CAPÇALERA: publicitat jornalet
CAPÇALERA2: FAI-TE SOCI

Jornalet, gaseta occitana d'informacions

Dimars, 17 de setembre

Marçal Girbau

Dijòus, 17.10.2013 03h00

L’independéncia de Catalonha (e V): l’ofensiva de l’Estat francés a començat


Comentaris 8 comentaris    
Dolent Fluix Bo Molt bo Fabulós (13 vòtes)
carregant En cargament


Una de las primièras conclusions que tirèri après legir l’August Rafanell dins la siá Il·lusió occitana es que çò qu’aviá fait tostemps fracassar las relacions e las entrepresas entre catalans e occitans èra que fin finala, sus las questions d’Estat importantas, los occitans demòravan “franceses”, e los autres, “espanhòls”. Sul plan cultural tot anava mai o mens plan, mas aqueste afrairament occitano-catalan èra, efectivament, una mena d’illusion que s’esvaporava còp sec quand arribava quicòm que pausava un problèma politic dins lors respectius Estats. Un occitan non traïriá jamai França en favor dels catalans. Abans traïriá los sieus fraires catalans, que fin finala non èran de vertadièrs “compatriòtas”. E al revèrs.

Tot d’un còp, donc, catalans e occitans estancavan d’èsser fraires. Non o èran pas mai. Èran quitament capables de se far la guèrra entre eles, perque aital o comandava l’Estat o la “revolucion” de torn, que non se podiá traïr. Malgrat qu’es vertat qu’aquesta vision èra encara mai prigonda del costat occitan que del costat catalan –tostemps mai reticent a tot Estat Espanhòl–, cal reconéisser que totes dos, catalans e occitans, al long de l’istòria se son plegats completament a las volontats politicas de lors Estats, sens voler pausar jamai cap problèma diplomatic sus la taula. Es a dire, la famosa nacion comuna occitanocatalana demòrava sonque sul plan literari. Una literatura de ficcion, de fait.

Mas ara i a quicòm qu’a cambiat. Almens del costat catalan. A la fin, los catalans non vòlon pus èsser espanhòls. Del costat catalan s’es acabada la vièlha idèa que la France est la France; et l’Espagne est l’Espagne. Ara, l’Espanha es çò que i a après l’Aragon. E los catalans sabon plan que s’independiza sonque un bocin de la nacion, lo Principat, mas que lor territòri es fòrça mai grand: intra França enlà.

Evidentament tot aquò es un grand perilh per França. Es quitament mai perilhós per França que per Espanha, car existís un vertadièr risc de contaminacion a Occitània –e dins d’autres territòris, coma Bretanha o Corsèga. Es per aquesta rason que cèrts membres del govèrn francés an corregut aviat a dire, en companhiá dels responsables dels afars estrangièrs d’Espanha, que França non acceptarà jamai cap de referendum d’autodeterminacion per las siás regions. Curiosament, aquestes membres del govèrn francés non devon recordar que l’Acòrd de Nouméa signat per Jospin en 1998 prevei un referendum d’independéncia per Nòva Caledònia, l’archipèla de la Melanèsia que fa partida de França, entre 2014 e 2019.
 
La realitat es que França –coma d’autres– a ja activat la maquina contra l’independéncia de Catalonha. Es a dire, contra la màger part dels catalans, contra las libertats de Catalonha, contra la democracia, contra lo dreit d’autodeterminacion... Mas aquò rai! La question es que, fin finala, es sustot una maquina contra Occitània. Tot demòra encara plan silenciós, gaireben imperceptible. Mas i es. A ja començat.

Un dels objectius màgers de la maquina francesa serà isolar e fòrabandir Catalonha de las minimalas estructuras internacionalas e europèas ont uèi a la siá votz, coma, per exemple, l’Euroregion Pirenèus-Mediterranèa. Curiosament, los darrièrs meses mantunas informacions nos arriban que dison que la santat de l’Euroregion non es gaire bona. Puslèu al contrari. E cèrts membres del costat nòrd an ja exprimit publicament lor reflexion de la tampar.

E davant tot aquò nos demòra una question: qué faràn los occitanistas, contunharàn de sosténer França?



publicitat
BANER1-2-3: DGPL AN LAFONT



Comentaris

24 d'octòbre 14.44h

una mini unió europea de pobles.


Valora aquest comentari:   votar positiu 0   votar negatiu 0
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

24 d'octòbre 14.44h

una mini unió europea de pobles.


Valora aquest comentari:   votar positiu 0   votar negatiu 0
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

22 d'octòbre 11.54h

#3 Fisança o envia. La prumiera chausa de far me sembla èsser de far viura la linga lo mai possibla per que 'la sia visibla. Qu'es un prumier pas per tornar balhar envia au monde de parlar lor linga. E au demai que la coneissen pas de l'aprener.

#4 Qu'es pas me, qu'es Marçal que cita un membre dau governament francés. Ton argument me sembla talament simplista. Basta. E hòp qu'es bon.


Valora aquest comentari:   votar positiu 1   votar negatiu 0
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

18 d'octòbre 12.42h

1) Marçal indica : « Un occitan non traïriá jamai França en favor dels catalans. » Mon car Marçal, vos cal botar a l'ora d'ara. Per çò que'm concernís, al mens, me consedèri coma un Catalan de dialècta lengadocian, domninat politicament per França… E en mai d'aquò, per traïr França, caldriá bel primièr que me foguèsse ieu engatjat a la servir. Davant França, me soi pas jamai engatjat a res. La sosmession del Comte de Tolosa al tractat de Maux-Paris (1229) concernís son q... Legir la seguida


Valora aquest comentari:   votar positiu 5   votar negatiu 1
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

18 d'octòbre 12.29h

Maime nos remmbra que : "França non acceptarà jamai cap de referendum d’autodeterminacion per las siás regions" … E alara ? Basta per las regions d'ont que siá d'acceptar pas mai França. En democracion, lo pòble es sobeiran… De França, ne nos chautam !


Valora aquest comentari:   votar positiu 4   votar negatiu 1
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

17 d'octòbre 14.04h

#1 Pron desfachista coma balanç... Mas es una situacion reala que ben de franceses an en ment : "lo patoàs, aquò's vièlh, eça.". De fach, pauc de mond an ancara fisança en l'occitan.
Alora de que fasèm ? Coma lor tornar donar fisança en el ?


Valora aquest comentari:   votar positiu 3   votar negatiu 0
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

17 d'octòbre 12.28h

Els catalans de fet som els occitans del sud. El català és un parlar occità molt semblant al lengadocian. Per tant prou de dir catalans i occitans. Som el mateix poble. Som a l'encop catalans i occitans.


Valora aquest comentari:   votar positiu 12   votar negatiu 2
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

17 d'octòbre 11.22h

Doas responsas a la question finala :

1) òc-plan una partida daus occitanistas s'interessen pas a Catalonha nimai a son independéncia e contunharàn de se pensar coma francés, si podem pas dire qu'es un sosten a la politica estatala

2) mas finalament en veire lo pes daus occitanistas dins la societat occitana e mai francesa, la question a pas talament d'importancia : sosten o pas daus occitanistas a França, quò chamnharà ren.

L'independéncia de Catalonha es pas perilhosa per França. ... Legir la seguida


Valora aquest comentari:   votar positiu 5   votar negatiu 1
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

5 -10 -20 -tots
1




Comenta

Lo comentari es estat mandat corrèctament

  Previsualiza

La direccion del Jornalet a lo drech de publicar pas aqueles comentaris que respècten pas las nòrmas basicas d'educacion, civisme e dialòg.
publicitat
BANER1-2-3: DGPL TRADUCTOR

Perfil

Marçal Girbau

Marçal Girbau logo rss

Filològ e promotor cultural, especializat sus las relacions occitano-catalanas.

mai d'informacions

contactar l'autor

Mai d'articles

Archius




D'autres articles


Jornalet, gaseta occitana d'informacions