CAPCALERA: BOTIGA
CAPÇALERA2: OPLO

Jornalet, gaseta occitana d'informacions

Dimars, 27 de setembre

Joan-Marc Leclercq

Dimars, 6.9.2022 03h00

La miséria culturala de la còsta landesa


Comentaris 9 comentaris    
Dolent Fluix Bo Molt bo Fabulós (10 vòtes)
carregant En cargament


Nosautes que sèm sensibilizats a la preséncia de las culturas minorizadas dens lo maine public, espiam totjorn d’un biaish diferent çò que’ns entorneja quan viatjam capvath lo país.
 
E doncas i a un lòc qu’es particularament “sinistrat” d’un punt de vista culturau, es la còsta de mar occitana, aquiu on son arcuelhits los toristas au moment de la sason d’estiu.
 
Acabi de tornar de La Vena, en francés Labenne, au ras de la Mar Grana dens lo departament de las Lanas de Gasconha. Poderém pensar qu’aqueste parçan es complètament desgasconizat e francizat, mes es pièger qu’aquò.
 
A costat d’una cultura “surf” meslèu simpatica e que balha una originalitat a l’endret (de mès es una activitat realament fòrça presenta) nos trobam dens una mena de deliri espanholesc de mau comprénguer. Se vei a cada canton noms d’estanquets o de restaurants coma “La casa” o “La plancha” on son perpausats minjars iberics de totis, dambe mojitos, pollo asado e tortillas.
 
Çò de mès estranh (o pas tan qu’aquò fin finala) es de trobar elements de cultura basca de quan en quan. Mes de gascon, brica.
 
Solide aquò s’explica per las activitats economicas de la còsta, virada a 100% de cap au torisme, que dura pas que dus meses e que cau rentabilizar a tota fòrça. Los comerçants son quasi tostemps monde d’endacòm mès, complètament estrangièrs (dambe las duas significacions) a la cultura locala e que vòlon véner produits dens contèxte coneishut e non pas dens una demarcha de perpausar quicòm d’autentic de descobrir.
 
Segon jo, es una error. Lo torista a un cervèth e levat se cèrca pas qu’endrets per hèr la tampona (la hèsta) tota la nuèit en discotèca, poderé tostemps estar interessat per quicòm que descobriré e que seré diferent de çò que coneish dejà.
 
Per malastre, se veng deu nòrd de França o de París, tot çò d’espanhòu pòt jogar aqueste ròtle.
 
 
 
 
abonar los amics de Jornalet
 
 


 



publicitat
BANNER1 - OPLO erasmus



Comentaris

12 de setembre 10.01h

#8 Pas cap de rasigas lengadocianas ? Cossi se fai qu'al temps del desvelh occitan de fa cinquanta ans los cantaires occitans mai coneguts e que vendian lo mai de discs èran totis tres de Lengadocians ? Marti e Mans de Breish, audencs, Patric, d'Erau ? Cossi se fai que l'ostal de discs emblematic de la nòva cançon occitana dels ans setanta, Ventadorn, foguèt creat a Besièrs ?


Valora aquest comentari:   votar positiu 2   votar negatiu 0
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

8 de setembre 22.44h

#7 En meme temps, de "rasigas" lengadocianas, n'i a pas cap.
Es benlèu la sola region d'Occitània qu'a pas cap de nom propri e cap d'identitat culturala forta (se comparam amb Gasconha, Provença o Auvernha).
Alara, lo brave mond, desculturat, agacha cap a una Espanha de bric e de broc (segur, après aver rebufats tantes "Espagnols de merde" (catalans, plan sovent) que fan partida del paisatge dempuoi 50 ans, sens parlar del racisme cap al gitanos).
E disi aquo que soi lengadocian.


Valora aquest comentari:   votar positiu 6   votar negatiu 7
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

8 de setembre 16.36h

Çò meteis del costat de la còsta lengadociana :L'Hacienda, La Casa, El Chiringuito sens parlar de las espanholadas de la "Feria" de Besièrs que regaudísson de lengadocians que i creson trapar tornar sas rasigas.


Valora aquest comentari:   votar positiu 11   votar negatiu 3
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

7 de setembre 22.48h

Me soi trufat dels exemples de l'article (surf, discotèca, "casa"...) per mostrar que pòdon èsser tan occitan, tan gascon coma la corsa, las hèstas o la veishiga. Pas mai, pas mens.
Pensi que val mai rire d'aquò (en tot aprene causòtas çaquelà) que non pas plorinejar encara e tostemps sus la cultura que s'esvanìs.
Sens mancar de respècte a digùs


Valora aquest comentari:   votar positiu 5   votar negatiu 0
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

7 de setembre 13.59h

E far de surf en occitan ?
Aquel espòrt nautic landés, lisar amb una pòst per ersas, es plan practicat de per le monde local.
Le lexic n’es mai que mai anglés tal coma maites espòrts mai ne son claufits en tota lenga correnta.
Amb aquò quines espòrts practican les occitanistas fòra del maine cultural?


Valora aquest comentari:   votar positiu 2   votar negatiu 0
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

7 de setembre 08.04h

#3 Totun, entre una restauracion tipicament landesa e aquelas espanholadas derisòrias e "culturalement" plan mai franquistas que non pas autenticament ibericas, ieu, torista, auriái plan fait la causida ! Cal dire que me fau vièlh, e que ma generacion es non es mai la que melhor representa lo consumerisme toristic mejan… Lo darrièr còp qu'ai manjat a un restaurant per las Landas (e d'ont volètz que sián, a despart de Gasconha…), èra amb Bernat Manciet. Aquò non me rejovenís gaire... Legir la seguida


Valora aquest comentari:   votar positiu 9   votar negatiu 9
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

6 de setembre 14.20h

Per trapar d'occitan en Occitània basta pas d'espiar, cal espepissar

Atau, còsta La Vena...
Per dançar i a la discotèca "Lou Traouc" a Senhòssa
Per crompar vestits de surf i a "Adishatz" a Capbreton
E puèi en gascon l'ostau se ditz atanben... la casa :)

Per Lanas, quitament sus la còsta, i a de que far son mèl per l'occitanista que se passeja...


Valora aquest comentari:   votar positiu 8   votar negatiu 10
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

6 de setembre 09.01h

Planvengut en "Occitaña" (o Gascoña), lo pais de l'alienacion culturala del "sud" ...
Avèm las ferias, las tapas, la sevillanas...

Me soi totjorn demandat s'a Sevilha avian de besonh de far una "fèsta del caçolet"...


Valora aquest comentari:   votar positiu 26   votar negatiu 6
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

6 de setembre 07.03h

Tiò mes a costat d'aquerò, a Anglet, pròcha de La Vena, lo ''Théatre des Chimères'' qu'a amassat hèra de monde dab un espectacle sus Arnaudin pendent l'estiu.
En realitat, çò qui's passa sus la còsta qu'ei parièr com çò qui vedem a Tolosa o Montpelhièr : La mort de la nosta cultura en dehòra de quauques eveniments culturaus.


Valora aquest comentari:   votar positiu 24   votar negatiu 1
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

5 -10 -20 -tots
1




Comenta

Lo comentari es estat mandat corrèctament

  Previsualiza

La direccion del Jornalet a lo drech de publicar pas aqueles comentaris que respècten pas las nòrmas basicas d'educacion, civisme e dialòg.

Perfil

Joan-Marc Leclercq

Joan-Marc Leclercq logo rss

Musician de profession, autor d’un líber de conversacion suu gascon, d'un roman istoric "Ucraïna", d'un diccionari de rimas e de duas pèças de teatre.

mai d'informacions

contactar l'autor

Categorias

Las mai...


Mai d'articles

Archius




D'autres articles


Jornalet, gaseta occitana d'informacions