CAPÇALERA: AMIC Covid19

Jornalet, gaseta occitana d'informacions

Dimècres, 27 de mai

Domergue Sumien · Questions de lenga occitana

Diluns, 4.5.2020 03h00

Perseveratz, creatz, contunhatz


Comentaris 3 comentaris    
Dolent Fluix Bo Molt bo Fabulós (132 vòtes)
carregant En cargament


Endri Yana Yana dempuei Pixabay




Etiquetas
abnegacion, creacion, perseverança, sumien

Sosten
 
Planhi la desparicion dei vidèos de locutors primaris que Lissandre Varena publicava amb l’etiqueta Suve Prod. E planhi la fin programada deis articles de Quentin dins Jornalet sus lei solucions informaticas.
 
Quand Quentin deplora l’illectronisme de la populacion, a rason. Cresi que l’esfòrç de vulgarizacion es etèrne e inevitable. Una causa justa —coma l’informatica etica— se propaga pas solament perque es vertuosa. Tanben cau trobar lo bòn metòde per sensibilizar de gents tròp condicionadas. Quentin ditz una veritat importanta. I a d’aisinas informaticas sosutilizadas que poirián ajudar mai l’occitan. Leis occitanistas se devon bolegar per ne tirar profiech.
 
A prepaus de Lissandre Varena: senti una empatia per son trabalh, e mai se i a agut de divergéncias superficialas. Quand Lissandre Varena vòu discutir amb ieu per saber se la reconquista de l’occitan comença per la vila o la campanha, ieu li respòndi simplament que la vila e la campanha s’opausan pas. Ma posicion es que cau pas negligir la vila perque lo pòble occitan es fòrça urbanizat. Evidentament sosteni tanben la promocion de l’occitan a la campanha. Donc lo trabalh de Lissandre Varena en terren rurau, si que m’agrada.
 
Quinei que sigan lei nuanças, pòrti mon sosten a Lissandre Varena e a Quentin perque son descorats, non escotats, non sostenguts... mentre que dedican d’esfòrç desinteressats per desvolopar l’occitan. E son pas solets. D’autreis occitanistas an viscut de decepcions similaras e, ara, leis exprimisson dins lei comentaris de Jornalet.
 
 
La reconeissença meritada finís qu’arriba
 
Per Quentin, Lissandre e leis autrei personas descoradas, vòli dire quicòm. Un trabalh qualitós, sincèr, tenaç e non reconegut finís sempre que tròba la reconeissença que merita.
 

— Lei gramaticas de Juli Ronjat (descriptiva) e de Loís Alibèrt (normativa) se publiquèron dins de condicions fòrça precàrias e, totun, son vengudas de referéncias indefugiblas. Uei an engendrat una descendéncia fegonda. Sens Ronjat e Alibèrt, uei, l’occitan lo cultivariam fòrça mens. L’occitan va mau, es clar, mai Ronjat e Alibèrt an creat aumens un sòcle quasi indestructible de coneissença de la lenga que restarà util dins lo futur.
 
— I a d’obratges e d’enquistas sus l’occitan que dòrmon dins leis archius, qu’an jamai trobat d’editors e que son pas encara pron esplechats. Mai sabi que i a de projèctes per leis editar enfin.
 
— De pintors coma Pau Cesana e Amedeo Modigliani obtenguèron pas la glòria que meritavan pendent que creavan. E pasmens, ara, l’istòria de l’art se pòt pas concebre sens elei.
 
Un còp de mai, invocarai la crisi de l’occitanisme qu’explica una granda part dau defèci, de l’inèrcia, de l’indiferéncia. Mai a tèrme mejan, l’occitanisme es pas condemnat a una crisi etèrna. S’es redinamizat dins lo passat e se tornarà amodar dins lo futur. Çò que se reconeis pas ara serà demandat deman.
 
Desiri a Quentin, a Lissandre e ais autres de viure d’experiéncias bèlas e de trobar de gaug dins çò que fan. Li demandi d’escondre pas seis òbras mai de lei valorizar, de lei far créisser o, aumens, de leis aparar dins un santuari. Coma son d’òbras sincèras amb de matèria concreta, seràn reconegudas tard o d’ora.




abonar los amics de Jornalet

 

 



publicitat
BANER1: AOF



Comentaris

13 de mai 16.38h

Santuari per Refugi es un anglicisme.


Valora aquest comentari:   votar positiu 0   votar negatiu 0
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

4 de mai 12.32h

#1 Autrament dit, e per non pas semblar ni tròp negatiu, ni tròp opausat a l'autor d'aqueste article ((car aquò non es pas ma tòca) dirai simplament aiçò : nos cal far çò ben, çò bon, çò bèl, per amor de çò bon, de çò ben, de çò bèl, e non pas per reconeissença… Se que non, tot çò, bon, bèl e ben es perdut d'avança. E coma o m'escriviá Max Roqueta dins una letra datada de 1994, justament subre aqueste sicut, per çò que n'es d'èsser o non reconeguts, "daissam crain... Legir la seguida


Valora aquest comentari:   votar positiu 14   votar negatiu 7
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

4 de mai 08.39h

L'autor escriu : « Per Quentin, Lissandre e leis autrei personas descoradas, vòli dire quicòm. Un trabalh qualitós, sincèr, tenaç e non reconegut finís sempre que tròba la reconeissença que merita. » A l'evidéncia, aquò me sembla un messatge de simpatia e de sosten per de gents qu'a bon dreit Domergue Sumien estima valentas. En se, la simpatia e l'aprobacion personala, aicí, aquò non se discutís pas. Non se jutja pas.

Mas l'optimisme, mai que mai subre aqueste sicut precís, non... Legir la seguida


Valora aquest comentari:   votar positiu 18   votar negatiu 10
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

5 -10 -20 -tots
1




Comenta

Lo comentari es estat mandat corrèctament e es en espera de moderacion

  Previsualiza

La direccion del Jornalet a lo drech de publicar pas aqueles comentaris que respècten pas las nòrmas basicas d'educacion, civisme e dialòg.
publicitat
BANER3: Ràdio Occitània

Perfil

Categorias

Las mai...

Mai d'articles

Archius




Etiquetas

D'autres articles


Jornalet, gaseta occitana d'informacions