fluix Bo Molt bo Fabulós (14 vòtes)
carregant En cargament


Lo besonh d'una basa sociala

Regràcii Fabien Lécuyer de me far l'onor de me citar dins son article de fa qualques jorns, e me permeti de lo citar a mon torn per esperlongar sa reflexion.

Fabien Lécuyer a d'a fons rason de dire que la defensa d'una lenga aperten pas a nat camp politic particular. E non solament es d'a fons possible d'aparar o de promòure la lenga nòstra de divèrses ponches ideologics estant, mas l'istòria del reviscolament cultural occitan compren d'òmes tant ideologicament desparièrs coma Frederic Mistral, Fèlix Gras, Loís Alibèrt, Robèrt Lafont o Joan-Pau Verdier. Se me pareis necite de definir çò que vòlon dire "esquèrra" e "drecha", concèptes eiretats de la Revolucion Francesa mas dels contenguts precises cambiadisses, en nom de qué la defensa de l'occitan seriá l'exclusivitat d'un partit, d'un movement o d'una sensibilitat politica? En mai d'aquò, a l'occitan, ara lenga mai de clubs que de societat, li fa mestièr, per subreviure e resistir, d'atraire las bonas volontats, e degun non comprendriá pas que fòrabandiguèssem los que pensan pas exactament coma nosautres. Quand cridi a la solidaritat de totas e totes per Jornalet coma president de l'associacion Los Amics de Jornalet, me preocupa pas la color politica de qui vòl ajudar.

Mas fòrça mai me preocupa, delà çò de la color politica, l'escassa preséncia occitanista de las femnas (dins Jornalet, per exemple, paucas escrivon d'articles e mai paucas los comentan) e del jovent (que fan los calandrons e autres escolan d'occitan?). Al fons, Lécuyer pausa la pertinenta question de la basa sociala de l'occitanisme, sens la quala nòstra lenga occitana poirà pas subreviure, per tant abandosament documentada que siá.


Un projècte politic

Òr, sens parlar d'Aran ni de las Valadas, la societat occitana es ara prigondament francizada: cossí atraire al movement occitan una populacion que, sovent, coneis pas grand causa de son istòria ni de sa lenga territoriala, e que, quasi totjorn, se sent exclusivament francesa?

Ieu cresi que nos cal un projècte politic. Remarquem que l'occitan n'es en se: se pensam que l'occitan es una lenga e sonque una lenga malgrat sa diversitat intèrna, es que nos ramentam encara l'unitat de civilizacion que la pòrta la lenga nòstra dempuèi l'epòca dels trobadors. Poguèssem gastar d'oras de nòstra vida (coma o faguèri fa qualques ans) amb de provençals o de gascons antioccitanistas, seriam obligats d'admetre que, simplement, defendon pas lo meteis projècte que nosautres. En consequéncia, franc d'una conversion miraclosa, i a pas gaire de possibilitat que los convencam un jorn, malgrat la fòrça de nòstres arguments (socio)lingüistics.


L'independentisme catalan es pas tan transversal coma se crei

Agachem tanben, coma nos agrada d'o far sovent, cap al Principat de Catalonha. Se l'independentisme s'i es desvolopat al ponch d'èsser a las pòrtas de l'independéncia, aquò s'explica per un projècte de republica opausat a la monarquia espanhòla restablida pel franquisme. Un movement transversal, çò me diretz? E ben ieu tròbi qu'a sa coeréncia ideologica: cèrtas, la CUP soleta se declara dobèrtament anticapitalista, mas unisson l'independentisme de tèmas que me pareisson mai d'esquèrra que de drecha: aculhença dels migrants e refugiats, melhorament de la democracia, cèrca de justícia sociala e environamentala, oposicion al masclisme e doncas a l'omofobia e a la transfobia. Segon lo quotidian catalan Vilaweb, lo partit considerat coma lo mai drechista de l'independentisme, lo Partit Democrata Europèu Catalan es concretament a l'esquèrra de l'unionista Partit dels Socialistas Catalans. Aquesta analisi implica pas que i aja pas d'independentistas catalans vertadièrament de drecha, mas lo fach es que la dinamica independentista catalana es d'esquèrra.

Quinas responsas als problèmas actuals?

Cèrtas, en Occitània administrativament francesa, los defauts de la monarquia espanhòla e la subrevivéncia del franquisme son pas d'arguments que pòscan recampar la populacion. Pasmens, ensagi dempuèi qualque temps de demostrar que l'occitanisme deu portar un projècte coerent e atractiu, e qu'aquò serà possible se prepausam de solucions. Ara, a l'urgéncia environamentala, al respècte de la diversitat, a las injustícias economicas, socialas e territorialas, a la manca de democracia, las responsas me semblan pas de poder sortir de la drecha, que demòra estacada a una societat capitalista que capita pas.  E mai las crisis migratòrias trobaràn pas nada solucion en bastissent de murs e de fortalesas que finiràn que s'escrancaràn, mas en resolvent los problèmas de la manca de solidaritat internacionala, de las esplechas economicas, de gestion de las ressorsas e d'environament que provòcan de conflictes e de desplaçaments de populacions.

E al mond que crenhon los excèsses del nacionalisme e de las estructuras estalas, lor disi que cresi encara uèi que lo confederalisme democratic coma se practica en Rojava me pareis un modèl interessant.

Cossí que siá e quinas que sián vòstras causidas personalas, me sembla que l'occitanisme a pas nada possibilitat d'avenidor se nos acontentam de nos adaptar a las realitats d'una societat tròp francesa: l'occitan i tendriá una plaça limitada, puèi qu'aquelas adaptacions nos menarián a de practicas minimalistas d'aparament de la lenga nòstra. Se volèm amodar lo país, nos devèm organizar per li prepausar un projècte que li done la vòlha de se bolegar amb nosautres.

L'occitan que vòli per deman es la lenga d'un projècte politic.







 



publicitat
BANER1-2-3: DGPL AN LAFONT



Comentaris

30 d'agost 23.08h

#15 E mai en fisica, los fisicians non presentan jamai "la realitat" que, mai que mai al nivèl quantic, lor es definitivament inaccessibla. Propausan sonque modèls explicatius, a títol de proposicion melhorablas, sempre melhorablas. França non es res en se, es quicòm per se. França non es qu'una idèa. Que siá dominanta non l'empache de demorar çò qu'es definitivament : una idèa, e res mai qu'una idèa, un modèl de representacion collectiva, una representacion que non es mieuna, tot ... Legir la seguida


Valora aquest comentari:   votar positiu 2   votar negatiu 8
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

30 d'agost 19.38h

#14 Ben non justament, lo forastièr que viatja sens cap a-priori al nostre constata tot simplament qu'es en França e que lo mond parlan francès. Se representa pas qu'es en França, o-constata. Quand vai a Lisbona o a Londras a pas besonh de se representar/s'imaginar/se persuadar qu'es al Portugal o en Englatèrra : constata sul pic qu'i es. Tant coma qual que siague catalan del Principat que passèja per Occitània (emai s'aguèsse agut abans que d'i anar una "representacion" pro-occitanit... Legir la seguida


Valora aquest comentari:   votar positiu 14   votar negatiu 2
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

30 d'agost 18.47h

#13 La realitat es que los que se parlan en francés se representan èsser en França, coma d'autres se representan èsser en Occitania.


Valora aquest comentari:   votar positiu 1   votar negatiu 8
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

30 d'agost 17.26h

#12 Quand sias a Barcelona lo mond per carrièiras parlan catalan e se considèran catalans. Aquo se constata, es la realitat, pas un somi. Quand sias a Tolosa, Marsèlha o Bordèus lo mond per carrièiras parlan francès e se considèran francès. Aquo se constata, es la realitat, pas un somi.


Valora aquest comentari:   votar positiu 15   votar negatiu 1
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

30 d'agost 15.59h

#11 La causa en se — la Volontat inalienabla — es inaccessibla a l'entendença umana. Del mond, cada uman non ne pòt aver res mai qu'una representacion. Los que se representan l'Occitania occitana son plan mens nombroses que los que se representan una Occitania francesa. Mas una representacion ne val una autra : ni una ni l'autra non son la realitat de l'Occitania en se. E degun la se pòt representar d'un biais o d'un autre a la tieuna plaça per alestir TA representacion d'Occitania.

Un... Legir la seguida


Valora aquest comentari:   votar positiu 4   votar negatiu 7
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

30 d'agost 06.28h

#3 E oc, la dura, la puta realitat, tota nusa. De longa negada pels iper-ultra-minoritaris occitans occitanists que dempuèi bèl temps li an virat l'esquina a la realitat e que subrevivan embriagats dins lor somi blau virtual.


Valora aquest comentari:   votar positiu 15   votar negatiu 0
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

29 d'agost 20.31h

L'occitan : lo passat d'una illusion ?


Valora aquest comentari:   votar positiu 13   votar negatiu 0
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

22 d'agost 21.09h

La Republica Catalana (projectada puèi votada referendàriament), s'es de dreita o d'esquèrra ? Tot es question de definicion.

La dreita vòl una economia autogerida en amont de tota causida politica electorala, e una umanitat al servici d'aquesta economia. Ne pensaretz çò que volètz.

L'esquèrra vòl una politica que gerís (e limita) l'economia, al servici e dins lo respècte inalienable de l'umanitat — e, eventualament, dins lo respècte mai o mens estricte de la Natura. Ne pensaret... Legir la seguida


Valora aquest comentari:   votar positiu 14   votar negatiu 0
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

22 d'agost 20.48h

#3 Lo problèma es simple, per l'occitan dins l'estat francés : l'independéncia dels possibles (mas pas segurs) o la mòrt politicament (asseguradament) programada.


Valora aquest comentari:   votar positiu 9   votar negatiu 1
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

17 d'agost 09.13h

Mercia plan per aqueste article que balha civasa de cervèth! Juste dus mòts entà díser a #3 dab tot lo respècte que devi aus Catalans, qu'un projècte occitan d'independéncia me sembla ,a jo, l'unicòrn deus brexitaires inglés : que daubuns acerà son a s'esgarrissar en tot bramar que lo projècte europèu es vengut nazi...ha,ha!
Tanpòc #4 vési pas perqué i auré un ahar global plan cosinat, un pastihasti politic entà remplaçar lo monde d'auèi per robòts. Seré mau engachat aques... Legir la seguida


Valora aquest comentari:   votar positiu 4   votar negatiu 0
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

5 -10 -20 -tots
1
-
2 >




Comenta

Lo comentari es estat mandat corrèctament

  Previsualiza

La direccion del Jornalet a lo drech de publicar pas aqueles comentaris que respècten pas las nòrmas basicas d'educacion, civisme e dialòg.
publicitat
BANER1-2-3: DGPL AN LAFONT

Perfil

Gerard Joan Barceló

Gerard Joan Barceló logo rss

Lingüista, professor agregat de gramatica e director de la revista electronica universitària Lingüistica Occitana. President de l'associacion Los amics de Jornalet

mai d'informacions

contactar l'autor

Categorias

Las mai...

Mai d'articles

Archius




Etiquetas

D'autres articles


Jornalet, gaseta occitana d'informacions