CAPÇALERA: HISTÒRIA DE LA CUINA CATALANA I OCCITANA
CAPÇALERA2: FAI-TE SOCI

Jornalet, gaseta occitana d'informacions

Divendres, 6 de decembre

Sèrgi Viaule

Dimècres, 10.2.2016 03h00

Longa mai a Montsegur


Comentaris 11 comentaris    
Dolent Fluix Bo Molt bo Fabulós (9 vòtes)
carregant En cargament


Qual sap s’un jorn lo pòble occitan poirà far lo dòl de son independéncia perduda? Cèrta pas! Tota una part del pòble nòstre es conscient de sa libertat panada desempuèi tant de temps; desempuèi tròp de temps. Libertat que nos foguèt raubada a Montsegur e endacòm mai dins los autres parçans occitans. Malgrat la pression constanta dels poders clerical e imperialista francés, de tot temps i agèt qualques Occitans per rendre omenatge als Resistents de l’Edat Mejana e als dels sègles que seguiguèron.
 
Malgrat la censura feròtja dels mèdias, totes contrarotlats pel poder parisenc, a travèrs las epòcas agèrem de longa qualques compatriòtas per levar lo cap e desnosar la lenga. Aquestes an tornat, tant coma se podiá, restablir l’istòria que los francistas temptèron e temptan encara de nos confiscar. E mai se fòrça trabalh demòra de far dins lo domèni; desempuèi lo renaissentisme nacional del sègle XIXen, cada jorn un pauc mai los occitanistas restablisson los faches istorics dins lor veracitat.
 
Dins aquel encastre, se pòt dire que Montsegur, a travèrs las temporadas e malgrat las vicissituds de l’istòria nòstra, foguèt sempre un luòc de memòria pels iniciats. Ça que la, es pas qu’a partir del sègle XXen que venguèt vertadièrament un luòc popular e collectiu de memòria nacionala. Aquò’s la Societat d’Estudis Catars que popularisèt un bricon Montsegur coma nautiluòc de commemorason e de reculhiment. Es aquesta Societat que faguèt quilhar lo monument que se pòt véser uèi sul Prat dels Cremats.
 
Per ma part comencèri de pujar a Montsegur dins las annadas setanta, al moment de la naissença dels moviments e partits politics occitans. Participèri, coma plan maites, a la fèsta de Lucha Occitana (sostenguda pel Partit de la Nacion Occitana) que recampèt qualques centenats de personas. Èra l’epòca ont una part bèla de la joventut occitana conjugava amb aisidesa istòria e reivendicacion.
 
Soi pas de cap de biais amator de nostalgia que m’estimi mai soscar al present per enfaciar melhor l’avenidor. Pasmens, coma totòm, quand se tracha de far lo punt sus un sicut, soi plan obligat de far comparasons entre passat e present. Ne va de l’evaluacion de l’accion occitanista coma de l’evaluacion de tota causa. Alavetz, ont ne siem a l’ora d’ara del simbòl de Montsegur coma nautiluòc de memòria nacionala? Los partits politics sucursalistas an arrestat desempuèi la debuta del sègle novèl de cridar a un recampament commemoratiu. Es damatjós per la mobilisacion populara e l’esperit de resistància que nos fa besonh. A l’ora d’ara, sola l’associacion ciutadana ariegesa “Occitània e Libertat” e lo Partit de la Nacion Occitana cridan a una amassada annadièra que se debana cada an al pè del monument enartat dins lo Prat dels Cremats. Aquesta se debana lo primièr dimenge que seguís lo 16 de març. Espèri qu’aquelas doas entitats serán  lèu-lèu rejunhas per maitas organizacions occitanistas.
 
Se tracha d’un recampament dobèrt e informal ont cadun, persona o entitat collectiva, es convidat a dire un mot, despausar un ramelet de flors o simplament comuniar. Cadun, a son biais, i poirà analisar lo passat dramatic del puèg al rebat de la situacion actuala. S’aquò ne vira, tirar las leiçons del passat per enfaciar lo present e l’avenidor. Malurosament lo prètzfach es pas jamai estat tan necessari e imperiós que d’aquestas passas. “Fa gaireben 800 ans, que la teu tragedia arresta pas de lançar sa crida als umans. D’uèi, encara mai, aquela alèrta ressona amb una estranha actualitat”. Talas son doas frasas que tiri demest plan maitas del tèxte d’apèl delargat ongan per l’associacion ciutadana “Occitània e Libertat”.
 
Montsegur es pas per ieu un potz de nostalgia, mas al contrari una montanha de vam ont vau cercar l’energia necessariá a la resistància contra l’opression que nos es impausada per l’aparelh politic e militar francés. Montsegur es pas per ieu un puèg sacrat, es una sorga d’exemples ont vau posar la vòlha que me permet de demorar drech sul front de la justícia e de la libertat per cadun. Longamai farai tot per que Montsegur se dreisse dins totas las consciéncias.
 
Atanplan, un còp de mai, aqueste 20 de març de 2016, pujarai tornamai a Montsegur. Fa quaranta cinc ans qu’o fau sens manca. Contunharai de prene lo camin dels Pirenèus lo primièr dimenge passat lo 16 de març, tant que mas cambas me portarán. Vòli de longa testimoniar qu’Occitan, ai pas desbrembat la brutalitat de la guèrra d’invacion e la repression barbara que s’en seguiguèt. Me sentissi lo dever d’èsser present, almens un jorn per an, dins aquel Prat, sus aquel Puèg ont una part de mon esperit e de ma carn foguèron condemnats per l’intorància e la cobesiá. En pujant sul lenhièr, mas sòrres e fraires de l’Edat-Mejana ofrissián lor vida per salvar, dins los sègles dels sègles, lor libertat de consciéncia a la nòstra.
 
Per las generacions futuras, pel quiti avenidor de la patria, avem pas lo drech de desbrembar lor sacrifici. Atanben avem lo dever d’anar un còp per an a Montsegur per afortir que siem totjorn vius e qu’avem pas l’intencion de nos tornar daissar tòrse. Avem besonh de comunion, de coësion nacionala per afortir de longa que tant que la partida es pas acabada, es pas encara perduda. Almens siaguèssem mai valents que nostalgics, non pas! es pas perduda.
 
Rendètz-vos totes amassa a Montsegur lo dimenge 20 de març de 2016, a 11 oras, per que visque Occitània, per que visque la justícia e la libertat.
 
 
 
 
 
 
 
 
 




publicitat
BANER1-2-3: DGPL AN LAFONT



Comentaris

13 de febrièr 10.42h

Sou un grand Poble i una grand Nació, com a Català, ara que us conec una mica, nomès tinc elogis.
Potser us falta arrivar a mès gent, tot i saber, el que representa l'opressió francesa, i la manca de reconeixament, internacional. Tothom que coneix una mica la història sap qui sou, crec que és questió de temps que Occitània sigui reconeguda, i que falta també, en un Món lliure molt poc per arrivar a la vostre indepèndencia.
Mentres igual que a la meva terra, toca seguir lliutar, i n... Legir la seguida


Valora aquest comentari:   votar positiu 0   votar negatiu 0
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

11 de febrièr 12.30h

#7 Avèm pas tanpauc besonh d'aquelas simagrèas mitificadas. Daissatz los "Catarres" estar en patz.


Valora aquest comentari:   votar positiu 3   votar negatiu 0
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

11 de febrièr 10.46h

#8 de qu'as besonh* = de qu'a...


Valora aquest comentari:   votar positiu 0   votar negatiu 0
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

11 de febrièr 10.43h

#7 Benlèu qu'a pas besonh d'eles, mas premièr faudriá benlèu li demandar de qu'as besonh, a Occitània, non pas? Me mesfisi d'aquestes discorses que vòlon representar d'entitats abstrachas (lo pòble, los occitans, Occitània) siáu pas segur qu'aquò renda cresible l'occitanisme sul plan politic.
Ai volgut manifestar lo meu scepticisme quant a aqueste eveniment, d'un ponch de vista occitanista e militant (a mon modeste e illegitim nivèl lo concèdi) siáu sceptic sus l'eficàcia e la ... Legir la seguida


Valora aquest comentari:   votar positiu 9   votar negatiu 1
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

11 de febrièr 09.48h

#6
E amb l'extrema esquèrra franchouillarde que non sai al poder (PCF, Melenchon, Lutte Ouvrière, NPA e autres gropets) creses que lo colonialisme francés s'arrestarà ?
Los ai ja vist a l'òbra ... mercés plan ... Occitània a pas besonh d'eles


Valora aquest comentari:   votar positiu 2   votar negatiu 3
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

10 de febrièr 20.04h

#4 Podètz anar a Montsegur e far pròva de coratge ...
L'estat francés e lo neoliberalisme se faràn pas tròp de marrit sang.


Valora aquest comentari:   votar positiu 9   votar negatiu 1
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

10 de febrièr 20.00h

E òc, vertat es que d'occitanistas (e mai que mai d'istorians que son pas forçadament occitanistas) restablisson de vertats istoricas (qu'es la vertat en Istòria) e remembran de faches.
Vertat es tanben que los occitanistas nacionalistas, coma totes los nacionalistas, bastisson de mites. Joana d'Arc contra Montsegur ! Cal causir son camp : los Armanhacs sostens de la Piucèla o los anglo-ageneses ? Los eretges e faidits de Montsegur o los Gascons assaltaires de puòg ? Es pas simple !


Valora aquest comentari:   votar positiu 4   votar negatiu 2
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

10 de febrièr 19.13h

Es vertat qu'es mai confortable de demorar al caud coma ciutadan francés amb un suplement d'anma: una lenga que l'Estat fa tot per escanar. Es pas donat a tot lo mond d'aver lo coratje d'èsser nacionalista independentista e de zo dire publicament. Amb de mond coma vosautres los jacobins an pas de laguis a se far. Podètz demorar a l'ostal. Io serai a Montsegur lo 20 de mars per la libertat d'Occitània e la libertat de consciéncia.


Valora aquest comentari:   votar positiu 6   votar negatiu 4
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

10 de febrièr 12.47h

Ieu siáu sceptic sus l'interès d'un tal eveniment e sus l'actualitat e la fòrma d'aquel estrambòrd nacional amb los fraires e las sòrres, la carn que vibra e tot aquò...
Deuriam puslèu se concentrar, agir e modificar de causas mai materialas e concretas de la(s) societat(s) de l'espaci occitan d'uòi, allòc de comuniar sus un eveniment plan luenh de nautres dont la valor istorica es complèxa, e dont la mistificacion me sembla problematica. Es verai que tota societat a mestier de mite... Legir la seguida


Valora aquest comentari:   votar positiu 15   votar negatiu 5
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

10 de febrièr 12.26h

Un còp de mai, l 'òm decopa l'stòria en trencha. Coma si Montsegur era mas una afar dau segle XIII.
Montsegur es un episòde d'una guerra que meneran la gleisa catolica de Ròma e sa filha espirituala : França. França rebava de conquestas e la gleisa catolica volia la religion per ela sola. Mas, lòr procès se sarre. Es lo procès de l'autoritarisme e de l'intolerença. Es lo procès dau glavi que serviguet a maintener lòr poder contre tots les eretics e son fòrças nombros.


Valora aquest comentari:   votar positiu 1   votar negatiu 2
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

5 -10 -20 -tots
1
-
2 >




Comenta

Lo comentari es estat mandat corrèctament

  Previsualiza

La direccion del Jornalet a lo drech de publicar pas aqueles comentaris que respècten pas las nòrmas basicas d'educacion, civisme e dialòg.
publicitat
BANER1-2-3: DGPL AN LAFONT

Perfil

Sèrgi Viaule

Sèrgi Viaule logo rss

Poeta e prosator, e mai se se definís mai coma legeire que coma escrivan. Foguèt director de la revista 'Occitània' pendent 30 ans. Es ara collaborator de Lo Lugarn, la revista del Partit de la Nacion Occitana (PNO).

mai d'informacions

contactar l'autor

Mai d'articles

Archius




D'autres articles


Jornalet, gaseta occitana d'informacions