CAPCALERA: ajuntament de tolosa
CAPÇALERA2: mot amagat

Jornalet, gaseta occitana d'informacions

Dijòus, 26 de mai

Ramon Ginolhac

Dijòus, 20.1.2022 03h00

Punts en debat sus la crotz occitana:
2. La legenda d’Emma de Provença


Comentaris Pas cap de comentari    
Dolent Fluix Bo Molt bo Fabulós (8 vòtes)
carregant En cargament


Tombèl de Jaufre de Venasca dins l’abadiá de Senanca. Sègle XIII.
© Ginolhac




D’unes tèxtes afirman que seriá Emma de Provença qu’auriá portada la crotz occitana a Tolosa.
 
Cal presentar aquesta comtessa de Tolosa, segonda molhèr de Guilhèm Talhafèrre. Pr’aquò es pas aisit tant las indicas balhadas aicí o alai son desparièiras. Òm se pòt demandar se qualque còp i a pas confusion amb d’autras femnas.
 
Emma de Provença èra la filha del comte Roubaud e la neboda de Guilhèm primièr de Provença. Los dos fraires èran comtes de Provença en indivision. Semblariá qu’Emma seriá nascuda vèrs 977. Auriá maridat Guilhèm Talhafèrre, lo comte de l’an mila en 998 o qualques annadas pus lèu. Segon de Manteyer, Emma moriguèt entre 1024 e 1030[1]. ( Segon d’autras sorgas, seriá mòrta en 1063). Èra la maire de Pons, futur comte de Tolosa. Agèt d’autres enfants. A la mòrt de Roubaud vèrs 1008, venguèt comtessa de Provença en indivision; portèt a la familha comtala de Tolosa sos dreches sus Provença.
 
Longtemps tanben, l’istòria de son òme, Guilhèm III dich Talhafèrre, foguèt imprecisa, comola de contradiccions. Reteni aicí la contribucion de Martin de Framond[2]: Guilhèm III seriá lo filh d’Azalaís d’Anjou e d’un comte Raimond inconegut dels autors de Histoire générale de Languedoc. Aqueste Raimond moriguèt en 978 dins una batèsta contra lo comte de Carcassona. Veusa pel segond còp, Azalaís foguèt un temps l’esposa del jove rei de França Loís puèi maridèt Guilhèm primièr de Provença. Aital, Guilhèm Talhafèrre aguèt pro lèu l’escasença de conéisser Emma: èra la neboda del quatren marit de sa maire.
 
Hélène Debax precisa que lo coble Emma – Guilhèm Talhafèrre demorava sovent en Provença[3].
 
A la fin de sa vida, Guilhèm primièr de Provença manifestèt una devocion particulara a la crotz del Crist. Ne tornarem parlar. Es possible que de son costat, Emma aja manifestat una devocion a la crotz; una legenda diriá qu’aviá un cofret amb una crotz personala. Pr’aquò se pòt pensar que ni per l’un, ni per l’autra, s’agissiá pas de la crotz occitana que coneissèm. Avèm pas cap de pròva d’aquela possibilitat. De mai, òm vei pas cossí, se una tala crotz aviá existit, auriá pogut demorar amagada pendent un sègle e mièg. Pensi qu’es infondat d’atribuir a Emma un ròtle dins l’origina de la crotz occitana.
 
Qualque còp la segonda femna de Guilhèm Talhafèrre es dicha “Emma de Venasca”. Aquesta denominacion es susprenenta amai s’òm compren que pòsque èsser influençada per las croses plan conegudas a Venasca: placa amb de croses originalas presentada al baptistèri, croses sus un tombèl dins l’abadiá de Senanca, blason de la vila amb sas colors originalas, crotz d’azur sus un camp d’aur. Los senhors de Venasca son coneguts dempuèi fòrça temps, un Venasca, cavalier, es testimòni d’un acte de 1043 per una donacion dels comtes de Provença a l’abadiá Sant Victor de Marselha. Pr’aquò los Venasca èran pas de la familha dels comtes de Provença. Emma, comtessa de Tolosa d’una part, comtessa de Provença en indivision d’autra part, èra a un autre nivèl de poder e de prestigi.
 

 
 

 
[1] Georges de Manteyer. La Provence du premier au douzième siècle, Études d’histoire et de géographie politique. Paris, Picard, 1908. Paginas 265-275.
[2] Martin de Framond. La succession des comtes de Toulouse autour de l’an mil (940 – 1030). Annales du Midi, 1993. Paginas 472-475.
[3] Hélène Debax. Statégies matrimoniales des comtes de Toulouse. Annales du Midi, avril-juin 1988.




abonar los amics de Jornalet

 

 



publicitat
BANER3: Ràdio Occitània



Comentaris


No hi ha cap comentari




Comenta

Lo comentari es estat mandat corrèctament

  Previsualiza

La direccion del Jornalet a lo drech de publicar pas aqueles comentaris que respècten pas las nòrmas basicas d'educacion, civisme e dialòg.

Perfil

Ramon Ginolhac

Ramon Ginolhac logo rss

Escrivan e professor de matematicas a la retirada. Autor d’un libre sus la crotz occitana, de divèrsas publicacions sus Enric de Ròchaguda, sol o collectivament, e en setembre de 2015 Escriches de femnas tarnesas

mai d'informacions

contactar l'autor

Las mai...

Mai d'articles

Archius




D'autres articles


Jornalet, gaseta occitana d'informacions