CAPCALERA: BOTIGA
CAPÇALERA2: OPLO

Jornalet, gaseta occitana d'informacions

Dissabte, 1 d'octòbre

Joan-Cristòu Dourdet

Dimenge, 14.6.2020 03h00

La credada de la racina o pastanada o carròta


Comentaris 9 comentaris    
Dolent Fluix Bo Molt bo Fabulós (10 vòtes)
carregant En cargament





Quante un milita per la causa daus animaus, si l’i a ben quauqua ren qu’auvem còp-sec d’abòrd, qu’es queraque ben la “credada de la racina” (hey, las plantas suefren tanben, minjas pas de béstias mas ses un tuaire de plantas! hehe). Ma fe, vau benleu pas far mon paubre malaürós que l’i a ben quauqu’un d’enguera que riscariá me dire dins los comentaris que fau mas purar. Anem, donc, vam taschar moian de ne’n compréner las rasons de quela credada de la racina pusleu que non pas migrar per quò d’aquí.
 
A de bon, segur que tot lo monde son pas sensibles a la condicion animala (d’alhors, beucòp siràn pas mai concernats per la condicion daus èssers umans que daus animaus non-umans autorn de la planeta) e, segur, tot lo monde son pas vegetarians que vegetalians o vegans mas crese totparier que tot plen de personas s’esmajan per de verai dau sòrt de las béstias, la majoritat de la gent, mesma, ne’n an veraiment quauqua ren a far, l’i a mas ‘na minoritat finalament que, siá los concerna pas, siá, pieg, voudriàn mau a las béstias. Afen, per ben dire, som pas plan nombrós qu’am chamnhat de regime alimentari per ‘mor que nos preocupam de la condicion animala (animaus d’elevatge, corgudas de braus, brejadís de jaus... e totas sòrtas de torturas que se pòden trobar per lo monde). Quò vòu pas dire que los qu’an pas chamnhat de regime se preocupen pas daus animaus, non gran, mas l’i a çò qu’unas filosòfas coma Melanie Joy[1] e Florence Burgat[2] ‘pelan una “dissonància cognitiva” que mena maugrat se au “carnisme”. Qu’es pas question dins quel article de dire “booo, visatz-los, quelas chaitivas personas que minjan de la charn”, non, zo podriá benleu far a quauqua enchaison ren mas quand sei confrontat a de la gent de meschanta fe mas pas aquí. Vòle mas soslinhar a la mòda de Melanie Joy o Florence Burgat la dissonáncia cognitiva: afincam d’una man lo chen, nos vestissem de vacha e minjam lo pòrc de l’autra, l’i a donc ben ‘na ierarquizacion arbitrària, un classament arbitrari, dins nòstres rapòrts a las béstias segon lor espècia. Pertant, un ganhon, qu’es tan fin coma un chen, mai fin d’après, qu’es donc mas afar de tradicion culturala de minjar los uns e de tuar los autres; d’alhors, en d’autres país, minjariàn benleu los chens e afincariàn los ganhons. Me diretz, mas nos vòu far la leiçon, a ben, non gran, mingei pro charn de las annadas de temps, tròp longtemps segur, en tut m’esmajar veraiment de las béstias mas l’habitus, la dissonància cognitiva, fasiá que quò passava pas la limita de la ‘sieta. Adonc, comencei de far daus ensais de vegetarisme quante virei mos vint ans mas quò tenguet pas ben dau temps per ‘mor de la pression sociala e que lo diumenc miegjorn, faliá minjar lo jau qu’era sus la taula… e donc, fauguet que mon pair venguessa malaude (l’i a un pauc mai d’una diesena d’annadas aura, mai que ne’n murisset lo paubre) per que ieu mene un long pensament sus la sufrença daus èssers sensibles que me faguessa chamnhar mon alimentacion. Vesetz, quò se faguet pas tot sol.
 
Som ‘ribats luenh de la credada de la racina. Justadament, qu’es quante comencei de me confrontar en societat a las consequéncias de mas chausidas alimentàrias e que, segur, dins daus repas, la gent mancavan pas de remarcar mon vegetalisme, qu’ai auvit per los prumiers còps quela famosa credada de la racina. Òc-es, quante militatz per las béstias, sovent la prumiera reaccion daus interlocutors, entre autras reaccions totparier, qu’es de dire que las plantas suefren maitot! A ben quò, l’i a ben ‘na sensibilitat de las plantas, òc-ben, los biologistas zo meten en evidéncia mas sabem pas exactament la natura exacta de quela sensibilitat: pas de sistema nervós centrau, pas de nocicepcion, pas de consciéncia psicologica per sentir (manca a far dins l’animisme), adonc, segur l’i a de las reaccions sensitivas, qu’es tot çò que ne’n podem dire dau temps dich que, au contrari, la sufrença daus animaus es clara e provada: sistema nervós, nocicepcion, sentits... Mas, me diretz pas, qu’es quand mesma curiós quela preocupacion subita daus interlocutors per la sufrença de las plantas tre qu’anonciam que militam per los animaus. Vòle ben que daus uns siàn realament preocupats per las plantas, perqué pas (zo sei tanben), mas dins queu cas, siriá plan mielhs d’eschivar de minjar de la charn puei que fau ben nurir lo bestiau per lo far frotjar regde e lo menar au tuador e fau de 4 a 10 porcions de vegetaus per produrre una sola porcion de charn segon la béstia elevada (podetz ‘visar la benda dessenhada d’Insolente Veggie sus queu subject: https://www.insolente-veggie.com/le-cri-de-la-carotte/; lo cas de las béstias elevadas nonmàs dins los prats a l’erba es anecdotic per que siá pertinent coma argument; pauc que pro 90 a 99 % de la produccion de charn es “industriala”). Subretot, m’es ‘vís que la gent que te lançan tau una credada de la racina, qu’es prumier que son mau d’aise emb lor pròpre biais de se nurir que, en fàcia, lor rebatem lor consciéncia etica e morala e los fam probable culpabilizar (per una part d’entre ilhs en tots cas, parle pas d’aquilhs que ne’n an ren a fotre). Donc, sovent, qu’es pas que se’n fan per las plantas mas pusleu qu’an mestier de s’aparar. L’argument es pas racionau, l’am vist: prumier, las plantas an ‘na sensibilitat o sensitivitat mas pas de senciéncia (visatz mon article a queu perpaus dins Sapiéncia) e, segond, mielhs vau pas minjar de charn per esparnhar de tuar tròp de vegetaus, tau coma zo venem de veire. Donc, quel argument de la credada de la racina es mas un biais de se rassegurar, per se sentir pas tròp coupable benleu, e, en mai, sembla que siá tanben estrechament ligat a çò que ‘pelam aura “mentafobia” (fòrta reticéncia a reconéisser una consciéncia aus animaus perfin de puescher contunhar de los percebre coma daus objects).
 
Per conclure, podetz minjar de la charn, qu’es pas tant lo problema, enguera que per un militant animalista, quauqu’un pauc si-es, mas ai p’un poder per vos eschivar de ne’n minjar e puei degun vos vai raubar vòstres costelons dins la ‘sieta… mas me sembla que siriá mai oneste de pas se recaptar darrier la credada de la racina e que siriá plan melhor de dire siá que, las béstias, ne’n atz ren a fotre (çò qu’es possible mas minoritari, crese), siá que, l’i pensatz a las béstias mas atz dau mau a vos passar de charn o ben que vos ne’n voletz pas passar tot simplament. Prochen article: explicarai çò que fau per los umans perque segur que daus uns mancaràn pas dins los comentaris me dire “e que fatz per los umans non pas vos mainar de las béstias?”.
 
 
 
 

 



publicitat
BANNER1 - OPLO erasmus



Comentaris

23 de junh 07.12h

Hahà ! Quò porriá far partida d'una mena de "Cronicas dau saubre-viure" moderna o actualizada.


Valora aquest comentari:   votar positiu 0   votar negatiu 0
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

16 de junh 00.39h

#6 Perqué minjas pas de charn umana? Perqué tuas pas tos congeneris? Nonmàs per paur de las represalhas? Paur de la lei? O perqué fas una chausida morala perque comprenes que los autres suefran tant coma te, podes sufir?
Tant qu'a las plantas (que me'n preocupe tanben), ai explicat que tuas plan mai de plantas en minjar de la charn que non pas en minjar de las plantas directament. Am pas besonh de charn per subreviure. Minjam de la charn nonmàs per tast/gost e abitud. Los monins son quasi... Legir la seguida


Valora aquest comentari:   votar positiu 2   votar negatiu 0
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

14 de junh 22.28h

#5 Tot çò que la culpabilizatritz repròcha al sieu carnista, o li pòdi reprochar al subjècte de las plantas que tuarà tanben per se noirir. Se noirir es criminal, en se. Non se noirir tanben, ja que sense manjar, òm se tua se-meteis. E non capiti de discernir en qué tuar una planta es mens grèu que tuar un animal o un micro-organisme. Tuar es sempre tuar. Es indefugible…


Valora aquest comentari:   votar positiu 0   votar negatiu 0
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

14 de junh 22.21h

— Franc, veiràs donc pas d'objeccion a çò que te vene minjar deman puei que la vita se nurís de la mòrt ?
— E non, efectivament ! Se un leon me vòl manjar, me caçarà, e se servirà. Es una lei totalament naturala de pel mond. Sabi pas pus dins quina pença de Shkespear ai agut legit "cap de bèstia pel mon que non sauriá èsser la presa d'una bèstia…". El tanben, o aviá comprés. E se, deman, un virus me ven infectar per la sole cèga volontat de se multiplicar e de se perpet... Legir la seguida


Valora aquest comentari:   votar positiu 1   votar negatiu 0
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

14 de junh 21.14h

#2 Veiquí la BD que ne'n parlava: https://www.insolente-veggie.com/les-principes-moraux-des-carnistes-et-leurs-consequences/


Valora aquest comentari:   votar positiu 0   votar negatiu 0
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

14 de junh 21.02h

#1 E atz consciéncia que d'autres èssers suefren o pas? E auriatz énvia que vos fajan sufri, vos, r coma èsser sensible?
Qu'es pas una question d'opinion aquí, los èssers sensibles suefren e pro. Coma èsser uman,
sètz moralament e eticament responsable, podetz chausir de nóser çò mins possible, nóser çò mins possible aus animaus umans e çò mins possible a tots los èssers sensibles.


Valora aquest comentari:   votar positiu 0   votar negatiu 0
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

14 de junh 20.56h

#2 Franc, veiràs donc pas d'objeccion a çò que te vene minjar deman puei que la vita se nurís de la mòrt ? Veiriàs pas tanpauc d'objeccion a çò qu'una espècia extraterrestra, per cas, se serve de garda-minjar daus èssers umans? Per de verai, coma èssers umans, am la chausida: podem nóser çò mens possible e ieu ai fach quela chausida, d'autres zo fan pas mas qu'es pas la pena de se recaptar darrier la credada de la racina o darrier l'apel a la natura per zo justifiar, pietat!
L'ape... Legir la seguida


Valora aquest comentari:   votar positiu 0   votar negatiu 0
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

14 de junh 19.21h

Amb ma denticion e mon metabolisme d'animal omnivòr, mangi d'animals e de vegetals, ni mai ni mens crudèlament que tota autra vida omnivòra subre tèrra. Dissonància cognitiva ? La vida se noirís de la mòrt. Non ami la vida, ni lo patiment que l'acaba e que me fa páur (se que non, mòrt, o seriái ja, e me fariá de vacanças, qu'acabadas serián las penas de còr, l'assignacion a l'esclavatge, a l'umiliacion linguisitica e culturala, acabadas las injustícias socialas…)

Se la vida e... Legir la seguida


Valora aquest comentari:   votar positiu 0   votar negatiu 0
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

14 de junh 10.41h

Qu'es aquò la consciença?
Podam dire qu'avem consciença de far dau mau en minjar de la vianda o daus vegetaus, mas quò es mas una opinion.
L'opinion dins la natura quò es de viure, de cerchar de la noridura, de se reproduire, de se defendre pas de se pausar de las quetions sur los autres.
Avisatz daus carnivores minjar de las viandas, mas son contents. L'erbivòre minja de l'erba e es uros quand pòd ruminar. La vita es aitau. Fau l'aceptar.
Nòstres, los umans avem la capacitat a veir... Legir la seguida


Valora aquest comentari:   votar positiu 1   votar negatiu 3
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

5 -10 -20 -tots
1




Comenta

Lo comentari es estat mandat corrèctament

  Previsualiza

La direccion del Jornalet a lo drech de publicar pas aqueles comentaris que respècten pas las nòrmas basicas d'educacion, civisme e dialòg.

Perfil

Joan-Cristòu Dourdet

Joan-Cristòu Dourdet logo rss

Ensenhaire-cerchaire en linguistica e afogat d’occitan. Milita per la causa animala e minja pas mai charn que peisson, produchs dau lach o ben uòus (se pòt dire que es vegan)

mai d'informacions

contactar l'autor

Mai d'articles

Archius




D'autres articles


Jornalet, gaseta occitana d'informacions