CAPÇALERA: HISTÒRIA DE LA CUINA CATALANA I OCCITANA
CAPÇALERA2: FAI-TE SOCI

Jornalet, gaseta occitana d'informacions

Dimècres, 13 de novembre

Marçal Girbau

Dijòus, 12.7.2012 03h00

La(s) question(s) de l'identitat: l'identitat, un autre mot tabó (I)


Comentaris 26 comentaris    
Dolent Fluix Bo Molt bo Fabulós (21 vòtes)
carregant En cargament


Après aver parlat longament dels afars de la lenga e de l'estandardizacion de l'occitan, me disiái qu'èra benlèu lo moment d'obrir un autre debat amagat, plen tanben de questions tabós: l'identitat. Disi qu'amaga de questions tabós perque lo debat de l'identitat non agrada a la màger part de l'occitanisme. L'identitat e los debats a l'entorn d'aquò pausa de problèmas, es quicòm que non es aisit de resòlver, son de debats desagradius per la màger part de l'occitanisme. Per qué? Perque fòrça occitanistas son plan conscients que debatre e charrar sus tot aquò sovent vòl dire qu'a la fin del debat lor caldrà acceptar e assumir que l'estrategia de la màger part de l'occitanisme adoptada fins al jorn de uèi es erronèa. Me referissi a l'estrategia de presentar Occitània, l'occitan e l'occitanisme coma una mena de movement "de las culturas del mond entièr", ont las "pàtrias" non solament non son importantas mas son quitament presentadas coma quicòm de marrit, totas las lengas de tota la planeta son aculhidas al meteis nivèl –e, doncas, la lenga de comunicacion entre tot aquel rambalh babelistic deven, per eliminacion e pragmatisme, lo francés, e l'occitan demora coma una lenga de mai entre totas las autras, e non pas coma la lenga pròpria e privilegiada dins son territòri–, e, fin finala, l'objectiu principal non es la defensa dels dreits dels occitans e dels occitanofòns, mas l'objectiu principal es de presentar a la societat francesa l'occitanisme, l'occitan e Occitània coma quicòm de plan simpatic e gaireben naïf. 

Vista aquesta realitat, doncas, n'i a que pensan que çò melhor es daissar aqueste debat de costat, coma se la question de l'identitat se poguèsse mesestimar, coma se l'identitat non foguèsse quicòm d'indispensable per l'umanitat, per viure. Las societats que non trabalhan coma cal la question de l'identitat son de societats ont los ciutadans se sentisson mens uroses e satisfaits dins lors vidas. N'i a fòrça, d'occitanistas, en fait, que pensan que parlar d'identitat vòl dire, automaticament, èsser un nacionalista. Son los meteisses, me sembla, qu'après diràn que l'Estat francés non es un estat nacionalista e qu'eles non son tanpauc de nacionalistas coma totes los autres. E nos cantaràn tota aquela cançoneta de la republica, la democracia sociala, la descentralizacion culturala, lo "papà-estat" de França que nos salvarà de las diferéncias socialas e, plan segur, non oblidèssetz jamai lo perilh dels catalans per Occitània e França... Son los meteisses que lor agrada plan que i aja de musica en occitan, qualques balètis e festivals, qualque libròt de poesia occitana –amb lors traduccions a costat e las analisis criticas en francés, solide–, qualque estudi sus l'arquitectura del "miègjorn", l'infima "dòsi" actuala d'escòlas bilingües, aquel programa cultural que lo títol es escrit en occitan per se far los "sensibles"... En fin, non cal que contunhe, qu'o podètz imaginar. 

Pendent qualques dijòus, doncas, s'o volètz, debatrem sus l'identitat. La primièra causa que voldrai plan precisar es qu'un dels problèmas mai importants es que sovent quand se parla d'aquesta question se comet l'error d'o mesclar tot. Ne fasèm una mescladissa de las bèlas: lenga, l'identitat, l'organizacion territoriala, la cultura, las tradicions, l'istòria... Anèm, tot plan fotut de dins coma se foguèsse una sopa de la granda. En fin, veirem ben cossí fasèm. A dijòus! 



publicitat
BANER1-2-3: DGPL DICTADES



Comentaris

16 de julh 10.32h

#25 Efectivament, l'identitat es quauquaren de plan subjectiu. Lo pòble d'òc (o nacion occitana) exista per que dau monde se senten occitans. Un pòble es totjorn una construccion simbolica que pòt venir una realitat legala mercés a un Estat. La definicion scientifica d'un pòble, d'una nacion es un fantasma nacionalista. Iò vesem emb l'identitat francesa : es francés lo qu'a la nacionalitat francesa (definida per la lei). Pertant quantben de francés legau se consideren pas francés o so... Legir la seguida


Valora aquest comentari:   votar positiu 4   votar negatiu 0
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

15 de julh 10.52h

L'identitat tòca al subjècte, que siá l'individú o lo pòble (al mens l'idèa que nos fasèm, cadun la sieuna, de çò que pòt plan èsser un pòble). E doncas aquò's subjectiu. Doncas per çò que n'es de ieu, ficarai a còps de martèls de pel morre de totes los mercants de fadesas que nos vendràn contar que lo pòble d'òc non existís "scientificament" (pensi notadament al collectiu universitari (entre autre) dels Istorians de "l'Histoire de France"). Segond la definicion que ne dona... Legir la seguida


Valora aquest comentari:   votar positiu 1   votar negatiu 2
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

15 de julh 10.43h

Quina que sián las consideracions ligadas a l'identitat, occitana o non, se cal remebrar que darrièr los qu'auràn una definicion etnista per exemple, o linguistica, o politica, e qué que siá mai, i aurà sempre los que s'exerciràn sempre a alisar lo faune dominator dins lo sens dels pels, e los que sempre s'aplicaràn a lo rasclar a contrapels ! Una discussion coma aquesta, se vòl ensajar d'aportar un contengut filisofic e practic efectiu, la caldrà establir sens cossir d'agradar o de d... Legir la seguida


Valora aquest comentari:   votar positiu 1   votar negatiu 0
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

15 de julh 01.03h

Identitat ? O qué, a qual me sentissi identic ? E tanplan, de qué me sentissi diferent ? Ont es la "rigiditat" que Domergue Sumien nos ditz trobar, aprèp son mèstre, R. Lafont ? Literàriament, Alem Surre-Garciua desriu fòrt plan melhor çò que me sembla quand parla d'Occitània que non pas Robèrt Lafont… Poeticament, me sentissi plan mai vesin d'un arab andalós medieval que non pas d'un romantic francés… Musicalament, me sentissi plan mai vesin d'un barròc venezian que non pas d'... Legir la seguida


Valora aquest comentari:   votar positiu 0   votar negatiu 2
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

14 de julh 02.42h

#20 darriera linha: "per que", pas "perque"... M'aviatz comprés! ;)


Valora aquest comentari:   votar positiu 0   votar negatiu 0
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

14 de julh 02.33h

L'identitat, quò pòt se veire coma una popin russa: sès de chas tu, de ton vilatge, de ton ranvers, de ton país, etc..., mas tot quò quo es daus niveus diferents de la mesma identitat. Mas quo es pas tant simple coma quò. Io chasque còp que comente quauquarren dins Jornalet, dins la casa "Vila" mete jamai ren, sei plan content que darrier i aia escrich "(Facultatiu)". Perque quala siriá la vila que representariá mielhs d'onte me sente, io? Onte vive? Onte nasquí? Onte ai viscut? L'ide... Legir la seguida


Valora aquest comentari:   votar positiu 5   votar negatiu 0
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

14 de julh 01.52h

L'identitat, quo es quauquarren qu'òm sent, que permet de se definir, de se dire qu'òm fa partida d'un ensemble qu'òm s'i reconeus dedins. Que lo mot es connotat? Òc-ben-plan. Mas la "personalitat", per io, quò vòu dire quauquarren mai. La personalitat quò te distingís dau resta, en tant qu'individú, o en tant que pòble si vòles. L'identitat quo es personau, segur, mas quo es un concepte que bòta l'accent sus çò que las gents que la partegen an en comun. Quo es verai, quo es au co... Legir la seguida


Valora aquest comentari:   votar positiu 5   votar negatiu 0
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

13 de julh 21.11h

Tà deishar eth subjècte dera qualificacion / legitimitat de MG sus eth subjècte e tractar eth hons.

Que cau estar democratas, tots, i donc:

- entaths qui n'èm pas nacionalistas, non pas getar era pèira aus qui'ns disen nacionalistas (tant qui n'ei pas un nacionalisme d'exclusion);
- entaths nacionalistas, non pas desqualificar dab mots mei o mensh pejoratius (com "sucursalistas", "moderats", "collabòs", "venuts") eths non-nacionalistas.

Per contra, eths non-nacionalistas qu'avem eth dr... Legir la seguida


Valora aquest comentari:   votar positiu 5   votar negatiu 0
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

13 de julh 12.57h

#5 Ramentem que lo grand Robèrt Lafont prepausa de parlar de ***personalitat*** (concèpte dobèrt, evolutiu e dinamic) puslèu que d'***identitat*** (concèpte rigid, barrat e artificial).

[en responsa a Batko qu'a dich: «Caleré doncas, segon jo, remplaçar "identitat" e "cultura" (tròp generau) per un aute mot neutre e pas eqüèra connotat. Quauqu'un a ua idèia?»]


Valora aquest comentari:   votar positiu 4   votar negatiu 0
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

13 de julh 08.43h

#13 N'èi pas dit que cadun ne devè pas, que ne podè pas balhar eth sò punt de vista, mes aquò n'a pas arren a véder dab er'occitanitat de cadun. Un espiar exterior qu'ei au delà interessant, e tà jo, eth punt de vista de Girbau qu'ei meilèu un punt de vista exterior, i qu'a valor i interès com tau, i qu'ei ua bona causa se provòca un debat.


Valora aquest comentari:   votar positiu 4   votar negatiu 0
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

5 -10 -20 -tots
1
-
2
-
3 >




Comenta

Lo comentari es estat mandat corrèctament

  Previsualiza

La direccion del Jornalet a lo drech de publicar pas aqueles comentaris que respècten pas las nòrmas basicas d'educacion, civisme e dialòg.
publicitat
BANER1-2-3: DGPL AN LAFONT

Perfil

Marçal Girbau

Marçal Girbau logo rss

Filològ e promotor cultural, especializat sus las relacions occitano-catalanas.

mai d'informacions

contactar l'autor

Mai d'articles

Archius




D'autres articles


Jornalet, gaseta occitana d'informacions