CAPÇALERA2 DINTRADA2018

Jornalet, gaseta occitana d'informacions

Dissabte, 22 de setembre

Terric Lausa

Divendres, 7.11.2014 03h00

L’union de l’occitanisme es encara possibla?


Comentaris 20 comentaris    
Dolent Fluix Bo Molt bo Fabulós (14 vòtes)
carregant En cargament


L’union de l’occitanisme es encara possibla?




Àudios (MP3, 6' 28'')

Escolta audio


Etiquetas
lausa, occitanisme, omnium, unitat

Regularament se pòt legir dins la premsa occitana o dins los malhums socials fòrça cronicaires, legeires o militants que se lamentan de l’abséncia d’union del movement occitanista. D’efièit, vist del dedins, l’occitanisme sembla fòrça mai visible per las siás garrolhas que per la siá eficacitat a melhorar las situacions. Vist de l’exterior, valent a dire dins los uèlhs del public non iniciat, se pòt quitament dire que de visibilitat ne tenem pas cap. Se volem èsser onèstes, malgrat qualques succèsses onorables, l’occitanisme a pas reüssit a fargar una dinamica globala a l’escala d’Occitània e de la siá populacion, una dinamica en mesura d’èsser coneguda e reconeguda e capabla de cambiar la desaparecion fatala que los nòstres adversaris nos i voldrián veire tombar dedins.
 
Cresi pas qu’aquò siá per manca de competéncias o d’energia. Individualament, los occitans tenem lo meteis nivèl d’engenh que cada pòble del planeta. Mas çò que vertadièrament nos fa mestièr es una dinamica globala, d’ensemble, un movement que sàpia transcendar las garrolhas nòstras e las mudar en una adicion de diferéncias que nos enriquís. De temptativas de nos unir n’i a agut. An foncionat. I a agut de manifestacions qu’an creat un estrambòrd, mas aqueste entosiasme es pas jamai estat perenne. Rapidament l’union s’es escampilhada als quatre vents de las discòrdias.
 
Sembla doncas legitim de se demandar s’una union pòt tornar nàisser e se durarà. L’union es totjorn presentada, quina que siá la matèria, coma una valor positiva en se, coma se cada dificultat de la vida umana poguèsse trapar solucion dins l’union. Pr’aquò abans de se sangcremar lo temperament  sus l’union occitanista de mal fargar, benlèu que caldriá velhar de pas cantar vèspras abans matinas. Benlèu que nos deuriam pausar la question: l’union de l’occitanisme, per qué far, a qué serviriá?
 
Al mieu vejaire cal partir de doas constatacions:
 

— Occitània es un país en estat de sofrença grèva, gaireben letala
— las accions entrepresas fins ara an pas pogut cambiar aquesta situacion
 
Partit d’aquí, lo non-fatalista tendrà còr de suenhar Occitània en emplegar de metòds pas emplegats fins ara, ja qu’an pas foncionat. Per solaçar un malaut es evident que cal mai que de polvera de perlimpinpin e que se cal atacar a las rasigas del mal. Aquesta rasigas s’identifican aisidament: es lo punt de trobada de la politica lingüistica e culturala occitanofòba amb la politica institucionala e territoriala occitanofòba de l’estat francés qu’a desembocat sus un estat d’alienacion terribla demièg nòstra nacion. Per tant que virem e cerquem, sempre tombarem sus aqueste fait incontestable.
 
Per combatre l’occitanofobia de la politica estatala francesa i a pas qu’un mejan: dintrar dins lo jòc del rapòrt de fòrça per portar la reivindicacion nòstra amb credibilitat. Se sèm pas pro nombroses, se sèm pas pro determinats, se sèm pas pro tissoses, l’estat francés nos acordarà pas cap d’avançada. Es aquí que l’union de l’occitanisme ten tota la siá utilitat. En se presentar amassats e convençuts als uèlhs del nòstre adversari, benlèu que lo farem plegar: l’estat francés es una institucion que coneis sustot lo lengatge de la fòrça.
 
Bastir una union de l’occitanisme es pas facil ja que cal far trabalhar amassa de monde que tenon de vejaires, de gostes e d’interesses completament diferents, amb de motivacions inegalas. Tradicionalament, la basa de tota union civila es l’adesion a una mena d’ideal minim, una basa que degun non pòt pas contestar, una basa que cadun s’i pòt reconéisser. Per Occitània aquò revendriá a far collaborar dins un movement civil de personas amb d’opinions tant diferentas coma de legalistas, de revolucionaris, de jacobins, d’independentistas, de ieu-me fotistas, de lingüistas, de professors, de cantaires, de militants, d’esquerristas, de liberals, d’anarquistas, de foncionaris, de parents, de joves, de vièlhs, de monde que parlan la lenga e de monde qu’an pas l’astre de la parlar, de monde que considèran Occitània coma una nacion e d’autres coma una region, e ne passi.
 
Segons ieu, me sembla qu’una union dels occitanistas nos se pòt pas limitar a un solet domeni dels nòstres afars. Se mainar de la lenga es pas pro. Se mainar de l’ensenhament es pas pro. Se mainar de la musica es pas pro. Se mainar de politica es pas pro. M’es avís que l’union occitanista pòt foncionar s’es transversala e globala. Nosautres parlam una lenga, bastissem una cultura e fasem un país. Aquò deu èsser la basa comuna a l’union occitanista: LENGA - CULTURA - PAÍS. Aquestes tres aisses son una basa que dificilament se pòdon contestar. Quin occitanista seriá contra la lenga, la cultura o lo país nòstre?
 
Sens aquesta basa, sembla perduda la possibilitat de fargar un movement ample, fòrt, duradís e credible. Sens aqueste movement sembla perduda la possibilitat de tota avançada notabla. D’autres o an fait abans nosautres. Catalonha amb lo sieu movement Omnium Cultural, Corsega amb Parlemu Corsu, Bretanha amb Emsav o encara Acàdia amb la Société Nationale de l’Acadie.
 
Es a cadun de se demandar çò que volem èsser, çò que volem que los nòstre mainatges vengan. Es a cadun de se demandar s’es capable de far l’esfòrç d’anar cap a l’autre e d’acceptar las siás diferéncias per una tòca comuna: la de reviscolar la nòstra civilizacion. Se causissèm pas lo nòstre avenidor, d’autres o faràn a nòstra plaça.



publicitat



Comentaris

10 de novembre 01.29h

No hi ha occitanisme més invencible, íntegre i inatacable per cap altre occitanista que parla la llengua tostemps i tothora.


Valora aquest comentari:   votar positiu 1   votar negatiu 0
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

8 de novembre 16.09h

A jo que'm sembla que çò qui manca a l'occitanisme , mei que non pas la desunion, que son los quites occitanistas. Quants n'i son? Un centenat o dus? Mei? Pas pro, en tot cas, se'n jutgi peu nombre pro derisòri deus Amics deu jornalet. Lo devís occitanista que manca singularament de poder persuasiu, qu'ei lo son drama.


Valora aquest comentari:   votar positiu 3   votar negatiu 0
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

8 de novembre 12.41h

MetòdEs
"non se pòt pas limitar"


Valora aquest comentari:   votar positiu 0   votar negatiu 7
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

8 de novembre 09.29h

#15 Vos que disetz çò qui deu estar l'Occitania de doman, Lafontan que parla deus mejans de i arribar.


Valora aquest comentari:   votar positiu 7   votar negatiu 3
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

7 de novembre 19.57h

#15 "Occitània de doman deu èsser e serà FEDERALA !!!!! " Comprèni qu'es çò qu'espèras... Si que non es un manca de democratia !

De tot biais aquò sarà pas nosaus que la farèm, farà temps qu'auram virat las batas!

Lo nòstre ròtle es pas aqui. Lo nòstre ròtle es de fa creisser la lenga e de mantener e far espelir una brava manada de causas per qu'una Occitània posquessa existir un jorn e que se faguessa dins las melhoras condicions possibles, al vists dels evenaments d'auèi e... Legir la seguida


Valora aquest comentari:   votar positiu 8   votar negatiu 1
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

7 de novembre 18.30h

#13
Car Amic Lafontan escrivètz
"S'ENRASIGAR DINS UN SENTIT D'APARTENENCIA A UN PAIS OCCITAN, vòli dire Gasconha/ Lemosin/Auvèrnha/Provença/Lengadòc amai se o cal dels "pichons paises coma Bearn, Pais niçard, Valadas, Val d'Aran...en tot rampelar lo ligam occitan simplament, sens insistir, daissar venir."

Pel Partit de la Nacion Occitana aquò s'apèla lo federalisme interne que cal per Occitània.
Es e serà lo melhor mejan de combatre eficaçament l'eventuala menaça d'un jacobinisme ... Legir la seguida


Valora aquest comentari:   votar positiu 6   votar negatiu 6
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

7 de novembre 17.57h

Rapòrt a l'article, tot aquò son discors Bufècs .
S'acarar a un problèma es pas de l'estropa dins un discors generalista o de lo rassar o diser qu'existis pas. . mas d'ensajar de comprener lo problèma.
I a pas un pais al mond ont tot es meravilhos, la justicia sociala a pas jamai existis enluòc, pr'aquò trobaràs degun per diser qu'es contra la justicia sociala.
Tot aquò, rapòrt a l'article es cuc !


Valora aquest comentari:   votar positiu 0   votar negatiu 0
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

7 de novembre 16.50h

Me sembla que l'unitat se traparà dins lo respecte de la diversitat occitana, l'occitanisme es nascut fins finala sus una idèia nacionala mai o mens assumida mas segurament fantasmada. L'idèia de nacion occitana m'agrada mas ne correspond pas briga a la nòstra realitat, o cal acceptar, vòl pas dire que cal renonciar mas cambiar d'estrategia de luta.
Vesi doas dralhas essencialas dins l'encastre segur d'una luta globala (culturalo-politica):

1-ASSUMIR UN OBJECTIU CLARAMENT DECENTRALISATOR ... Legir la seguida


Valora aquest comentari:   votar positiu 10   votar negatiu 4
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

7 de novembre 16.34h

#9 Me pensi que nos cal pas confondre doas causas: escotar las aspiracions economicas, socialas e environamentalas dels occitans, e se resignar a nòstra alienacion de pòble de l'oblit.
Se pòt pas dire, objectivament, que tot va plan en Occitània: se de zònas occitanas obtenon qualques reüssidas, d'autras patisson una sèria de problèmas grèus que non se pòdon negligir: inegalitats socialas, desertificacion o al contrari urbanizacion excessiva, destruccion de l'environament, economia de... Legir la seguida


Valora aquest comentari:   votar positiu 4   votar negatiu 0
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

7 de novembre 15.26h

Malastrudament Fa devèrs 8 oras que l'article es paregut e se pren pas lo camin qu'escontavi que prenguessa.
Enlumenat que soi, m'èri pensat qu'aquel brave article auria poscut èsser una mena de presa de consciença e que se debatesse dins un biais constructiu.......
Tanplan sem enquèra de galís defugent tot çò qu'es pas de desfugir...

Crèsi pas que d'tal se posquèssa enantir... en resumit 2000 occitanistas prenan per colhons ò gaireben 13 milhons d'occitans. es aqui l'alh !


Valora aquest comentari:   votar positiu 2   votar negatiu 0
Respondre comentari replica Comentari inadequat   Formulari d'abús de comentari

5 -10 -20 -tots
1
-
2 >




Comenta

Lo comentari es estat mandat corrèctament

  Previsualiza

La direccion del Jornalet a lo drech de publicar pas aqueles comentaris que respècten pas las nòrmas basicas d'educacion, civisme e dialòg.
publicitat

Perfil

Terric Lausa

Terric Lausa logo rss

Faguèt d'estudis d'occitan a l'Universitat de Montpelhièr. Militant occitanista e aimador de la frairança occitano-catalana.

mai d'informacions

contactar l'autor

Las mai...

Mai d'articles

Archius




Etiquetas

D'autres articles


Jornalet, gaseta occitana d'informacions