CAPÇALERA: IEA-AALO
CAPÇALERA2: Botiga

Jornalet, gaseta occitana d'informacions

Divendres, 2 de decembre

Eric Roulet

Dimècres, 23.1.2013 03h00

Gasconisme e Occitanisme (II). Lo problema de l’identitat


Comentaris 23 comentaris    
Dolent Fluix Bo Molt bo Fabulós (10 vòtes)
carregant En cargament


Per un grop uman, l’identitat es davant tot un ahar afectiu…
 
Un afectiu bastit sus la reconeishença de valors comunas tiradas de la lenga e de la cultura, de l’istòria, de la politica o de tot a l’encòp.
 
Per un inglés, l’ahar es simple: una lenga comuna dens una istòria comuna dens un estat comun!
 
Per los occitans, la causa truca de pertot, tant au nivèu de la lenga coma de l’istòria e vos conti pas la politica! La diversitat de las situacions impausa una identitat causida.
 
Lo camin es atau dubert a totas vias possiblas… Fau donc que los arguments occitanistas siïn autant “rasonables” com possibles, es de díser, s’aquò se pòt, pausats sus realitats.
 
Deisham donc i soscar un chic:
 
Per çò qu’es de la lenga, avem egau una tropa d’arguments, tant linguistics com istorics per poder parlar, au mens, d’un heish comun de lenga(s)… Dempui los trobadors, i a una consciéncia pro clara de l’existéncia d’una comunautat culturala.
 
Lo Felibrige, que pas jamei prenut de las pausicions claras aquí-dessús, s’espandit egau sus lo territòri occitan tot!
 
Ací començan las diferéncias: los uns parlan de la lenga occitana e de sos dialectes, los auts de las lengas d’òc, mes fin finau, cadun se diuré poder tornar trobar sus aqueth sentit de comunautat culturau. Au mens los arguments occitanistas son, sus aqueth sicut, pro “scientifics” per eishivar tota acusacion d’arbitrari.
 
Per çò qu’es de l’istòria, tot es plan mei complicat: i a pas d’istòria comuna enter los parçans de lenga d’òc (medish se s’i pòt trobar de temps en quan daus ligams). Deféner lo contrari seré mensorgèir e aubriré la pòrta a totas criticas justificadas.
 
Mes lo problema se torna trobar per Gasconha: i pas d’unitat istorica de Gasconha dempui mei de 1000 ans (au mens). Istoricament, una partida se tròba en Aquitània, una auta en Lengadòc, un auta encara dens los reiaumes de Navarra o d’Aragon.
 
Impossible donc, ni per los uns ni per los auts, de bastir l’identitat sus una istòria comuna…
 
Mes au contra, se tròba dens Occitania e Gasconha bèra tropa d’identitats istoricas que son damoradas hòrtas: biarnesa, bordalesa, armanhaquesa , vasadesa, mes tanben, aquitana.
 
Pensar de poder negar tot aquò dens una identitat occitana navèra seré tuar lo projèit occitan: se pòt pas atau cambiar l’istòria. Nada entitat istorica puirà acceptar de se demesir.
 
Per la cultura occitana, es benlèu lo contrari qua fau héser: a cada còp que s’ahortís lo sentit identitari, s’ahortís la lenga.
 
A condicion, egau, qu’aquesta identitat petita non siï pas una identitat estequida: “Les imbéciles heureux qui sont nés quelque part” com disèva lo Brassens.
 
Plan sovent, pr’amor de l’isolament, es aquò que se va debanar: un replèc identitari dab una cultura folclorisada e artificiau. La lenga i perd a tot còp pr’amor que los senhaus exteriors vaden mei importants que non pas la pratica lingüistica.
 
La sola sortida possibla, es l’establiment de ligams dab las autas entitats vesinas, atau de préner consciència de l’existència dau domeni culturau d’ òc.
 
Sus aqueth sicut, l’occitanisme, plan pensat, pòt estar una fòrça de prepausicion e una escasença per tots aqueths país indentitaris tròp petits e tròp isolats.
 
Egau, un gascon puirà benlèu acceptar d’estar de cultura d’òc, mes pas jamei de cultura lengadociana.
 
Quan s’apitèt l’occitanisme moderne, en partir de la debuta dau sègle passat, son los “occitanistas” lengadocians qu’amuishèren lo camin. Son eths que bastiren una istòria tirada dau Comtat de Tolosa, son eths que causiren la crotz occitana com simbòl de tots, eths que tornèren la grafia normalisada eca…
 
Chic a chic, e shens ic díser vertadèirament, s’impausèt la mesclanha de l’indentitat occitana e de la lengadociana. Quauquarren que hèi pensar de còps a l’istòria francesa farlabicada de Michelet… Murèth o Castilhon? Un istorian occitanista biarnés, me dishut un còp, que Castilhon èra un episòdi locau!
 
E d’on ven aquesta dralha francesa de causir una capitala? E perqué Tolosa? Se i a hrèita d’una lenga unificada, perqué seré lo lengadocian? Qui pòt pensar bastir una identitat atau?
 
La cultura occitana ne puirà pas existir en hòrabandir la diversitat naturau dau país nòste: diu estar un breç per arcuélher las personalitats. Avem l’escasença istorica de poder bastir una vista navèra, universau e eslarguida de l’identitat
 
Atau podem esperar que l’occitanitat siï un recors. 



publicitat
BANNER1 - OPLO erasmus



Comentaris

27 de genièr 20.15h

#22
Pensi qu'i a un continuum entre lo gascon e lo lengadocian, e tots los parlars d'òc.Pòdem díser que lo gascon es una lenga diferenta, mès fau tanben considerar que lo lemosin, etc., son tanben lengas diferentas deu lengadocian. Francament, pensi qu'es tan mauaisit de revirar lo lengadocian decap au vivaroaupenc...

Auta causa a notar : lo gascon pirenenc o lo negue son fòrt alunhats deu lengadocian (disi "deu" mès n'aublídim pas qu'i a mants lengadocians) mès lo gascon guienés o l... Legir la seguida


Valora aquest comentari:   votar positiu 2   votar negatiu 1
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

27 de genièr 19.25h

jo que pensi qu'eth gascon qu'ei totun pro diferent deths autes parlars d'òc ,peth sué sistèma verbau pera sua sintaxa e peth sué lexique que son hèra diferents, pormor d'aquerò que diserei qu'eth gascon qu'ei ua i auta lenga pròxe d'eths parlars d'òc mès ua i auta lenga ,coma disen beths a uns autors e cercaires en linguistica .De quan en quan qu'assaji d'arrevirar textes deth lengadocian ath gascon e que pòdi diser que i a tribalh qu'ei mauaisit ,se podem hèr un comparer q... Legir la seguida


Valora aquest comentari:   votar positiu 0   votar negatiu 2
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

24 de genièr 17.53h

#17 Que's ditz.
" Nou-m broumbi mey de ço qui poudoum dìse, noû sèy medich se la hasi càde en estire-cousseyan". Miquèu de Camelat, Vita Vitanta, Qui nou hè en esta pourî.


Valora aquest comentari:   votar positiu 4   votar negatiu 1
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

24 de genièr 16.59h

#16
M'estonaré.... Puslèu : "(amèi) se s’i pòt trobar (...) daus quites ligams"


Valora aquest comentari:   votar positiu 0   votar negatiu 0
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

24 de genièr 16.35h

#13

Tu ne vedas pas, mès lo problema existis de plan ençò nòste! Es pòt paréisher pec mès es un trabuc de vertat...es una realitat de tarrenc.


Valora aquest comentari:   votar positiu 1   votar negatiu 0
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

23 de genièr 23.53h

#9
Òc, tròbi qu'una capitala balha coma una legitimitat a una zòna geografica que vòu auger son identitat pròpa. Enfin bon, 'quò's sonqu'una impression.

Per Tolosa, fau egau notar qu'aquera vila es au centre de l'organizacion de l'IEO. Mès n'es pas un problèma.... fau bien que lo shèite de l'IEO èsti en quauque endret !


Valora aquest comentari:   votar positiu 4   votar negatiu 1
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

23 de genièr 23.49h

#14 A ieu es l'expression "medish se s’i pòt trobar de temps en quan daus ligams". Vòli pas far de desvirament linguistic, subretot que l'article es interessant, mai exista a-de-bòn aquesta expression "medish se" ?


Valora aquest comentari:   votar positiu 7   votar negatiu 1
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

23 de genièr 23.49h

#15
Òc, a part que "prenut" es un barbarisme.... I a "prengut", "prengot" o, mèi francizat, "prit". Cresi qu'i a "prenot" qu'es landés o de Labrit, aci sui pas segur.


Valora aquest comentari:   votar positiu 1   votar negatiu 2
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

23 de genièr 21.44h

#14 Adiu Pep, que son formas de preterit en nòrd-gascon, en parlar medoquin-bordalés mei exactament.


Valora aquest comentari:   votar positiu 2   votar negatiu 0
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

23 de genièr 21.24h

A quin temps gramatical son les vèrbs ? "Lo Felibrige, que pas jamei prenut de las pausicions claras aquí-dessús, s’espandit egau sus lo territòri occitan tot"


Valora aquest comentari:   votar positiu 0   votar negatiu 0
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

5 -10 -20 -tots
1
-
2
-
3 >




Comenta

Lo comentari es estat mandat corrèctament

  Previsualiza

La direccion del Jornalet a lo drech de publicar pas aqueles comentaris que respècten pas las nòrmas basicas d'educacion, civisme e dialòg.

Perfil

Eric Roulet

Eric Roulet logo rss

Creator, compositor e contaire de la companhia de musica occitana Gric de Prat. Pedagòg e especialista en educacion. Es adara musician e professor d'occitan

mai d'informacions

contactar l'autor

Categorias

Mai d'articles

Archius




D'autres articles


Jornalet, gaseta occitana d'informacions