CAPCALERA: Lo Diari

Jornalet, gaseta occitana d'informacions

Diluns, 26 d'octòbre

Terric Lausa

Divendres, 4.7.2014 03h00

Èm ça que donam


Comentaris 6 comentaris    
Dolent Fluix Bo Molt bo Fabulós (19 vòtes)
carregant En cargament





Àudios Èm ça que donam (MP3, 4' 27'')

Escolta audio


Etiquetas
donar, donasan, jornalet, lausa, papin

Poiria assajar d’explicar tecnicaments perqué es important d’ajudar Jornalet and’un petit escotisson  de 20 èuros per an, que la causa ne val la pena, que sense moneda podem pas res fèr a l’ora d’ara e causes autres. Mas fin finala me sembla mès senat de pensar a mon grand-paire.
 
La miva familha mairala sorteis de Donasan, aqueste polit país pirenenc de termièra, entre Lhengadòc e Catalonha. El miu pepin, l’èi pas jamès conegut ja qu’èra despartit qualques annades abans que nasquèsse ieu, mas l’istòria de la siva vida me siguèc tostemps contada e tèni d’elh un imatge gaireben carnal.
 
L’òme èra esclopièr de son mestièr. Una granda partida de la siva vida siguèc plan trista. Tenia sonque sèt ans quand perdèc el siu papà. Èra una epòca qu’i avia pas ges de seguretat sociala e pendent un temps el jove orfanèl ande sa maire, per se morir pas de talent, se’n anavan lhogar a la jornada per trabalhar pels camps o gardar’l bestiar. E quand la vida campèstra se metia a somelhar e que’l trabalh se fasia rar li demoravan pas que de passar de casa en casa e de bòrda en bòrda per prepausar lhor sola riquesa: lhors preguières e lhors benedicitats recitadis en tremolar de fred sul lindal de les pòrtes contra una pèça de moneda, un talhon de pan o una escudèlha de sopa.
 
Apèi, pauc a pauc maire e filh comencèguon de se’n milhor sortir del moment que ma rèira-menina se tornèc maridar, and’ un brave òme. La familha demorèc paura mas i avia de qué menjar cada jorn a l’ostal. El pepin poguèc tornar a l’escòla e com plan de mainatgis pauris siguèc un bon escolan e obtenguèc el certificat d’estudis, ça qu’èra una fiertat per la familha. Nos demòran encara qualquis quasernets escrits de la siva man que la caligrafia es un viatge dins el temps. Mon grand servèc d’aqueste temps de privacions de l’enfància una petita talha (fasia 1m55) e una santat fragila, santat que les quatre annades qu’anèc passar a 40 ans dins les trencades de la Granda Guèrra desmarguègon per sempre aprèp qu’agèsse tastat de les balhonetes pel ventre e del gas pels polmons.
 
A 65 ans, quand el mond volian pas mès crompar d’esclòps, cada jorn prenia la bicicleta end’ anar trabalhar per les rotes de montanha a martelhar els calhaussis. Els que’l coneguègon dison qu’èra un valent fòra comun e sustot dison que malgrat totis els malurs qu’atraversèc jamès perdèc pas la fe en Dieus, la fe en la siva familha e en la vida. La siva petita talha l’embarassava pas: compensava per la rapiditat fins al punt que’l mond el sonava “Lhucet” del siu escais. Disia totstemps: “Val mès un petit desgordit qu’un grand estabosit”. Els sius principis de vida an passat les annades e inspiran encara la siva descendéncia. Sovent repeteissia: “Èm riquis de ça que donam, pas de ça qu’amassam. Quand ande ma paura mamà aviam pas res a donar, donàvem les nòstres preguieres, e els que nos escotàvem eran els nòstris debitors. O cal donar tot: aquò es la granda vida”.
 
Mon pepin Joan Vidal per ieu es un aibre de saviesa, la saviesa d’Occitània qu’a atraversat els sègles e que coneissi tanben a travèrs elh. El siu dire tal com o m’an raportat m’es una font d’inspiracion permanenta.
 
De grands òmes com o èra el miu petit Lhucet n’i a de pertot sus la nòstra vielha tèrra occitana. Cresi que la nòstra capacitat a donar es la fòrça mès granda que nos lhiga a totis nosautris els occitans. La generositat que portava el miu grand èra pas sonque siva. Fin vèi encara es la de tot el pòble nòstre. Saber donar es benlhèu ça que milhor partatjam. Es ça que nos fa grands.



publicitat
BANNER1: IEO Arièja



Comentaris

7 de julh 09.03h

#5 Los Amics de Jornalet intervenon pas dins la linha editoriala de Jornalet: es d'en primièr la responsabilitat del director e redactor en cap, Ferriòl Macip Bonet. Avèm pas tanpauc de tòca politica: lo sol ponch comun de nòstres 42 sòcis (a l'ora d'ara) es de volar ajudar financièrament Jornalet per que contunhe d'existir e mai se desvolope. L'albergatge e lo logicial sens lo qual Jornalet non poiriá foncionar còstan car, e nos sembla normal que Ferriòl Macip Bonet, que passa almens... Legir la seguida


Valora aquest comentari:   votar positiu 5   votar negatiu 0
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

7 de julh 00.41h

hòrt polit, quiòc,
mès aquò explica pas per qué seràn utilizats los sòus deus escotissons.

e tanpauc quala es l'amira editoriala, politica, l'organizacion redactoriala, lo biaish los articles e los opinants son causits.... de Jornalet ?


Valora aquest comentari:   votar positiu 0   votar negatiu 5
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

4 de julh 19.23h

La vida dels menuts de la contrada nòstra dins un parlar qu'entendi la votz del Pèire Pótz quand lo legissi.
Mercé Terric.


Valora aquest comentari:   votar positiu 5   votar negatiu 0
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

4 de julh 10.09h

Coma bon occitan nos venes de far un grand present amb aqueste excellent relat. Brave Terric te desligues pas jamai de la tieuna tèrra perque ès de las personas que li donan la neuritud qu'a de besonh


Valora aquest comentari:   votar positiu 7   votar negatiu 0
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

4 de julh 09.03h

“Èm riquis de ça que donam, pas de ça qu’amassam. Quand ande ma paura mamà aviam pas res a donar, donàvem les nòstres preguieres, e els que nos escotàvem eran els nòstris debitors. O cal donar tot: aquò es la granda vida”: subrebèlas paraulas, Terric!


Valora aquest comentari:   votar positiu 11   votar negatiu 0
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

4 de julh 03.31h

Tant esmavent ! Mercés.


Valora aquest comentari:   votar positiu 6   votar negatiu 0
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

5 -10 -20 -tots
1




Comenta

Lo comentari es estat mandat corrèctament

  Previsualiza

La direccion del Jornalet a lo drech de publicar pas aqueles comentaris que respècten pas las nòrmas basicas d'educacion, civisme e dialòg.
publicitat
BANER3: Ràdio Occitània

Perfil

Terric Lausa

Terric Lausa logo rss

Faguèt d'estudis d'occitan a l'Universitat de Montpelhièr. Militant occitanista e aimador de la frairança occitano-catalana.

mai d'informacions

contactar l'autor

Mai d'articles

Archius




D'autres articles


Jornalet, gaseta occitana d'informacions