CAPÇALERA: HISTÒRIA DE LA CUINA CATALANA I OCCITANA
CAPÇALERA2: FAI-TE SOCI

Jornalet, gaseta occitana d'informacions

Divendres, 22 de novembre

Andriu de Gavaudan

Dimenge, 26.8.2018 03h00

La premsa preissa… pas tant qu’aquò!


Comentaris 11 comentaris    
Dolent Fluix Bo Molt bo Fabulós (17 vòtes)
carregant En cargament


Après la cessacion d’activitat de La Setmana, faguèri un Editorial post mortem — que passèt sus la tela, sul site del jornal defuntat — e, desempuèi, me soi calat… Pòt arribar, mas un mòrt es pas fach per se reviscolar; un còp sepelit, o demòra! Es possible que, dins qualques annadas, los que seràn pas estats lobotomizats conten, lo jornal en man per ne portar la pròva, l’istòria d’una utopia —utopia que durèt 23 ans ça que la— assassinada, amb fòrça contravertats, per un organisme recent que sa tòca es d’ajudar a l’expression occitana dins totes los domenis…
 
L’OPLO —cal pas aver paur de lo nomenar— organizèt l’afar de man de mèstre. 
 
Cal saber que los occitanistas del sègle XXI son pas d’arlèris coma los del sègle passat que militavan, creavan, fasián de musica, fargavan de libres, de metòdes d’ensenhament, de diccionaris de lenga, etc. gaireben totjorn be-ne-vò-la-ment; arribava a còps que damorèsse qualque moneda après una operacion, e, dins aquel cas, lo “benefici” èra tornar investit dins una autra operacion.
 
Non, los occitanistas d’uèi que se vòlon in, qu’acceptan las constrenchas del mercat, presican que cal pas mai un comportament aital que depen tròp sovent del bon voler de las institucions qu’autrejan las subvencions. Aqueles occitanistas dison que se cal comportar en professionals e que serà sonque aital que las causas avançaràn.
 
Per aquò far, per ajudar aqueles occitanistas novèls responsables e professionals, capables de comprene los enjòcs de nòstra societat e d’èstre pas mai de paures pescaluna, de colhons, qué! un organisme  foguèt creat: aquel organisme es l’OPLO.
 
L’organigrama es eloquent: levat la directritz, ufanosa coma una piòta de conéisser pas la lenga, gatge de son imparcialitat (çò diguèt, pareis), los autres son de monde que coneisson la lenga e que son pagats pels poder publics. Son de pro-fe-ssio-nals!
 
Aquel monde sabon çò qu’es de fargar un libre, d’editar un setmanièr e se o sabon pas, auràn d’autres emplegats per anar furgar dins lo jornal oficial o endacòm mai e que seràn capables de los assabentar.
 
Los occitanistas de l’epòca vièlha se petaçavan per escriure, crear, etc. e fasián la pròva que le movement existissiá en caminant!
 
Los de l’OPLO an pas esitat a acompanhar lo jornal dins la tomba… cap de suènhs palliatius… anem, zo! Un jornal en occitan que pareis dempuèi mai de vint ans es una anomalia subretot quand a pas qu’un milierat d’abonats. 
 
Mas enfin, cossí volètz vendre se vòstre mèdium es pas en venda dins las maisons de la premsa d’Occitània? Cossí volètz crear un lectorat se parlatz que d’eveniments nacionals o internacionals, d’un punt de vista occitan, d’acòrd mas enfin! Lo legeire potencial d’Escota-se-plòu, aquò l’interessariá mai parlèssetz de campionat del monde dels escupeires de granas de melon, o cresètz pas?
 
Fin finala, La Setmana, chic a chic, se suicidava e l’OPLO, en tota caritat occitanoadministrativa, abreugèt las sofrachas!
 
Aimariái d’apondre quicòm… Dins tota entrepresa, fins ara, i a d’òmes e de femnas. Foguèron preses en consideracion, los professionals que, cada setmana, fasián viure nòstra lenga? Desempuèi lo començament avián sabut crear un malhum de benevòls per los ajudar.
 
Es aital que, mai de vint ans a, me trobèri a editorializar cada setmana, ont que me tròbèssi — Estats Units, Australia… Portèri ma pèira a l’utopia de Dàvid Grosclaude  e de los qu’an seguit; qu’agi pas escrich de caps d’òbra, o sabi mas ai ensajat de portar d’elements de reflexion als legeires; e m’es arribat —òc— de recebre compliments. Mai de vint ans amb 51 editorials per an e, ara… al caumatge!!! Sic transit…
 
L’OPLO promet que vòl ajudar a la creacion d’un autre mèdium… Me deurián sonar l’endevinaire e pas Gavaudan. 
 
Los arguments qu’an empachat de sostenir La Setmana seràn levats sens cap de problèma, veiretz! A l’entorn de l’OPLO, soi segur que i a monde impacients d’aver lor nom dins l'orsa del jornal a venir! O diguèri a un rencontre organizat per de jornalistas nacionals: ”Lenga de fusta, lenga de puta!” Quitament amb la traduccion, comprenguèron pas…
 
Los de l’OPLO son pas jornalistas mas se dison professionals occitanoadministratius e soi segur que comprengueràn.
 
 
 
 
L’editorialista de La —paura— Setmana
 
Andriu de Gavaudan
 
 
 
 

 
 


abonar los amics de Jornalet
 



publicitat
BANER1-2-3: DGPL TRADUCTOR



Comentaris

6 de setembre 00.15h

#9 Avètz un projècte chifrat, una simulacion d'un modèl equilibrat, per fin de constituir una associacion ?

LOL... Sia vos sètz enganat sus la darrièra paraula e voliatz diser "un projecte, una entrepresa"... Si de non demandar un "modèl equilibrat"en tot emplegant "associacion" (aprep se pòt mas cal esser biaissut, se dison que d'unes i arribon sense nat subvencion) es una pèca al nivel marketing...


Valora aquest comentari:   votar positiu 0   votar negatiu 0
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

6 de setembre 00.11h

La paura Setmana nos daisset, sembla que l'editorialiste garda la fissa tant agradiva... Aprep me semble que dins lo "coucou oplo plopaloma" i'a qualqu'un que coneis ben la premsa.... Subretot la Setmana
Bon aprep la persona que n'en parli foguèt pas formada a la Setmana, benleu lo media (e subretot l'òme) davancier que lo formèt aura agut l'astre de trapar lo pes del cambajon a la festa del vilatge... Veirem ben
Esperi subretot que los "umans" que citas van plan e an pas perdut lo biais e ... Legir la seguida


Valora aquest comentari:   votar positiu 0   votar negatiu 0
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

29 d'agost 13.40h

Realisme
Dins le monde actual, cal considerar un jornal com una entrepresa amb una clientèla en equilibri economic e financièr. Le monde associatiu subvencionat es generalment un monde fòra-sòl e fòra-sòuses.
L'OPLO es l'OPLO, mais de que n'es de la realitat economica e financièira e de perspectivas?
Avètz un projècte chifrat, una simulacion d'un modèl equilibrat, per fin de constituir una associacion ?


Valora aquest comentari:   votar positiu 0   votar negatiu 0
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

28 d'agost 13.13h

Pro d'acòrd dab tu ! (Pèir Veishiga, ex rubriquejaire rugbi, o rugbiejaire rubrica)


Valora aquest comentari:   votar positiu 1   votar negatiu 0
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

28 d'agost 04.42h

magradavi a ieu LaSetmana. lo vesiai coma un jornal militant .E la lectura era un acte militant(lo clavier m'engarca?).Me fa petar los accents). Impossible descriure aqueste matin.vos daissi .Tristum!


Valora aquest comentari:   votar positiu 2   votar negatiu 0
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

27 d'agost 09.58h

#4 E es aqui que s'escandilha lo taus de reactivitat occitan.... es vesi de lo del limaç...


Valora aquest comentari:   votar positiu 0   votar negatiu 3
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

27 d'agost 00.17h

#4 E mai que mai una info generalista, qualitadosa e ambiciosa. Pas d'info amicalista.


Valora aquest comentari:   votar positiu 0   votar negatiu 0
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

26 d'agost 23.46h

Un projèct equilibrat e un collectiu de sostèn abonable, papièr o numeric, semanièr o messadièr...
Avetz chifras e analise del passat e d'un pesuppausat (budget) previsional?


Valora aquest comentari:   votar positiu 0   votar negatiu 0
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

26 d'agost 16.57h

Sénher Gavaudan, una capelada!
Foguèt un plaser de legir vòstres editorials totas aquelas annadas. Vòstras reflexions plan senadas, èra çò primièr que legissiái dins La Setmana. Pensi pas m’èsser trapat en desacòrdi amb vòstres vejaires o alara rarament. O confèssi : lo trapi de manca vòstre billet.

Per lo demai, pensi que i a pro d'indicis que mòstran que vòlon enterrar l'occitan en fasent semblant de l'aparar. Nos daissan un nom de region coma joguet de consolacion malbiai... Legir la seguida


Valora aquest comentari:   votar positiu 11   votar negatiu 0
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

26 d'agost 12.48h

Vesi pas gaire de joves amb un jornal dins las mans. N’i aviá un còp èra, subretot dins lo mitan estudiant qu’es demograficament important. Son pus atirats d’uèi per qualques revistas mesadièras, en rapòrt amb çò que los passiona, dins lo domeni dels lésers o dels viatges per exemple.
Es una premsa que pren son temps, que monta de dorsièrs, que fa de reportages, e que pòt rivalisar encara amb Internet.
La politica se´n viran...braves pichons.
Alara un jornal que lor parlèsse ... Legir la seguida


Valora aquest comentari:   votar positiu 6   votar negatiu 0
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

5 -10 -20 -tots
1
-
2 >




Comenta

Lo comentari es estat mandat corrèctament

  Previsualiza

La direccion del Jornalet a lo drech de publicar pas aqueles comentaris que respècten pas las nòrmas basicas d'educacion, civisme e dialòg.
publicitat
BANER1-2-3: DGPL AN LAFONT

Perfil

Andriu de Gavaudan

Andriu de Gavaudan logo rss

Editorialista de La Setmana dempuèi 1996 e autor de la cronica occitana setmanièra al Petit Bleu de l’Agenais desempuèi 1978

mai d'informacions

contactar l'autor

Mai d'articles

Archius




D'autres articles


Jornalet, gaseta occitana d'informacions