CAPÇALERA: VAU SERENA
CAPÇALERA2: ESTRENA DE L'AN

Jornalet, gaseta occitana d'informacions

Dimenge, 26 de genièr

Joan-Marc Leclercq

Dimars, 19.5.2015 03h00

Lo cinèma american, lo pièger deu monde?


Comentaris 2 comentaris    
Dolent Fluix Bo Molt bo Fabulós (7 vòtes)
carregant En cargament


Lo hestenau de Canas es tornat. Es lo parat de hèr benlèu un petit bilanç de çò que’s debana dens lo monde au nivèu de l’industria cinematografica.
 
Un brac sejorn a Berlin m’a brembat sobtament la realitat, que’s pas brica regaudissenta: una sala de cinèma deu centrede la vila, un multiplèx se ditz, aficava dètz films: de dètz, dètz èran americans, e un sol portava un títou alemand, los nau autes èran pas quitament estat revirats, on benlèu, com se hè pr’ací, revirat d’anglés vertadèr a anglés internacionau d’aeropòrt, per exemple Be Happy, de bon comprénguer, que s’aperava en vertat Merry go Lucky, çò qu’un “anglofòn” francés basic pòt pas inventar.
 
La consultacion deu programa d’una auta sala d’una petita vila de Polonha m’avèva dejà balhat lo medish sentit, lo que, dens la part màger de la planeta, “cinèma american” es un pleonasme, mens d’un film de cent perpausats escapant a la règla. Aquò vòu díser que milions, sense de dobte miliards de personas de peu monde coneishen pas auta causa que lo cinèma fabricat aus USA.
 
Au-delà de la pauretat culturala qu’aquò representa, s’estuja tanben un dangèr de constatar que la majoritat deus umans son assabentats deu biais de víver d’aqueste país, coma sol exemple en dehòra de l’anar de la societat de lor país pròpi. S’expòrta atau un biais de véser, una filosofia capvath las comedias e los thrillers de Hollywood que nega los continents.
 
A la fin de la dusau guèrra mondiala, en escambi de son ajuda a França, los Estats-Units avèvan pas demandat auta causa que l’accès liure au mercat cinematografic. Lo Leon Blum, qu’avèva signat los acòrds per França a l’epòca, èra eth medish estonat de las paucas reivindicacions en escambi deus dinèrs. N’avèva pas comprés l’importància au contrari de l’accès liure aus cervèths europencs per çò que podèm aperar l’exportacion d’un biais de pensar.
 
Totun, estranhament, l’estat francés es benlèu lo sol país deu monde (podèm pensar tanben a Índia) on l’industria deu cinèma existís encara, dambe uns 44% de frequentacion de las salas escuras end’una òbra exagonala.
 
Lo dusau problèma que vesi ad aquesta unicitat es que, segon jo, lo cinèma nòrdamerican es vertadèrament d’una qualitat de las praubas. Sabi qu’aquò es un jutjament personau e qu’atz dejà pensat a films americans que vos an fòrça agradat e que s’ameritan pas una senténcia tan cruda. Solide qu’aquò existís, jo medish podi trobar uns exemples contraris, mes cau avoar que los defauts son nombroses e recurents. Parli ací de las gròssas andadas, es a díser las pesugas produccions que caden suu cap de la joentut mondiala, e non pas de bons films nòrdamericans “d’autor”, que son fin finala tan numeroses que los que’s poden trobar dens autes paises.
 
Purmèr, los Estats-Units son, a ma coneishença, lo sol país deu monde que possedís escòlas de scenaristas. Es acerà una profession vertadèra e reconeguda, am dejà vist i a unas annadas una cauma deus scenaristas de Hollywood pr’amor de cuentas de drets d’autor.
 
E qui ditz escòla de scenaristas, ditz tanben professors de scenaris qu’ensenhan la medisha causa e totis los aprenents. La resulta es de trobar dens cada film un tròç, una idèia, un personatge, un fragment, una situacion, qu’atz dejà vists endacòm mès, sovent mès d’un còp. Las medishas règlas balhant los medishes efèits, se una veitura se ronça sus un dròlle a hum de calhaus, podètz estar segurs que l’eròi le va sauvar au darrèr moment. Los exemples son fòrça numeroses.
 
Dusau, los actors jògan tròp. Ad aquò èi pas d’explic tot prèst, es una constatacion. I a vertadèrament un jòc “a l’americana” que tròba son somiu dens las serias televisualas ende los adolescents. Un jorn qu’èi vist un episòdi de Glee, èi pas podut dinc a la fin pr’amor de las caras e de las grimaças que hèn los actors ende nos muishar que son naturaus. Ensajatz (sense de la votz, es encara mílhor) e me diseratz …
 
Lo cinèma american es a l’imatge de la gastronomia deu país, es a díser tot es enòrme. Un marrit, per consequéncia, se reconeish tre la purmèra seconda suu telon e collecciona los defauts coma un retirat pòt colleccionar los sagèths. Cau que balhe tre la purmèra minuta a l’espectator lo hasti e l’enveja deu desquilhar lèu, çò que l’eròi harà, mes a la fin deu film, dens la darrèra “grana scèna” de luta (on, a un moment, auratz l’impression que’s lo marrit que va ganhar) e abans l’epilògue, que s’acaba tostemps sus una nòta d’esperit plasent.
 
Tresau, lo cinèma american es suberviolent. Sufís pas que d’espiar la benda-anóncia de Fast and Furious 7 ende véser un seguissi en paucas secondas de mès de scènas brutalassas e sanhosas que non pas totas las qu’avèvatz vistas a l’encòp dens vòste joentut e vòste mainadèr. L’influéncia d’aquesta violéncia suus dròlles es pas, cresi, estat pagerat pro seriosament. La societat nòrdamericana, fòrça pruda, empara mès sos dròlles de las scènas de sèxe que non pas deus crimis e torturas divèrsas, vesederas sens cap de problèmas peus mès joens.
 
De tot biais, la filosofia destillada per aqueste cinèma es la de la manca de solidaritat. Ensenha lo cadun-per-se e perpausa l’imatge d’una societat sovent desolenta e cinica.
 
Coma es pas possible de véser totis los films que sortissen, me soi hèit la règla de pas anar véser en sala ni los fils estatsunidencs, ni los films franceses. Me diratz qu’atau soi segur de mancar quicòm de plan, mes jo ne soi pas tan convençut, e lo temps estauviat (tanvau la moneda), l’utilizi a anar véser films d’autes paises, que ne demòran 195 segon l’ONU.
 
Vos pòdi díser que soi pas sovent decebut e que descobri causas estonantas e raras.



publicitat
BANER1: AOF



Comentaris

19 de mai 21.32h

Quin comentari !
Vos mercegi per la riquessa de la reaccion, sonque sabi per qué començar. Té, per la fin :

NB2 : solide que cau tampar las escòlas de musica !
NB1 : èi par cercat de salas de cinèma alternatiu a Berlin, la sala qu'èi vista m'a tornat brembar la situacion actuala e generala, punt d'aviada de la soscadissa, es pas la medisha causa. Èi pas cercat tampauc de sala de concèrtes alternativa, e totun n'èi trobada una.

Soi d'acòrdi dambe lo hèit que lo cinèma "Mainstream... Legir la seguida


Valora aquest comentari:   votar positiu 2   votar negatiu 1
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

19 de mai 15.32h

Bonjorn,

L'avètz dit quitament, pòdi pas èsser d'acòrdi amb lo vòstre comentari, perque, e vos en dobtatz, tombatz un pauc dins lo prètzfach ric en poncius, un pauc, fin finala, coma lo cinemà de "l'entertainment". Desencusatz-me, mas me metètz dins l'obligacion de far l'avocat del diable (e es totjorn ont òm arriba amb los poncius...). Mèrda !

Cal dire que uèi lo cinemà "mainstream" (o de "l'entertainment") e lo cinemà mai "independent" (o amb una pretencion mai clarament "artis... Legir la seguida


Valora aquest comentari:   votar positiu 4   votar negatiu 0
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

5 -10 -20 -tots
1




Comenta

Lo comentari es estat mandat corrèctament

  Previsualiza

La direccion del Jornalet a lo drech de publicar pas aqueles comentaris que respècten pas las nòrmas basicas d'educacion, civisme e dialòg.
publicitat
BANER3: Ràdio Occitània

Perfil

Joan-Marc Leclercq

Joan-Marc Leclercq logo rss

Musician de profession, autor d’un líber de conversacion suu gascon, d'un roman istoric "Ucraïna", d'un diccionari de rimas e de duas pèças de teatre.

mai d'informacions

contactar l'autor

Categorias

Las mai...


Mai d'articles

Archius




Etiquetas

D'autres articles


Jornalet, gaseta occitana d'informacions