CAPÇALERA: IEA-AALO
CAPÇALERA2: IEA-AALO

Jornalet, gaseta occitana d'informacions

Diluns, 29 de novembre

Joan-Marc Leclercq

Dimars, 11.5.2021 03h00

Convivéncia segon Alem Surre-Garcia


Comentaris 14 comentaris    
Dolent Fluix Bo Molt bo Fabulós (8 vòtes)
carregant En cargament


Alem Surre-Garcia
© C. Cabirol




Quan l’ancian president francés François Hollande vengoc a l’Ostau d’Occitània, Alèm Surre-Garcia le legiscoc un tèxte tan bèth, escrit de son calam saberut e talentuós, que’m balhèc l’enveja de’u publicar. Vaquí.
 



Devèm lo concèpte de Convivéncia aus istorians iberics màgers de la purmèra mitat deu sègle XX-au, coma Americo Castro, en seguida d’una relegida deu passat arabo-berbero-andalós de la peninsula. Aqueste mot es comun au castelhan, au catalan e a l’occitan. S’i tractava de tornar espiar un esperit de tolerància, un equilibri prim entre unas culturas, unas lengas, unas religions. Tolerància es totun un concèpte restrictiu: “Te tolèri d’aquí dinc a aquiu”, a trucas de la sancion, de l’exclusion e lhèu de l’eliminacion. Mes en tot considerar las societats europencas deu sègle IX-au, èra çaquelà dejà un cèrt progrés.
 
Lo mitan associatiu occitan s’apoderèc de d’ora - dempuèi las annadas 70 - Convivéncia, dambe lo sens basic de “Víver amassa”, concèpte sovent incantatòri que cau apiejar: com víver amassa?, perdequé?, be sèm obligats de víver amassa?
 
Dus festenaus occitans “Convivéncia”, creats a Tolosa e en Arle, s’i hèn, annada après annada, a amassar un public larg a l’entorn de la creacion musicala occitana e mediterranèa.
 
En 2011, un còp aver confrontat Convivéncia au mitan associatiu a l’entorn de conferéncias “Los Orients d’Occitània” (mès de mila sus vint ans), lo concèpte s’es afinat. Una auta definicion n’estoc espandida: “L’art de víver amassa dens lo respècte de l’Alteritat (en se medish e en defòra de se medish) en tèrmis d’egalitat.” Lo respècte de l’Alteritat nos sembla fondamentau dens una epòca quan los integrismes e los replecs politics o religioses an per mira d’eliminar l’Alteritat. L’Alteritat en se medish es mauaisidament acceptada, e totun permet de bastir palancas de cap a l’Aute. I a totjorn Alteritat en se.
 
Convivéncia estoc botat a l’aunor sus la plaça deu Capitòli au moment de l’omenatge deu 23 de març de 2012 a las victimas deus purmèrs atemptats salafistas cometuts en França. Una bandaròla redigida en unas lengas (occitan, francés, ebrèu, arab e anglés) botèc en valor las nocions de Pluralitat, d’Egalitat e de Dignitat.
 
En 2018, lo conse de Tolosa s’es engatjat dens un plan Convivéncia coma n’existís a Marid. Unas accions son en cors dens barris de la vila e am auferit au public, lo 23 de junh de 2018, una operacion culturala inedita en França sus un episòdi d’interferéncia culturala de l’istòria occitana tolosana “La Nòvia del Moro”.
 
Lo centralisme franco-parisenc a contribuit e contribuís encara a l’empraubiment linguistic e culturau deus paises dits “periferics” e notadament deus paises d’Òc. Pas nat relai nacionau per las creacions literàrias o musicalas occitanas. L’ignorància entretenguda es sistematica. Lo mesprètz es totjorn en rigor de cap a una lenga e una cultura qu’an mila ans d’existéncia. Nos acaram a una pèrda reala de substància, a un esperdici vertadèr e a un deliment deu ligam sociau. En 2012, dens un pichon obratge, Edgar Morin pausava aquesta question: “E seré pas la reconeishença de l’aute, a l’encòp dens sa diferéncia e dens sa semblança, que ns’es cada còp mès de manca e que’ns mia a la desunion?”
 
La grana majoritat de la populacion meridionala desconeish sa lenga pròpria e sa cultura pròpria qu’an sabut establir tot au long de l’istòria suberbèras relacions dambe lo monde transpirenenc e mediterranèu. Tot parièr, las populacions imigradas, notadament arabo-berbèras, desconeishen lor cultura pròpria e las interaccions qu’a podut engendrar.
 
Fàcia a la pensada binària caracteristica deu coble poscós París-Província, es important de privilegiar e promòver los espacis intermediaris qu’aperam en occitan “talvèras”, de saber marges creatius, espacis de dialògues e d’interferéncias, entre diferéncia e semblança, entre individu e comunautat, entre integracion e assimilacion …
 
Se lo concèpte de Convivéncia pertòca purmèr la civilizacion occitana, es pr’amor qu’aquesta a viscut moments tragics e fòrça instructius: Crotzada contra los Albigeses e los Catars, neishença de l’Inquisicion a Tolosa, tres sègles de guèrras ditas religiosas, pelejadas sus la separacion de la Gleisa e de l’Estat a l’entorn d’Emili Combes e de la grana figura de Joan Jaurés, caça a l’occitan dens las escòlas lavetz que lo quite Joan Jaurés saboc valorizar la lenga, installacion de detzenats de camps d’internament e de concentracion contra notadament los Republicans espanhòus entre Perpinhan e Montauban, etc …
 
Vaquí pr’amor seguissèm, contra vent e mareja e dempuèi mès de vint ans, a experimentar aqueste concèpte suu terrenh, notadament au còr de las vilas, dens los barris, a Tolosa, Albi e tanben a Carcassona dambe l’associacion 11Bouge que receboc en 2014 lo prèmi nacionau de l’Audàcia.
 
Es per aquò qu’am l’ambicion de tornar estar aquí medish (sèm un país frontalèr) e d’ara enlà un cairehorc sud-europenc, transpirenenc e mediteranèu. Sèm un. Volèm pas tornar estar un navèth honset, una resèrva naturala, solara o sauvatja per ciutadans adinerats.
 
Lo concèpte de Convivéncia es pas concurrent de lo de Laïcitat. Es mès plegadís e mens frontau. Conteng la Laïcita e la passa notadament per la presa en compte de l’Alteritat en se medish (Lengas, culturas, imaginari …) en relacion dambe l’Alteritat de l’aute. Lo monde de las reciprocitats e de las interferéncias e mès fecond que non pas lo deus replecs sus un prat carrat o exagonau.
 
Convivéncia s’aprèssa d’autes concèptes dens autas culturas coma Ubuntu en Africe deu Sud, car au còr de Nelson Mandela, Ta’ayush mushtarik d’Orient mejan o Kyosei-seihin deu Japon.
 
Me permeteratz d’acabar en tot citar Michel Serres, un occitan d’Aquitània:
 
“Temi a còps que la modernitat deishe morí’s o destrusisca çò de qué vesèm pas mès l’utilitat, lavetz que mestrejam pas la violéncia que ns’assètja.”
 


ALÈM SURRE-GARCIA 2021.
 

 
 
  abonar los amics de Jornalet    
 
           



publicitat
BANNER1 - IEO 09 divendres espaci occitan



Comentaris

14 de mai 18.50h

#12 La pacha es facha, tè!


Valora aquest comentari:   votar positiu 1   votar negatiu 0
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

14 de mai 18.09h

#5 Coneissi pas lo libre (a despart çò que se'n raportèt dins los medias). Mas soi interessat pel traductor. Es pas un traductor de mestièr, mas causiguèt de revirar aqueste obratge. Perqué? Imagini que l'ideologia del libre es pròcha de la sieuna. E quina es la sieuna? Vos daissi descobrir lo personatge:
https://www.youtube.com/watch?v=jm36BleTORU


Valora aquest comentari:   votar positiu 2   votar negatiu 0
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

14 de mai 17.42h

#11 "Lo prètzfach es ara de bastir quicòm de nòu per l'occitan (e se cal, fòra del circuit occitanista)"
Pacha!


Valora aquest comentari:   votar positiu 1   votar negatiu 0
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

14 de mai 10.11h

#9 Non pas.
Denoncii pas l'actitud individuala de l'un o de l'autre, mas lo decalatge comic entre un discors pacific e generós e una practica egoïsta (subvencionista) : tartufariá quotidiana que coneis plan qui que siá que frequenta lo mitan.
Lo prètzfach es ara de bastir quicòm de nòu per l'occitan (e se cal, fòra del circuit occitanista)


Valora aquest comentari:   votar positiu 4   votar negatiu 0
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

13 de mai 12.00h

#8 Exact, c'est la différence entre celui qui a le pouvoir et celui qui ne l'a pas. Les motivations sont les mêmes mais seul celui qui a le pouvoir les accomplit et les maintient. On comprend aisément le comment et le pourquoi.


Valora aquest comentari:   votar positiu 7   votar negatiu 0
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

13 de mai 09.52h

#4 Fin finala m'agrada plan lo discors pelejaire que denóncia las pelejas intèrnas. Es pas faus, mes i contribuís tanben.


Valora aquest comentari:   votar positiu 3   votar negatiu 2
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

13 de mai 09.49h

#7 Aqueste parallèle es plan vist, mes totun i a una diferéncia de las bèras :

- L'idèia que França sia lo centre dei monde es bravament espandit au finestron, a la ràdio, dens las escòlas e sabi pas on encara.
- L'idèia qu'Occitània sia lo centre deu monde es un biaish de recentrar la vertat, es a díser de partir d'un estat complètament desconegut deu public e ensajar de hèr conéisher la particularitat de la cultura. Entre "Occitània existís pas" e "es lo centre deu monde", bal... Legir la seguida


Valora aquest comentari:   votar positiu 9   votar negatiu 3
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

12 de mai 23.55h

Observons ce parallèle fascinant entre :
1) La francitude = La volonté obsessionnelle de tout ramener à la France en assénant rituellement les formules magiques "Laïcité, République, Droits de l'homme" pour bien persuader que, même s'il ne le sait pas, le monde entier tourne autour de la France .
2) L'occitanitude = La volonté obsessionnelle de tout ramener à l'Occitanie en assénant rituellement les formules magiques " Convivència, Paratge, Trobadors" pour bien persuader que, même... Legir la seguida


Valora aquest comentari:   votar positiu 18   votar negatiu 4
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

12 de mai 22.33h

Un plan polit discors per pas res. Que d'Occitània, reala o fantasmada, Hollande se'n fot completament. Coma tota la parisencalha que nos governa e que gèra sos "territòris" del "sud" segon son bon plaser.


Valora aquest comentari:   votar positiu 13   votar negatiu 0
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

12 de mai 17.58h

Un libre de legir :

Serafin Fanjul, Al-Andalus, l’invention d’un mythe, L’Artilleur éditeur novembre 2017, traduction de Nicolas Klein avec la collaboration de Laura Martinez, 700 pages plus index.

https://institut-iliade.com/al-andalus-linvention-dun-mythe-de-serafin-fanjul/

Per nosaus occitan la convivéncia d'a-n-aquel temps fusquèc Lampegia qu'acabèc sa vida dins un harem en Siria, plan luenc de l'imaginari dels nòstres conteirals aluserpits.


Valora aquest comentari:   votar positiu 19   votar negatiu 5
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

5 -10 -20 -tots
1
-
2 >




Comenta

Lo comentari es estat mandat corrèctament

  Previsualiza

La direccion del Jornalet a lo drech de publicar pas aqueles comentaris que respècten pas las nòrmas basicas d'educacion, civisme e dialòg.
publicitat
BANER2: OPLO liceu

Perfil

Joan-Marc Leclercq

Joan-Marc Leclercq logo rss

Musician de profession, autor d’un líber de conversacion suu gascon, d'un roman istoric "Ucraïna", d'un diccionari de rimas e de duas pèças de teatre.

mai d'informacions

contactar l'autor

Categorias

Las mai...


Mai d'articles

Archius




D'autres articles


Jornalet, gaseta occitana d'informacions