CAPÇALERA: HISTÒRIA DE LA CUINA CATALANA I OCCITANA
CAPÇALERA2: FAI-TE SOCI

Jornalet, gaseta occitana d'informacions

Diluns, 9 de decembre

Joan-Marc Leclercq

Dimenge, 4.11.2012 03h00

La tor Eiffel que’ns espia cada ser


Comentaris 2 comentaris    
Dolent Fluix Bo Molt bo Fabulós (3 vòtes)
carregant En cargament


Planhe’s deu centralisme francés dens las colomnas deu Jornalet n’ei pas un exercici deus perilhós, botèm. Cada legedor be sap plan que l’informacion dens lo nòste Estat veng deu capdulh parisenc e deu son petit microcòsme. Qu’èm acostumats aus “Notamment à Paris”, a “La Province”, a “la mei bèra avenguda deu monde” o “Beau temps sur l’Est et le Sud-Est”…
 
Un simbèu hòrt d’aquesta parcialitat assumida o inconscienta qu’ei shens de contèsta la beròia tor Eiffel (prononciar: àifel) qui decòra lo platèu deu jornau televisat de França 2 cada ser au bèth miei d’ua vista, quin astre, de la vila-lutz de nueit. A mieidia, sonque l’entrevista deu convidat per la fin que’s hè davant ua veirina qui dubrís sus un cai de la Sèna. Doncas, pas cap de dobte: los jornalistas, los analistas, los especialistas qui vesèm au finestron demòran e tribalhan a París. Las informacions passan obligatòriament peu prisme deu punt de vista d’un parisenc o d’un provinciau desarrigat. Ne son pas monde qui, lo dimenge, se van passejar sus un petit mercat de Bretanha, véser un encontre de rugbi de Nacionau 3 o assistir a l’arribada deus batèus de pescaires suu pòrt de Hendàia. Nani, n’an pas nada idèia, o lavetz benlèu un soviénguer de mainat, de çò qui pòt estar la vita deu monde a qui parlan cada ser. Dens las annadas setanta, lo monde d’aicí que’s trufavan deus qui ne sabèvan pas se l’èrba e creish de l’aute costat deu périf’. E bé, vaquí que’us as a la television, pichon.
 
Lavetz, com aqueth bèth monde pòt analizar, soscar, comentar, avalorar, tà tot dise’c, hèr lo lor mestièr de jornalista se’s tracta d’un subjècte qui ne pertòca pas lo lor univèrs? La responsa qu’ei simple: que s’enganan.
 
Vaquí que, a l’encòp, tres eveniments be’s debanan en Euròpa e qui muishan, ac calosse sonque, com lo microcòsme parisenc n’a pas la cultura necessària entà discernir fenomèns estrangèrs aus lors uelhs. Ua manifestacion de non pas créser a Barcelona dab un mot d’òrdi clar e shens d’ambiguïtat: independéncia. Lo govèrn britanic e lo d’Edimburg que s’entenon entad organizar un referéndum sus l’independéncia d’Escòcia. Los independentistas flamencs ganhan netament las eleccions municipaus en Belgica. Lo messatge qu’ei deus clars: un movement de cap a l’independéncia que s’apotja dens tres país de l’Union Europèa.
 
Quan èri joen, a l’escòla, lo professor parlava de l’annada 1848 com de la “Prima deus Pòbles”, lo moment quan l’empèri austrio-ongrés èra amiaçat per la deishudada de las nacions qui reïvindicavan la libertat. S’èi plan comprés, èra quauquarren de positiu, ça’m par. Au jorn d’uei, au finestron, qu’ausissèm ua auta limonada. Aquò que s’apèra populisme e lo populisme qu’ei un dangèr, los independentistas, marrit monde, ne volon pas pagar enta’us autes, pr’amor que son egoïstas, e pr’amor qu’ei la crisi, ne sabi pas se l’an pro tornat repicar. Totis sabon que sonque un estat centralizat pòt assegurar la libertat e la democracia. Ite missa est.
 
E los especialistas que’s descabestran entà díser qu’ei pr’amor deu deute, de la situacion economica, deu caumatge, etc ... La volontat d’emancipacion de las “regions” que s’estima en corbas e que s’explicava per estatisticas. Lo jornau televisat de França 2 deu diluns 15 d’octobre estoc un cap d’òbra de l’estile. Per astre, lo darrèr imatge estoc lo du bagpiper municipau d’Edimburg (lo qui jòga la boha-au-sac au centre de la vila, pagat per la comuna), e lo jornalista-especialista-analista qu’acabèc en tot díser que, benlèu, i avèva tanben un especifitat culturau dens tot aqueste problèma. Un eslambrec de vertat dens ua mar grana de faderias.
 
Los Catalans volon estar independents pr’amor n’an pas jamei acceptat d’estar espanhòus. Punt. E lo biaish melhor de n’estar segur qu’ei d’organizar un referéndum dens la logica deu dret deus pòbles de dispausar d’eths medish, un dret qui n’ei pas valeder sonque peu Timòr orientau o l’Eritèa.
 
E la burla mei beròia dens tot aquò: lo Pujadas qu’ei vadut a Barcelona! (Mès n’i demorèc pas brica). 



publicitat
BANER1-2-3: DGPL DICTADES



Comentaris

4 de novembre 11.43h

Es clar que lo simbolisme de l'estat central es enormament ancorat dins las tèstas. Ancara i a qualques jorns, eriam dins una andana de supermercat aicí (en Occitània). E per de produches de bambins, sensa rapòrt ambé París (èra manco fach ailí e lo nom èra ren "Truc- París"), i èra una torre Eiffel en reire plan.

Parier per l'image de l'exagòne, que tornam trobar dins los lògos de las entrepresas, e dins las expressions pauc matematicas de "als quatre cantons de l'exagòne". Aqu... Legir la seguida


Valora aquest comentari:   votar positiu 1   votar negatiu 0
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

4 de novembre 09.53h

D'acòrdi damb aquesta analisi ...

çaquelà cal pas desbrembar que i a mediàs que lo sèti social es en Occitània e que fan cada jorn lo jòc de Paris ... e de sas televisions ...
Volètz de nom de medias colonialistas e que s'amagan pas o a pro pena per èsser anti occitan
Sud Ouest, La Dépêche du Midi, Midi Libre etc ...... per aqueles lo jornalisme als òrdres es la normalitat


Valora aquest comentari:   votar positiu 1   votar negatiu 0
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

5 -10 -20 -tots
1




Comenta

Lo comentari es estat mandat corrèctament

  Previsualiza

La direccion del Jornalet a lo drech de publicar pas aqueles comentaris que respècten pas las nòrmas basicas d'educacion, civisme e dialòg.
publicitat
BANER 3 teveoc

Perfil

Joan-Marc Leclercq

Joan-Marc Leclercq logo rss

Musician de profession, autor d’un líber de conversacion suu gascon, d'un roman istoric "Ucraïna", d'un diccionari de rimas e de duas pèças de teatre.

mai d'informacions

contactar l'autor

Categorias

Las mai...


Mai d'articles

Archius




Etiquetas

D'autres articles


Jornalet, gaseta occitana d'informacions