CAPÇALERA2: IEA-AALO

Jornalet, gaseta occitana d'informacions

Dimècres, 21 de novembre

Joan-Marc Leclercq

Dimars, 3.7.2018 03h00

La religion republicana


Comentaris 3 comentaris    
Dolent Fluix Bo Molt bo Fabulós (6 vòtes)
carregant En cargament


La republica de l’Estat francés s’es bastida sus la fin deu poder de la Gleisa qu’a remplaçada. Las purmèras annadas de la Republica, dinc a la mitat deu sègle vintau, son estadas mercadas per una batèsta pro heròtja entre la temptativa d’empresa de la Gleisa suus esperits … e la temptativa deu poder estatau sus aquestes medishes esperits.
 
La Republica s’es presentada coma l’emancipacion de l’òme de cap a una religion que’u mantenguèva dens un estat de sosmission a un òrdi que l’èra si disent superior. Los Republican critican pas la fe era medisha, que deu demorar dens l’esfèra privada, mes l’utilizacion de la fòrça de conviccion filosofica dambe una tòca d’organizacion de la societat, una tòca politica.
 
Es doncas plasent de constatar qu’i a monde que s’espian pas dens lo miralh.
 
Se la Nacion a remplaçat Diu, lo president a remplaçat lo Papa, los regents an remplaçat los curats e lo catequisme religiós a deishat la plaça au catequisme respublican e au roman nacionau. Mes es pas tot.
 
Lo transferiment deus còsses de Simone Veil e de son marit Antione au Panteon (literalament: “lòc on i a totis los Dius”) a botat en evidéncia l’existéncia d’una auta categoria de personatges deu culte republican: la categoria deus sents e lor catedrala.
 
Lo parallèle entre aquesta ceremonia (esmaventa, se que non) e una missa nos sauta aux uelhs. La comparason dambe, per exemple, Senta Blandina (Sinome Veil es tornada era tanben deus in·hèrns, levat que l’istòria de l’ex-ministra es pas una legenda) pòt hèr sorríser.
 
A pas mancat lo presic deu Papa, es a díser lo devís deu president, los cantics e los simbèus, deus quaus lo tapís blau, “color de la Patz” segon los organizators (jo que cresèvi qu’èra lo blanc …)
                                                                                                                                        
Avisatz-vos, me trufi pas de la persona de Simone Veil, qu’es estada una persona de valor que demanda un gran respècte per son òbra e son coratge, me trufi de los artificis utilizats peu poder ende balhar au “bon pòble” de qué saunejar e aubedir a un òrdi que l’es superior.
 
Los aunors, la musica, los imnes, los monuments, la ierarquia, tot aquesta mustra es complètament calcada sus la de las religions. La Republica hè pas milhor end’ajudar au monde de soscar per eths medishes mes cacha sus la pedala deus sentiments, dambe la tòca de hèr versar a cadun una lagremòta s’es possible.
 
Pas ren d’envejar aus fastes deu Vatican, fin finala.
 
 
 
 


abonar los amics de Jornalet
 



publicitat
BANER1: IEA-AALO



Comentaris

5 de julh 22.07h

Me sembli que l'empire francés bastit sul l'exemple papal, saupèt tanben servar e los biais reials. Se vei plan (al país dels dreches de l'òme


Valora aquest comentari:   votar positiu 0   votar negatiu 0
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

4 de julh 10.43h

En matiera d'ensenhament, la Republica devia far mielhs que la religion. Aquels dos regents avian apres 1945, doas dròllas e las dròllas devian esser las melhoras, las mai bian elevadas. Per aquò, massavan dos còps mai de punicions que los autres. Mas, quò balhet pas çò qu'esperavan.
La cadeta qu' pas lonh de 70ans, pòd pas legir un libre, pòd pas escriure mai de 10 lignes e psicologicament es troblada, fòrça de li dire qu'una aucha faria mielhs qu'ela.
En matiera d'educacion, l... Legir la seguida


Valora aquest comentari:   votar positiu 0   votar negatiu 0
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

3 de julh 19.24h

La Republica imita la religion juscas a la caricatura. Coma los megalites siaguèran cristianizats en i ajustant o en i esculptant de croses atal la glèisa "Sainte Geneviève", construida pels maçons de la Crusa, siaguèt transformada en temple republican.
La Simone i serà plan, a costat d'autras idòlas de la Républica coma l'abat Grégoire o Jean Monnet.


Valora aquest comentari:   votar positiu 4   votar negatiu 1
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

5 -10 -20 -tots
1




Comenta

Lo comentari es estat mandat corrèctament

  Previsualiza

La direccion del Jornalet a lo drech de publicar pas aqueles comentaris que respècten pas las nòrmas basicas d'educacion, civisme e dialòg.
publicitat
BANER2: IEO Label ÒC

Perfil

Joan-Marc Leclercq

Joan-Marc Leclercq logo rss

Musician de profession, autor d’un líber de conversacion suu gascon, d'un roman istoric "Ucraïna", d'un diccionari de rimas e de duas pèças de teatre.

mai d'informacions

contactar l'autor

Categorias

Las mai...


Mai d'articles

Archius




Etiquetas

D'autres articles


Jornalet, gaseta occitana d'informacions