CAPÇALERA: HISTÒRIA DE LA CUINA CATALANA I OCCITANA
CAPÇALERA2: FAI-TE SOCI

Jornalet, gaseta occitana d'informacions

Dimars, 19 de novembre

Marçal Girbau

Dijòus, 28.6.2012 03h00

L'estandardizacion de l'occitan (e X): l'Acadèmia Occitana, una question de principis


Comentaris 28 comentaris    
Dolent Fluix Bo Molt bo Fabulós (63 vòtes)
carregant En cargament


Uèi acabarai los mieus articles sus l'estandardizacion en tot vos parlant de l'estructura que dempuèi 2008 es a trabalhar a l’estandardizacion de l'occitan de manièra seriosa, scientifica e engatjada, totstemps en acòrd amb lo legat d'Alibèrt. S'agís de l'Acadèmia Occitana – Consistòri del Gai Saber.

Après qualques meses de soscadissa, fa qualques setmanas sollicitèri de far partida de l'Acadèmia, per ensajar de collaborar volontàriament al procès de normalizacion de la nòstra lenga. Los motius que me faguèron prendre aquesta decision son divèrses e complèxes, mas pensi que tot se pòt resumir se legissèm los principis fondacionals de l'Acadèmia e nos demandam quin occitanista pòt non èsser d'acòrd sus qualque punt. Vos demandi de los legir fredament e sens apriorismes, gaireben coma se non sabèssetz de quina estructura s'agís. Aquí:

·       "L’Acadèmia Occitana reconeis la realitat d’un occitan comun, transcendent totas las varietats eretadas de la lenga. Contribuís a sa codificacion en tot seguir la rega dels reformators modèrnes." Es a dire, la lenga occitana es una sola lenga, unitària. Non i a cinc o set lengas d'òc diferentas. I a una lenga que se ditz occitan. Fins aquí, diriái que totes i sèm d'acòrdi, non?

·       "Reconeis e defend tanben las varietats eretadas de l’occitan. Socializadas localament, d’una legitimitat indenegabla, son la sorga primièra d’enriquiment de la lenga comuna. Se pòdon en retorn apiejar sus aquesta per lor desvolopament (mots sabents, neologismes, adaptacions divèrsas)." Es a dire, l'Acadèmia reconeis las varietats localas de l'occitan e s'engatja per las defendre. Pensi qu’aquí contunham d'acòrdi, non es pas aital?

·       "Preconiza l’ensenhament de la fòrma comuna de la lenga, parallèlament a sa fòrma eretada locala (segon de modalitats d’adaptar puntualament: coma basa d’aprendissatge de la fòrma eretada o al contrari coma abotiment de son estudi)." Es a dire, l'escòla deu combinar l'ensenhament de la varietat locala amb l'ensenhament de la fòrma estandard. Qual es que non es d'acòrdi sus aquò? Degun, espèri.

·       "Considèra desirabla l’utilizacion de las varietats eretadas de la lenga dins la creacion literària e per tota comunicacion intèrna a lor espaci linguistic, mas preconiza l’emplec unic de l’occitan comun dins los domenis scientifics e tecnics, coma per tota comunicacion inter-occitana." Donc, l'Acadèmia es partidària de la distribucion foncionala, considèra positiu que la creacion literària se faga en varietat locala, e los documents administratius, scientifics, tecnics o de comunicacion inter-occitana sián redigits en estandard. Es exactament lo modèl de distribucion foncionala qu'avèm analisat aquí dins qualques articles. Objeccions?

·       "Considèra que la toponimia locala (vilatges, lòc-dits, carrièras…) deu totjorn èsser respectada (o restituïda) dins sos caractèrs especifics e istorics. Cada còp que se pausa lo problèma pels noms de vilatges, preconiza que la distincion de las omonimias se faga per l’apondon del nom tradicional del país (Roergue, Carcin, Lomanha…) e non del riu. Per amor que, dins l’espandi d’Occitania, totes aqueles noms se deurián destriar." Donc, principi de subsidiarietat. La toponimia locala deu èsser respectada e non i deu aver cap d'institucion mai nauta qu’i intervenga. Qual i pòt èsser contrari, encara?

·       "Considèra que los païses catalans, e mai se sián fargada una lenga pròpria, e los païses occitans fan partida despuèi l’origina d’una meteissa comunitat culturala. Dins aquela amira, Occitans e Catalans devon aviar las condicions de subrevida de lor paraula comuna millenària cap al mond de deman." Punt capital e benlèu lo mai polemic, malgrat que fa qualques annadas non auriá pausat jamai cap de problèma –quicòm que nos fa veire que i a agut un cambiament dins lo mitan occitanista, que ne parlarem un autre jorn. En tot cas, l'Acadèmia defend que Catalans e Occitans fasèm partida de la meteissa civilizacion culturala, e l'estandardizacion non se pòt far sens prendre en compte aquesta realitat e los enjòcs geopolitics que i a darrièr. Es que i a qualqu'un que pòsca defendre obèrtament que los Occitans e los Catalans non fòrman istoricament una unitat culturala? Es que i a qualqu'un que pòsca dire obèrtament que la cooperacion entre Catalonha e Occitània non es ni estrategica ni positiva per Occitània e Catalonha? Es que i a qualqu'un qu'aja lo coratge de dire qu'a Occitània non li cal Catalonha, e que a Catalonha non li cal Occitània dins l'avenir? Que sortisca alavetz, e que non s'amague pus, que se sentís.

·       "Considèra tanben que, per sas causidas lexicalas tocant a la lenga modèrna e mai que mai sos neologismes, l’occitan deu demorar en armonia totala amb l’ensemble de las lengas romanicas." L'Acadèmia, donc, assumís una vision modèrna e en convergéncia amb las autras lengas romanicas. Ont es lo problèma?

·    "L’Acadèmia occitana, al servici de la cultura occitana, solidària de la defensa de totas las culturas del mond, se vòl partidària de la construccion europèa." Diriái que tot l'occitanisme parteja aquesta vision obèrta de las culturas e europeïsta. Soi segur que non m'engani, vertat?

Aquí los principis basics de l'Acadèmia Occitana. Es per eles qu'ai volgut sosténer l'Acadèmia e m'engatjar personalament per aqueste projècte. E ieu me disi, encara, que non es possible que i aja d'occitanistas que sián contra aquestes principis. Me disi que son de principis talament essencials e evidents, que s'aparentament i a de mond que dison que non i son d'acòrdi, non es pas per de rasons ideologicas o filosoficas contra aquestes principis, mas es per de rasons de "clan", de "familhas". O vòli creire aital, almens. La question centrala, donc, non es pas se tala o tala autra estructura es estada fondada per de personas de tala o tala autra "familha". Tot aquò son de debats miserables de societats malautas. E pensi que totes serem d'acòrdi qu'Occitània es una societat madura, democratica e obèrta, ont totes nos podèm exprimir e podèm balhar la nòstra opinion sens èsser punits. 

E aquí tanben caldriá apondre quicòm mai sus l’Acadèmia, que me sembla indispensable. Es lo fait que l’Acadèmia es una estructura independenta dels poders politics e associatius e es aital que se vòl. Aquò non vòl pas dire que l’Acadèmia non prenga en compte la societat civila occitana, al contrari. Dins l’Acadèmia i a de representants fòrça remarcables de la societat civila. Mas fonciona d’un biais independent. Es aital que tanben fonciona l’Institut d’Estudis Catalans o la Real Academia Española. 

Conclusion: l’Acadèmia Occitana a un foncionament scientific, rigorós, e imparcial, çò es, lo foncionament d’una vertadièra acadèmia de la lenga. 

Lo debat prigond, donc, es la question qu'aviam ja pausada a la debuta d'aquestes articles: quals sèm vertadièrament los que volèm avançar cap a una Occitània plenament normalizada? Totes los qu'o desiram non podèm que partejar los principis basics e lo foncionament independent de l’Acadèmia. E soi gaireben segur que pauc a pauc d'autras estructuras occitanas que uèi non an encara de principis basics clars e de foncionaments completament independents, o assumiràn. E alavetz, los felicitarem. Amb las doas mans. Perque, malgrat çò que pòscan dire, "eppur si mouve".


Nòta pel lector:

Car lector: Al long de dètz articles –e, doncas, dètz setmanas– avèm pogut debatre sus l'estandardizacion de l'occitan. Avèm parlat de modèls d'estandardizacion, de modèls d'organizacion sociolingüistica, d'organismes estandardizators, e uèi sèm arribats a la fin. Vòli pensar que, en essent conscient que çò qu'ai escrit non deu aver agradat tostemps a tot lo mond, dins qualque temps podrem veire que, malgrat tot, es estat util per tota la societat occitana. E vòli pensar tanben qu'aqueles que s'i son vistes concernits, o auràn pres tostemps d'un biais positiu e constructiu, qu'es la tòca principala d'aqueste autor carpinhaire, malgrat l'aciditat que sovent mestreja.



publicitat
BANER1-2-3: DGPL AN LAFONT



Comentaris

1 de julh 23.11h

Adieu a totes,
Fa plaser de veire que i a tant de gents que parlan occitan e debaton aicí de longa del temps que d'aisinas coma la wikipèdia en occitan patisson per avançar. Vòli pas pèrdre tròp de temps, sonque ensajar de far qualques remarcas a la lèsta.
1) Relacions Païses Catalans-Occitània.
L'ensems d'Occitània aguèt de relacions amb los Païses Catalans d'un biais gaireben ininterromput fins almens lo sègle XVII, migracions economicas (n'i aguèt tanben cap a Madrid dempuèi... Legir la seguida


Valora aquest comentari:   votar positiu 4   votar negatiu 7
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

1 de julh 14.17h

#26 Bèl primièr combatrem la pulsion de mòrt que nos estabosís totes, los occitanofòns, dins un replèc malautiu subre se, entre se, dins d'amiras iperlocalistas. Puèi, plan segur, e per òrdre de prioritat, combatrem la tendéncia desastorsa e escandalosa d'unes estats a l'assimilacionisme, pretendent, aqueles, que i a lenga de cultura, de modernitat scientifica e enciclopedica, de lei e d'oficialitat sonque per que n'es de las lengas oficialas d'estats-nacions actuals. Çò que nos acam... Legir la seguida


Valora aquest comentari:   votar positiu 9   votar negatiu 7
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

29 de junh 17.18h

#25 Qu'èm sauvats !
Marçal & Oton que's van ciberbàter entà la ciberindependéncia de la lor Ciberoccitània.
Contra qui ? On ? Quan ? Quin ?
Au purmèr pet de pericle, reau, arrés...


Valora aquest comentari:   votar positiu 8   votar negatiu 9
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

29 de junh 12.48h

Rei del mieu vilatjòt crincat sul sieu ròc aspre o un ciutadan d'una lenga egal a tot autre sus l'airal europèu : aquí l'enjòc de la causida que cada indivdú deu far quora causís de sosténer o de combatre lo projècte "occitan estandard". N'i a que son faits per crainejar dins son canton, e d'autres, coma Marçal Girbau, que mai lor agrada d'obrar umilament per bastir Euròpa dels pòbles fièrs e liures. A cadun çò sieu. Ieu, me batrai amb lo Marçal !


Valora aquest comentari:   votar positiu 13   votar negatiu 14
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

29 de junh 12.20h

L'occitan e las lengas romanicas en generau que'm hèn pensar a l'Arc de Sent Martin. Quantas colors n'i a l'Arc? N'i que consideran que n'i a sèt, d'autes mes, d'autes mens. Aquò que depen de las civilizacions o de las culturas. Totun, arrés n'i ved pas sonque ua, a despart deus qui an problèmas de vision.


Valora aquest comentari:   votar positiu 5   votar negatiu 2
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

29 de junh 09.03h

#22 Que dèishas portar peras tòs illusions, mic :
- prumèrament, que t'èi a díser qu'eth bearnés n'ei pas nat microdialècte, qu'ei ua lenga literària - çò qui ne vòu pas díser que sia legitime a Bordèu se eths bordalés ne'u vòlen pas, aquiu qu'èm d'acòrd. Dera medisha manièra qu'eth provençau mistralenc ei ua lenga literària en Provença. Qu'ei donc faus d'opausar eths parlars (qui apèras dab mesprètz "microdialèctes", ne crei pas qu'aqueth tèrmi existesca en era termino... Legir la seguida


Valora aquest comentari:   votar positiu 8   votar negatiu 6
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

29 de junh 01.07h

#17 aqui l'enjòc vertadèir deu debat, as rason. denegar lo besunh d'estandard pan-occitan, mena ad aquera constatacion : cada vilatge son dialècte (pr'amor mon òme, me haràs pas engolir que lo biarnès o quauque micro-dialècte qu'estossi es mei legitime que lo parlar de mon barri), e lo francés per tots. sinon, vam de cap tau "replec provincialista".

jo, sui pas d'aqueth vejaire, desolat. occitània a tots los caractèrs d'una nacion : istòria partatjada, cultura comuna, problemas e so... Legir la seguida


Valora aquest comentari:   votar positiu 17   votar negatiu 9
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

28 de junh 23.26h

#19 L'usatge de "mentre que" per Joan Barceló es absoludament corrècte.


Valora aquest comentari:   votar positiu 6   votar negatiu 12
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

28 de junh 21.42h

Llegint algunes opinions aquí escrites es veu clar que l'occità (ni les seues variants) mai serà una llengua normal. Tret que aquests opinadors només siguin quatre gats baladrers que no representin la societat occitana. Feu pena


Valora aquest comentari:   votar positiu 8   votar negatiu 8
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

28 de junh 20.36h

#14 I ès segur, tu qui non cèssas de ns'avejar dab era "nòrma", que "mentre que" e pòt introdusir ua subordinada adversativa ?


Valora aquest comentari:   votar positiu 6   votar negatiu 5
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

5 -10 -20 -tots
1
-
2
-
3 >




Comenta

Lo comentari es estat mandat corrèctament

  Previsualiza

La direccion del Jornalet a lo drech de publicar pas aqueles comentaris que respècten pas las nòrmas basicas d'educacion, civisme e dialòg.
publicitat
BANER 3 teveoc

Perfil

Marçal Girbau

Marçal Girbau logo rss

Filològ e promotor cultural, especializat sus las relacions occitano-catalanas.

mai d'informacions

contactar l'autor

Mai d'articles

Archius




D'autres articles


Jornalet, gaseta occitana d'informacions