CAPCALERA: BOTIGA
CAPÇALERA2: OPLO

Jornalet, gaseta occitana d'informacions

Dimars, 27 de setembre

Jaume Costa

Dimècres, 10.8.2022 03h00

L’occitanisme, enjòc politic o passatemps (IV): Politica lingüistica


Comentaris 2 comentaris    
Dolent Fluix Bo Molt bo Fabulós (10 vòtes)
carregant En cargament





Siam a pauc pres au mitan d’aquela comunicacion e avèm per ara dich la necessitat de tornar au politic — retrobar un moment dau politic, moment de rescòntre entre l’activitat de policia de l’Estat, es a dire de regulacion de l’activitat, e la resisténcia deis associacions. Un moment qu’assegura que siam pas d’un costat leis agents de la policia, ni que cercam d’impausar una autra forma de policia.
 
Disi aquò bòrd que la politica lingüistica tanbèn, es una forma de policia: dins son expression mai basica, aqueu tipe depolitica pren per tòca lo contraròtle de çò que parlan lo monde. Per o dire d’un biais mai subtiu, una politica lingüistica, o planificacion lingüistica, es “l’esfòrç volontàri per influenciar lo comportament deis autrei a respèct de l’aquisicion d’una lenga, de son estructura, o de l’allocacion fonccionala dei domanis d’usatges d’aquela lenga” (R. Cooper, Language Planning and Social Change, 1989, p. 45). Aquela definicion venguda classica pausa doncas lei questions de Quau planifica qué, coma e per quau? (Repreni aquí tanbèn la formulacion de Cooper). Vesètz ben lo problèma que s’i acaram: coma transformar una activitat de policia en activitat politica, en quicòm que permete d’emancipar, de repausar de questions per lo monde que vèn?
 
Una dei responsas possiblas es de demandar ais associacions de qué vòlon, e doncas de passar, coma o fa majament l’Ofici Public per la Lenga Occitana, per de subvencions ais projects deis associacions . Aqueu biais de fonccionar per projècts es necessariament limitat dins lo temps, per son quite biais de fonccionar. Au finau s’agís puslèu de la difusion d’un discors positiu sus la lenga, per sa valorizacion d’aicí d’ailà. Se m’avètz seguit fins ara, comprendrètz que per ieu auquela draia sembla una androna. Valorizar es important, segur, e cada associacion conois mielhs son relarg qu’una institucion globala. Emb’aquò, una politica lingüistica se pòt pas resumir a un ensems de projècts locaus.
 
Dins l’estat ont es la lenga, es pas d’un discors de valorizacion de l’occitan qu’avèm besonh, mai d’un discors sus la societat, sus çò que fasèm ensems colectivament, e coma lo fach de parlar occitan participa d’aquela logica. Es a dire qu’avèm besonh d’una amira sus lo tèrme long — lo contrari d’una vision per projèct. Lo contrari de çò qu’avèm, qu’es ren que lo retrach d’un sistema politic capitaliste vengut estructuralament incapable de pensar colectivament qunt avenir que siegue.
 
Pensar per projècts, me dirètz, es ara un biais bèn espandit — ont es lo problèma? Lo projèct es un biais de pensar d’administrator. De policia, pas de politica. Lo projèct, per o dire d’un biais mai provocatiu, es la mòrt de la pensada. Es lo fantasme administratiu que tot se dèu posquer quantifiar, avalorar, que tot dèu aver un començament e una fin, que se pòsque pensar en tèrmes d’objectius complits o non après un, dos o tres ans. Mai imaginatz se Darwin o Marx avián degut pensar en tèrmes de projècts? “Se me financiatz aquela expedicion ai Galapagos, d’aquí tres ans provarai que la vida es la consequéncia d’un procés d’evolucion contunha…”. Lo projèct, coma o escrivan Luc Boltanski e Eve Chiapello dins Le nouvel esprit du capitalisme (1999), es una forma d’organizacion dei relacions socialas .
 
Coma o escrivon Boltanski e Chiapello,
 

Dans un monde réticulaire, elle est faite dorénavant d’une multiplication de rencontres et de connexions temporaires, mais réactivables, à des groupes divers, opérées à des distances sociales, professionnelles, géographiques, culturelles éventuellement très grandes. Le projet est l’occasion et le prétexte de la connexion. Celui-ci rassemble temporairement des personnes très disparates, et se présente comme un bout de réseau fortement activé pendant une période relativement courte, mais qui permet de forger des liens plus durables qui seront ensuite mis en sommeil tout en restant disponibles. Les projets permettent la production et l’accumulation dans un monde qui, s’il était purement connexionniste, ne connaîtrait que des flux sans que rien ne puisse se stabiliser, s’accumuler ou prendre forme: tout serait emporté dans le courant continu des frayages, qui, étant donné leur capacité à faire communiquer tout avec tout, distribuent et dissolvent sans arrêt ce qui se prend en eux.
 
Es una forma fluida, individualista, facha per pas durar, orientada vèrs de profiechs economics, sensa vision sus lo tèrme long. Valènt a dire qu’es lo contrari dau politic, e lo contrari de çò que volèm per l’occitan. S’agís de metre en avans una causa, e benlèu una autra d’aquí 2 ans. O pas. S’agís de crear de relacions, e pas de liames. D’accions, sensa necessariament de pensada, de teorias, de debats, d’engatjaments vertadiers per una idèa, encara mens per una causa. De fach, sensa tòca. Per o dire autrament, pensar per projècts, es la mòrt de l’occitanisme. Vaquí doncas perqué occitanisme culturau e occitanisme politics se deurián jamai desseparar, que la tòca que sonam “culturala” es avans que tot politic, e que tombar dins la trapèla de la desseparacion es far lo juòc d’aqueu managerialisme que vei ren mai que lo profiech individualista.



abonar los amics de Jornalet



publicitat
BANNER1 - OPLO erasmus



Comentaris

10 d'agost 15.19h

Pensi que la politica de l'Ofici Public per la Lenga Occitana demòra al nivèl que li donèt las aliganças amb EELV e lo partit occitan. Uèi, sens aquels partits, los caps socialistas non an de perspectivas per l'occitan. E l'accion isolada d'unes elegits non sufís pas.
Espèri qu'una vision sus lo tèrme long, coma propausada per l'autor bastarà per aver d'elegits occitanistas a las eleccions venentas.


Valora aquest comentari:   votar positiu 6   votar negatiu 0
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

10 d'agost 10.30h

Lo separatisme commença a l'escòla. De las disciplinas las unas a costat de las autras sens ligam entre elas, sens ligam emben la realitat economica sociala o autra.
Balham pas d'armas au pòple; coma quò pòd pas se revoltar.
Balham pas d'armas juridicas au pòple, coma aquò sera pus obeissent.
Balham pas d'informacion sur los dangiers de la tecnologia, de la medecina, coma aquò segran coma una auvelha...Nejan-los dins lo tròp d'informacions scientificas per fin que se passionan per l... Legir la seguida


Valora aquest comentari:   votar positiu 3   votar negatiu 0
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

5 -10 -20 -tots
1




Comenta

Lo comentari es estat mandat corrèctament

  Previsualiza

La direccion del Jornalet a lo drech de publicar pas aqueles comentaris que respècten pas las nòrmas basicas d'educacion, civisme e dialòg.

Perfil

Jaume Costa

Jaume Costa logo rss

Professor de sociolinguistica à l’universitaire Sorbonne Nouvelle a París. A trabalhat mai que mai en Provença sus de questions de revitalizacion linguistica, e a publicat mantuneis articles e libres sus aquela question.

mai d'informacions

contactar l'autor

Las mai...

Mai d'articles

Archius




D'autres articles


Jornalet, gaseta occitana d'informacions