CAPÇALERA: IEA-AALO
CAPÇALERA2: Botiga

Jornalet, gaseta occitana d'informacions

Divendres, 2 de decembre

Joan Claudi Puech

Divendres, 17.7.2015 03h00

Soulages, l’Estivada e ieu


Comentaris 5 comentaris    
Dolent Fluix Bo Molt bo Fabulós (6 vòtes)
carregant En cargament


Soulages e ieu




Etiquetas
estivada, puech, soulages

M’an gastat la serada lei prepaus de la collèga. E pasmens qunta serada! Es estat un chale d’escotar l’Eric Fraj cantar Lorca, revirat per Max Roqueta. Aicí, per ieu, l’”occitanitat” fasiá ges de dobte. Mas Soulages? Soulages e Rodés?
 
“Monta que montaràs, per anar a Rodès fau montar.” Disiá mon paure paire. Cada an torni a l’ostau pairenau, li vau, ben de segur, dau temps de l’Estivada. Fau sacher s’organisar. “ Aproficha-en, qu’es lo darrier cὸp!” que me fai ela. “-Coma? - Serà la darriera d’Estivada.” Bota! Ne’n siáu bachὸt! Vaquí, a la lèsta, a la locha, lo vejaire de la collèga; lo musèu Soulages es una capitada, reçaup fὸrça visitaires, ben mai que çὸ que pὸu adurre l’Estivada un cὸp l’an. Alora lei subvencions, leis ajudas, lo municipi laissarà tombar! Soulages d’un costat e l’Estivada de l’autre sus un fuelha de comptabilitat. Qunta colhonada! Cu a decidit de la renomada de l’un? Cu a decidit de la popularitat de l’autra? E pasmens me mesfisi subran. Ne’n coneissi que dempuei lo temps an jamai poscut dire “l’Estivada’”, dison “es-ti-va-dà” ambé l’accent tonic sus la darriera sillaba,e lo “a” finau ben marcat, e pasmens son dau canton, la lenga l’an aguda,per lo mens, dins l’ausidor. Sabi qu’an jamai poscut (vὸugut) legir Joan Bodon per exemple. La ràbia me prèn. Ne’n coneissi d’aquestei que pὸdon èsser au municipi.
 
E pasmens lo camin qu’es estat fach ambé l’Estivada es immens. Sai pus cu a dich, un politic, un senator me sembla; “l’Estivada renarcisa leis occitans”. Òc, siguèt ben aquὸ per ieu, tre la debuta, la premiera annada, e puei après, cada cὸp un pauc mai, un pauc mai fὸrt, un pauc mai fons. De que ne’n serà dau musèu Soulages dins trente ans? Me pensi dau Centre Vasarely a Ais de Provença, ara verruga carrada dessús de la vila.
 
L’art contemporanèu, me pensi, es pas fach per atraversar lo temps, es pas que siegue marrit, non, mai es pas sa tὸca. Ben de segur que fau pas gitar l’artista, l’enfant dau país, mai fau pas laissar tombar l’Estivada tampauc. Seriá una error dei grandas! Es l’Estivada que marca l’identitat, es ela qu’endralha l’avenidor. Espèri que s’engana la collèga, e puslèu que de dire; “N’ai pron d’èsser mespresat.”, monta que montaràs, anarai un cὸp de mai a Rodès.
 
Capelada a tota la cὸla de l’Estivada!
 
 



publicitat
BANNER1 - OPLO erasmus



Comentaris

20 de julh 08.53h

A Joan Pèire : òc-ben, as rason.
E mai dins las annadas 80, Soulages donèt una bèla entrevista a la revista Jorn.
Recentament, amb los estudiants d'occitan de l'Universitat Paul-Valéry, visitèrem lo musèu amb l'artista-poèta occitan Jaumes Privat, e aqueste nos parlèt amb pertinéncia e sensibilitat de l'òme e de son rapòrt al pais nòstre.
Bon, mas la question es pas aquesta, en realitat. La question es : Estivada 2015 : CLAP DE FIN ?














Valora aquest comentari:   votar positiu 0   votar negatiu 0
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

20 de julh 00.28h

A çò que se ditz, Rembrandt, Caravaggio, Ingres, Picasso e qualques autres son estats contemporanèus … un còp èra.

Pierre Soulages dins sas entrevistas fa plan sovent referéncia a la cançon de Guilhem IXn« Farai un vèrs de dreit nien » :
https://dfxdemartini.wordpress.com/entretiens-avec-des-artistes/entretien-avec-pierre-soulages/
e
https://books.google.fr/books?id=iqjcdJ8ab84C&pg=PA12&lpg=PA12&dq=pierre+soulages+guillaume+aquitaine+poitiers&source=bl&ots=fFBenA1c2D&sig=oVDKOIu... Legir la seguida


Valora aquest comentari:   votar positiu 0   votar negatiu 0
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

17 de julh 12.59h

A plan rason, la Maria Joana...
Dins lo domeni de la gemicariá, sèm sul podium amb la medalha d'aur o pauc se'n manca.
A rason dire que, lo mai sovent, son las proposicions constructivas que mancan.
Calriá tanben que lo monde sortiguèsson de l'entre se e de las capèlas
Una glèisa (o una capèla) es coma un ostal. Deu èsser dobèrt a totes.
Los que consisdèran coma mes a l'escart devon tan far l'esfòrç per i dintrar erepotegar pas que son estats recebuts " los braces barrats" !


Valora aquest comentari:   votar positiu 3   votar negatiu 0
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

17 de julh 11.02h

Soulages o l'Estivada, es pas la question fondamentala... En defòra del fach que la dubertura de Soulages permet a la vila d'oportunitats toristicas qu'avia pas fins ara.
Òc-ben, l’Estivada es menaçada, e gaire de mond o sabon… Manca de credits, dificultats de coordinacion amb la vila… Que sabi ieu… E n’ai las tripas torcidas de me dire que se poirà estancar aital, a la chut-chut, e que, en julhet de 2016, aurem pas aquel RDV que nos donam dempuèi 20 ans.
E dins un endrech vert... Legir la seguida


Valora aquest comentari:   votar positiu 13   votar negatiu 1
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

17 de julh 10.39h

Mercés plan, nos fa plaser ! ;)


Valora aquest comentari:   votar positiu 7   votar negatiu 0
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

5 -10 -20 -tots
1




Comenta

Lo comentari es estat mandat corrèctament

  Previsualiza

La direccion del Jornalet a lo drech de publicar pas aqueles comentaris que respècten pas las nòrmas basicas d'educacion, civisme e dialòg.

Perfil

Joan Claudi Puech

Joan Claudi Puech logo rss

Joan Claudi Puech, nascut en 1962, es escrivan e institutor a Menerba (Leberon, País d’Ate)

mai d'informacions

contactar l'autor

Mai d'articles

Archius




D'autres articles


Jornalet, gaseta occitana d'informacions